திருமதி கிரிஜா – பாகம் 18 – தமிழ் காமக்கதைகள்

ஒரு மணி நேரம் கழித்து கிரிஜாவுக்கு அந்த அகால இரவிலும் குளித்தே தீர வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டு விட்டது. அந்த மூன்று வாலிபர்களும் அவளை ஒரு வழியாக்கி விட்டிருந்தார்கள். நீச்சல் குளத்தில் ஜலக்கிரீடைகள் இன்னும் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கவே, கிரிஜா ஒரு பாத்ரூமுக்குள்ளே ஓசையின்றி நுழைந்து, குளித்து முடித்து விட்டு, ஓரளவு ஆசுவாசப்பட்டவளாக வீட்டுக்குக் கிளம்பினாள். சோனாலி வெட்டவெளியில் எவன் மீதோ படுத்திருக்க, அவளது புழையில் ஒன்றும், சூத்தில் ஒன்றும், வாயில் ஒன்றுமாக மொத்தம் மூன்று சுண்ணிகளை சமாளித்துக்கொண்டிருந்தாள்.

அதற்கு மேல் அங்கிருப்பது மிச்சம் மீதமிருக்கும் ஆண்களின் கவனத்தையும் கவர்ந்து விடும் என்பதால், அவள் அங்கிருந்து, இருட்டையும் பொருட்படுத்தாமல் வெளியேறினாள். அந்த கிளப்பின் வாயிலின் முன்பாக, நட்ட நடுவில் காரை நிறுத்தியபடி இரண்டு பேர் சிகரெட் புகைத்துக்கொண்டிருப்பதை அவள் கவனித்தாள்.

“என்னம்மா கண்ணு?” என்று அவள் அந்தக் காரைக் கடந்தபோது ஒருவன் அவளை அழைத்தான்.”கம்பனி வேணுமா?”

ஒரு கணம் திரும்பி நோக்கியவள், அவர்களது பார்வையை அலட்சியம் செய்தபடி தொடர்ந்து நடக்கத்தொடங்கினாள். அரைகுறையாகப் பார்த்திருந்தபோதும் இருவரும் கவர்ச்சியான கட்டிளங்காளைகளாகவே தோன்றினர். அது தானே அவளுக்கு அப்போது தேவைப்பட்டிருக்கவில்லை. அப்போது அவளுக்கு வீட்டுக்குப் போய் ’அக்கடா’வென்று படுத்து உறங்க வேண்டும் என்ற அயர்ச்சி மாத்திரமே மிச்சமிருந்தது.



“அம்மணி! நில்லுங்க!” என்று கூவினான் இன்னொருவன். “கூப்பிடக் கூப்பிடப் பேசாமப் போனா என்ன அர்த்தம்?”

“ப்ளீஸ்! டோண்ட் டிஸ்டர்ப் மீ,” என்று திரும்பி அவர்களை நோக்கி இரைந்து விட்டு அவள் நடக்கத்தொடங்கினாள். கிளப்பின் வளாகத்தை விட்டு அவள் முக்கிய சாலைக்குத் திரும்பும் முன்னரே…தடதடவென்று இரண்டு பேர் ஓடி வந்து அவளது இரண்டு பக்கங்களிலும் நின்று கொண்டனர். அனேகமாக அவர்கள் இருட்டுக்குள்ளே மறைந்துகொண்டிருந்திருக்க வேண்டும்.

“நாங்கெல்லாம் கூப்பிட்டா வர மாட்டியோ?” என்று ஒருவன் அவளிடம் சீறினான். அவள் பதைபதைத்து நின்றிருந்தபோதே, இருவரும் அவளைப் பிடித்துத் தரதரவென்று அவள் ஏற்கனவே கடந்து வந்திருந்த காருக்கு இழுத்து சென்றனர். கிரிஜா கூச்சலிடுவதற்காக வாயைத் திறந்தபோது, அவளது வாயில் ஒரு கை வந்து இறுக்கியது. அவளது தொப்புளின் மீது ஒரு கூரிய கத்தி உரசிக்கொண்டு நின்றது.

“கூச்சலெல்லாம் வேண்டாமே,” என்று அவன் கிசுகிசுத்தான். “பேசாம வா!”

