திருமதி கிரிஜா – பாகம் 25 – தமிழ் காமகதைகள்

Imagine this as கிரிஜா

கிரிஜா ஒருக்களித்துக்கொண்டு அவரை முத்தமிட்டாள்.

“என்னைத் திரும்ப ஒரு பெண்ணாக்கினதுக்கு ரொம்ப நன்றி மூர்த்தி சார்.”

“ரெடியா?” கிரிஜா சோனாலியைப் பார்த்தபடியே கேட்டாள். “மயக்கிப்போட்டுரலாமா?”

“மயங்குற மாதிரி இருந்தாத் தானே?” என்று சிரித்தாள் சோனாலி. “மூர்த்தி மனசுலே என்ன இருக்குன்னு யோசி! மயக்குறதை விட மடக்கினாத் தான் அவருக்குப் பிடிக்குமோ என்னவோ…”

இருவரும் சிரித்துவிட்டு, கை கோர்த்தபடி அந்த ஆடம்பரமான ஐந்து நட்சத்திர ஹோட்டலின் கம்பளத்தில் கால்பதித்து நடந்தனர். முந்தைய நாள் இதற்காகவே அவர்கள் வாங்கியிருந்த புத்தம் புது ஆடைகள் அவர்களது அழகைப் பன்மடங்கு அதிகமாக்கிக்காட்டிக்கொண்டிருந்தன. விலையும் லேசுப்பட்டதில்லை. ஆனால், விலையைப் பற்றி, அவற்றை வாங்கிக் கொடுத்த மூர்த்திக்கே கவலை இருந்திருக்கவில்லையே!

“டிரஸ் நல்லாயிருக்கு!” என்றாள் கிரிஜா. “மடக்குறதுக்கு ரொம்பக் கஷ்டப்படத் தேவையிருக்காதுன்னு நினைக்கிறேன்.”

ஆம். அவர்கள் அணிந்து கொண்டிருந்த உடைகள் அத்தனை கவர்ச்சியாக இருந்தன. கொஞ்சம் விலையுயர்ந்த நைட்டிகளைப் போல, கழுத்தில் அதிகமான இறக்கம் வைத்து, அசந்தால் முலைகள் துள்ளி வெளியே குதித்து விடுவன போல இருந்தது. அரையங்குல விட்டத்தில் ஒரு பளபளக்கும் நாடா இடுப்பில் இறுக்கிக் கட்டப்பட்டிருந்தது. தழைவு குறைவாக இருந்ததால், முழங்கால்களுக்கும் மேல், தொடைகளின் கீழ்ப்பகுதியில் ஓரிரு அங்குலங்கள் பளிச்சென்று தென்பட்டுக்கொண்திருந்தன.

கிரிஜா அந்த உடையில் தான் மிகவும் கவர்ச்சியாகக் காட்சியளித்துக்கொண்டிருப்போம் என்பது புரிந்தது. சோனாலி மட்டும் என்ன சளைத்தவளா? அவளும் அதே போல உடையணிந்து கொண்டிருந்தபோதும், அவளது ஒரு தோளில் அங்கவஸ்திரம் போல ஒரு பட்டுத்துணி ஜரிகையோடு பளபளத்துக்கொண்டிருந்தது.

இருவருமே அவரவர் அணிந்து கொண்டிருந்த உடைகளின் நிறத்துக்குப் பொருத்தமாக நகைகளும் அணிந்து கொண்டிருந்ததால், இரண்டு தேவதைகளைப் போலத் தென்பட்டுக்கொண்டிருந்தனர். இருவரும் ஒருவரை நோக்கி மற்றவர் புன்னகைத்தபடி, விருந்து நடைபெற்றுக்கொண்டிருந்த ஹாலுக்குள்ளே நுழைந்தனர். க்தவைத் தள்ளியதுமே மெல்லிசை காதுகளில் வந்து விழுந்தது.

இருவரும் மூர்த்தியும், மற்ற இயக்குனர்களும் இருக்கும் இடத்தை அந்தக் கூட்டத்தில் துழாவத் தொடங்கினர். அதற்குள்ளாக மூர்த்தியே அவர்களைக் கண்டு விட்டிருந்தார்.

“வாங்க வாங்க,” என்றார் மூர்த்தி. அவருடன் இன்னும் இருவர் இருந்தனர். அவர்களது கண்கள் கிரிஜாவையும், சோனாலியையும் பார்த்த பார்வையின் பொருள், இரண்டு பெண்களுக்கும் பழகிப்போன ஒன்று தான்.

“மிஸ் சோனாலி, மிஸ் கிரிஜா,” என்று அறிமுகம் செய்து வைத்தார் மூர்த்தி. “மிஸ்டர் அரவிந்த், மிஸ்டர் தனுஷ்.”

உயரமாக, அனாவசியமாக நல்ல தலைமயிரில் சாயம்பூசி அசிங்கம் செய்திருந்த அவன் கிரிஜாவோடு கைகுலுக்கியபோது, சற்று அதிக நேரம் பிடித்து வைத்து அழுத்தினாற்போலிருந்தது. மிக சாமர்த்தியமாக அவனது கண்கள் தனது முலைகளின் மீது விழுந்ததை கிரிஜா கவனித்தாள். அவன் புன்னகைத்தான்.

“அரவிந்த்!” என்று தன்னை அறிமுகம் செய்து கொண்டான்.