கிரிஜா காருக்குள்ளே தள்ளப்பட்டாள். காரின் இஞ்சின் உறும, ஓரிரெண்டு அடிகள் பின்னாலே போய், லாவகமாகத் திரும்பிக்கொண்ட அந்தக் கார், அதிவிரைவாக முக்கிய சாலைக்குள்ளே பிரவேசித்து, அதிவேகமாக புறவழிச்சாலையை நோக்கிப் போகத் தொடங்கியது. அவளைக் காருக்குள்ளே தள்ளிய அந்த இருவரும் அவளை அமுக்கிப்பிடித்திருந்தனர். கதவைத் திறந்து குதித்து விடலாமா, கூச்சல் போடலாமா என்றெல்லாம் அவளை யோசிக்கக் கூட விடாமல், கார் அவ்வளவு விரைவாகப் போய்க்கொண்டிருந்தது. அவள் கலவரத்தோடு முன்சீட்டில் இருந்தவனைப் பார்த்தபோது அவன் சிரித்துக்கொண்டிருந்தான்.

“சும்மா கம்பனி கொடும்மா!” அவன் கண் சிமிட்டினான். அவனது பார்வையில் இருந்த தீவிரம் கிரிஜாவை உறைய வைத்தது. அதே சமயம் அவளது இரண்டு பக்கங்களிலும் உட்கார்ந்திருந்தவர்களால் தனக்கு ஏற்படப்போகும் ஆபத்தையும் அவள் உணர்ந்தேயிருந்தாள். அதே போல, அவளது வலது பக்கத்தில் அமர்ந்திருந்தவன், அவளது தொடைகளைத் தடவியபடி, அவளது கூதியைத் தேய்த்து விடத் தொடங்கியிருந்தான். அவனது வாயிலிருந்து வெளிவந்த பீரின் நாற்றம் கிரிஜாவுக்கு மூச்சுத்திணறலை ஏற்படுத்தியது. இன்னும் சொல்லப்போனால், அந்தக் கார் முழுமையுமே பீரின் நாற்றத்தில் நிறைந்திருந்ததை வண்டி போகப்போக அவள் உணரத்தொடங்கினாள்.
“நம்மளைத் தவிர அல்லாரும் இவளைப் போட்டானுங்கப்பா,” என்று முன்னாலிருந்தவன் மற்றவர்களிடம் கூறினான். “அதெப்படி நம்ம நாலு பேரை மட்டும் விடுறதாம்?”



“அதான் வந்திட்டாளில்லே?” என்று கிரிஜாவின் இடது பக்கத்திலிருந்தவன் சிரித்தான். “ஒக்குற ஓளிலே சுண்ணி வாய் வழியா வெளியே வந்திராது?”

வலது பக்கத்திலிருந்தவனது கை அவளது கூதியை முரட்டுத்தனமாக அமுக்கிக்கொண்டேயிருக்க, அவள் திமிறினாள். அவர்களது சிரிப்பிலிருந்த ஏளனமும், அவர்களது பார்வையிலிருந்த கொச்சையான காமமும் அவளுக்கு அருவருப்பாக இருந்தது.

“வேளச்சேரின்னா விளையாட்டில்லேம்மா,” என்று வண்டியை ஓட்டிக்கொண்டிருந்தவன் கூறினான். “ஸாஃப்ட்வேர் ஆசாமி கூட தான் போவீங்களோ? நாங்க ஹார்டு-வேர்மா கண்ணு! அவனவன் சுண்ணி இரும்பு ’ராட்’ மாதிரி இருக்கும்.”

அவர்கள் பேசப்பேச கிரிஜா ஒவ்வொருவரையாகத் திரும்பித் திரும்பிப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். இவர்கள் கண்டிப்பாக, இது போன்ற விருந்துகளில் கலந்து கொள்ள தங்களுக்கு அனுமதி மறுக்கப்பட்ட ஆக்கிரோஸத்தைத் தன்னிடம் காட்டிக்கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பது புரிந்தது. அவர்களது காமப்பசியைத் தீர்த்துக்கொள்ள, தன்னை உபயோகித்துக்கொள்ளப் போகிறார்கள் என்பதை எண்ணியதும், அவளுக்குக் கண்கள் இருண்டு கொண்டு வருவது போலிருந்தது. அவளது கூதியை அமுக்கிக்கொண்டிருந்தவனின் விரல்கள், அவளது புழையுதடுகளை வருடத் தொடங்கியிருந்தன.

“செமை டைட்டா இருக்கும் போலிருக்கு மாப்பு,” என்று முணுமுணுத்தான் அவன். “இன்னிக்கு ஒரு வழியா பார்த்துரலாம்!”

“அம்மணி!நாங்களும் உங்க காலனி தான்!” என்றான் முன்சீட்டுக்காரன். “பாரீஸ் கார்னரிலே பிசினஸ்! எங்களுக்கும் சுண்ணியிருக்கு! நாங்களும் ஓப்போம்!”

இதற்கு அந்த ’மடத்திலேயே’ தொடர்ந்து தங்கியிருக்கலாமே என்று தோன்றியது கிரிஜாவுக்கு. எல்லாம் சோனாலியால் வந்த வினை. அவளைப் போலவே தன்னையும் இந்த நான்கு பேரும் எண்ணிக்கொண்டிருந்தது அவளுக்கு அருவருப்பாக இருந்தது. ஆனால், அவள் ஒருவன் வைத்திருக்கும் பணத்துக்காக, அவனது உத்தியோகத்துக்காக அவனோடு போய்ப் படுக்கிற பெண்ணில்லையே!



“ப்ளீஸ்!” அவள் மன்றாடினாள். “நீங்க நினைக்கிற மாதிரி பொண்ணு கிடையாது நான்! தயவு செய்து என்னை விட்டுருங்க!”

“கேட்டீங்களாப்பா?” கிரிஜாவின் இடது பக்கத்திலிருந்தவன் கூவினான். “இவளுக்கு நாம யாரு, எந்த இண்டஸ்ட்ரியிலே இருக்கிறோம்கிற கவலையெல்லாம் இல்லையாம். நம்மளை மாதிரி ஹோல்சேல் பிஸினஸ் பண்ணுறவங்க கூடப் படுப்பாளாம்.”

மற்றவர்கள் சிரிக்க, அவன் கிரிஜாவின் முலையைப் பிடித்துக் கசக்கினான். அவனது உள்ளங்கை அவளது முலையில் அழுந்தி இறுக்கியது. அவளது கண்களை அவன் நிர்தாட்சண்யமாகப் பார்த்தான். அவளது முகத்தை குதூகலத்தோடு வெறித்தபடி அவனது கை அவளது முலையின் மீது மென்மேலும் இறுகியது.

“சரிதானே நான் சொன்னது? நீ எவனாயிருந்தாலும் காலை விரிச்சுக் கொடுப்பே தானே?”

“டேய்! தப்பாப் புரிஞ்சுக்கிட்டேடா!” என்றான் முன்சீட்டுக்காரன். “அவ யாரையுமே ஓக்க மாட்டாளாம். பத்தினித்தெய்வமாம்..”

“அவ சொன்னா நம்பிடுவோமா?” என்று கேட்டான் வண்டியை ஓட்டிக்கொண்டிருந்தவன்.

“அப்படியா சொல்றே?” என்று கேட்டவன் கிரிஜாவின் பிராவுக்குள்ளே கைகளை விட்டுத் தடவத் தொடங்கினான்.”சென்னையிலே ஸாஃப்ட்வேர் கம்பனிங்க வர்றதுக்கு முன்னாடி இந்த கிளப் பஞ்சாபி டாபாவா இருந்தது. நீங்க வந்து போக ஆரம்பிச்சதுக்கப்புறம் இங்கே என்னென்ன நடக்குதுன்னு ஊருக்கே தெரியும். இங்கே நீ வந்திருக்கே! ஒருத்தன் கூட உன்னை ஓக்கலேன்னா சொல்லறே?”

கிரிஜாவுக்குப் புரிந்தது; அவர்கள் அவளை வதைத்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள். வேண்டுமென்றே அவளை சீண்டிக்கொண்டிருந்தார்கள். அவர்களது பேச்சு திரும்பத் திரும்ப ’ஓப்பது’ பற்றியே இருந்தது. அவனது கை தனது பிராவுக்குள்ளே வலுக்கட்டாயமாக நுழைந்து தனது சதைக்கோளங்களை சீண்டத் தொடங்கியதும் அவள் நெளிந்தாள். இன்னொரு பக்கத்திலிருந்தவன் அவளது புடவையின் கொசுவத்தை உருவி, அவளது புடவையை இழுத்து விட்டு, அவளது பெட்டிக்கோட்டின் நாடாவையும் அவிழ்த்து விட்டுக்கொண்டிருந்தான். அடுத்து அவனது கை அவளது பேன்ட்டீஸுக்குள்ளே புகுந்து கொண்டிருந்தது. அவனது முரட்டு விரல்கள் அவளது புழையைத் தொட்டு வருடி விடத் தொடங்கியிருந்தன. அவன் சிரித்தபோது கீழ்வரிசையில் இரண்டு பற்கள் இல்லாதிருந்தது கிரிஜாவின் கலவரத்தை அதிகரித்தது.



“அடுத்ததா அம்மணி என்ன சொல்லுவா தெரியுமா?” அவன் சிரித்தபோது கிரிஜா கண்களை பயத்தில் மூடிக்கொண்டாள். “அவளை இன்னும் எவனுமே கன்னிகழிக்கலேன்னு சொல்லுவா..இல்லையா?”

அவனது முகம் கிரிஜாவின் முகத்தை நோக்கித் தாழ்ந்ததும், அவனது மூச்சு அவளை ஆக்கிரமிப்பது போலிருந்தது.

“இந்தக் கிளப் என்ன கிளப்? இங்கே நடக்கிற பார்ட்டி என்ன பார்ட்டி? இங்கே வர்றவுக யாரு? எல்லாம் எமக்குத் தெரியும்,” என்று அவன் கூறவும் எல்லாரும் சிரித்தனர். “இதெல்லாம் உங்க ஐ.டி.இண்டஸ்ட்ரீ ஊத்திக்கிற வரைக்கும் தான் நடக்குமுன்னும் எங்களுக்குத் தெரியும். அதுவரைக்கும் நாங்க காத்திருக்க முடியுமா?”

அவனது விரல் கிரிஜாவின் புழைக்குள்ளே முரட்டுத்தனமாக இறங்கியது. அவளது மொட்டை அவன் இரக்கமேயில்லாமல் அழுத்தித் தேய்த்தான். வலியிலும் பயத்திலும் கிரிஜா வெடவெடத்துக்கொண்டிருந்தாள். அவனது விரல் மென்மேலும் தனது மொட்டில் அழுந்த அழுந்த, அவள் துடிதுடித்தாள். தன் முலையைப் பிடித்துக் கசக்கிக்கொண்டிருப்பவன், தன் மொட்டைப் பிடித்து அழுத்திக்கொண்டிருப்பவன், இவர்கள் இருவரில் எவருக்காகப் பயப்படுவது என்று குழம்பினாள். கார் நகர் எல்லையைத் தாண்டியிருந்ததால், உதவிக்கு வாய்ப்பில்லையென்பதை உணர்ந்து கொண்டவள், இப்படி நான்கு மிருகங்களின் கையில் சிக்கிக்கொண்டு விட்டோமே என்று தன்னிரக்கப்படத் தொடங்கினாள்.

“நல்லாத் தேய்ச்சுத் தேய்ச்சு அவ கூதியைக் கொழகொழன்னு ஆக்குங்கடா!” என்று கட்டளையிட்டான் முன்சீட்டுக்காரன். “அப்பத் தான் நாலு பேரும் சுகமா ஓக்கலாம். முதல்லே நானு…”

“டேய், என்னடா எவ கிடைச்சாலும் முதல்லே நீ தான் ஓப்பியா?”

“அடேய், என் வயசுக்கும் சீனியாரிட்டிக்கும் மரியாதை கொடுக்கக் கத்துக்குங்கடா!”

காரில் சிரிப்பலை எழும்பியது.

“இந்த தடவை இவளை நான் முதல்லே போட்டுடறேன்,” என்றான் அவன். “இவளைப் பார்த்ததுமே முதல்லே போடணுமுன்னு வெறியே வந்திருச்சிடா மச்சி!



அவர்கள் பேச்சிலிருந்து நால்வரில் மூவரது பெயர்கள், ஜோ, பாபு மற்றும் பிரேம் என்று கிரிஜாவுக்குப் புரிந்தது. ஆனால், காரை ஓட்டிக்கொண்டிருந்தவனின் பெயர் அவளுக்குப் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. அந்த சமயம் பார்த்து அவர்கள் சென்றுகொண்டிருந்த கார், நெடுஞ்சாலையிலிருந்து விசுக்கென்று திரும்பி ஒரு ஆளரவமற்ற பாதைக்குள்ளே புகுந்தது கொண்டது. கண்ணாடி வழியாகப் பார்த்தபோது, கண்ணுக்கெட்டிய தூரத்தில் எங்கோ நாலைந்து டியூப்-லைட்டுகள் தென்பட்டன. ஏதோ ஸ்டீல் ரோலிங் மில் என்று பாதி அழிந்திருந்த பலகை தெரிந்தது. கார் திரும்பி வந்த திசையை நோக்கி நின்று கொண்டது. இன்ஜின் அணைக்கப்பட்டு, விளக்குகளும் அணைந்தன.

Leave a Comment

error: Content is protected !!
Skip to toolbar