“கிரிஜா!” என்றாள் அவள்.

சிறிது நேரம் பேசிக்கொண்டிருந்த நால்வரின் கவனமும், பெரும்பாலான விளக்குகள் அணைக்கப்பட்டு, எல்லாரும் ’ஊ’வென்று கூவியபடியே ஆடத்தொடங்கியதில் கலைந்தது. அரவிந்த துணிச்சலாக கிரிஜாவின் இடுப்பில் கைபோட்டு விட்டு, மூர்த்தியைப் புன்னகையோடு நோக்கினான். அவனைப் பார்த்து மூர்த்தி கண் சிமிட்டவும், அரவிந்த் கிரிஜாவை அழைத்துக்கொண்டு, மதுபானங்கள் இருந்த இடத்துக்கு அழைத்து சென்றான்.

மூர்த்தியின் முகத்தில் ஒரு வெற்றிப்புன்னகை மிளிர்ந்து கொண்டிருந்தது. அரவிந்த், தனுஷ் இருவருமே அந்தக் கம்பனியின் பெரும்பாலான பங்குகளை சமீபத்தில் வாங்கியிருந்ததால், அவர்களே புது முதலாளிகள். அவர்களுக்கு கம்பனி மீதும் மூர்த்தியின் மீதும் நம்பிக்கையை ஏற்படுத்துவதற்காவே இந்த விருந்து ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது.

அர்விந்த் கொடுத்த கோப்பையை சீப்பியபடியே கிரிஜா, சுற்றிலும் ஆடிக்கொண்டிருந்த பழைய, புதிய இயக்குனர்கள் அனைவரையும் நோட்டமிட்டாள். தொலைதூரத்தில் சோனாலியும், தனுஷும் ஆடிக்கொண்டிருப்பதையும் அவளால் காண முடிந்தது. தற்செயலாக, அவளது கண்கள் அவர்களுக்கு மிக அருகிலே ஆடிக்கொண்டிருந்த ஒரு பெண்ணின் மீது விழுந்தன. அவளை அதற்கு முன்னர் எங்கேயோ பார்த்த மாதிரி இருந்தது கிரிஜாவுக்கு. இவள் எனக்கு எப்போது, எங்கேயோ அறிமுகமானது போலிருக்கிறதே என்று அவள் மூளையைக் கசக்கிக் கொள்ள ஆரம்பித்தாள்.

“ஹலோ!” என்று விரல் சொடுக்கினான் அரவிந்த். “என்ன உம்முன்னு இருக்கீங்க! என்னைப் பிடிக்கலையா?”

“சேச்சே!” கிரிஜா சிரித்தாள். “உங்களைப் பிடிக்கலேன்னு யாராவது சொல்லுவாங்களா?”

“யாராவது தெரிஞ்சவங்க வந்திருக்காங்களோ?” என்று கேட்டவாறே, அவள் சற்று முன் உற்று நோக்கிய திசையில் அவன் கவனித்தான். “திடீர்னு முகம் பேயறஞ்சா மாதிரி ஆயிடுச்சேன்னு கேட்டேன்.”

அந்தப் பெண்ணைத் தான் கூர்ந்து கவனித்தது அவனுக்கு அப்படியே தோன்றியிருக்கிறது என்று கிரிஜா யோசித்தாள். சட்டென்று அவளுக்கு நினைவுக்கு வந்தது. அந்தப் பெண், ஒரு சில நாட்களுக்கு முன்னர் அவள் பத்திரிகையில் பார்த்த புகைப்படத்தில் ஸ்ரீதரோடு போஸ் கொடுத்திருந்த பெண்; அதே மாடல் பெண் தான் அவள். கிரிஜாவுக்கு திடீரென்று கோபமும் பொறாமையும் வந்தது. இந்த விருந்தில் அந்தப் பெண்ணுக்கு என்ன வேலை?

“இதோ, ஒல்லிக்குச்சியா ஆடிட்டிருக்காளே, அவளைத் தான் பார்த்தேன்,” என்றாள் அரவிந்திடம். “எங்கேயோ பார்த்த மாதிரி இருக்கு.”

“கண்டிப்பாப் பார்த்திருப்பே!” என்றான் அரவிந்த். “இந்தப் பொண்ணோட அப்பா தான் நம்ம கம்பனியோட ஆடிட்டர்; மேனேஜ்மென்ட் கன்சல்டண்ட்..எல்லாமே…அவரு சொல்லித்தான் நாங்களே இவ்வள்வு ஷேர் வாங்கினோம். சொல்லப்போனா, அவரு இஷ்டப்படித் தான் இந்தக் கம்பனியே நடந்திட்டிருக்கு..”

ஓ! இவ்வளவு தானா? இதற்காகத் தான் ஸ்ரீதர் இவள் பின்னால் சுற்றிக்கொண்டிருக்கிறானா? இது புரியாமல் இந்தப் பெண் மீது தனக்குக் கோபம் வந்ததே! தன்னைத் தானே கடிந்து கொண்டாள். அப்போது ஸ்ரீதர் ஏன் அவளோடு இருக்கவில்லை? வேறு எவளாவது புதிதாகப் பிடித்து விட்டானா? அல்லது போல, அந்த மாதத்திற்கு அந்தப் பெண்ணோடு அவனது இரண்டு முறைகள் முடிந்து விட்டதா?

அரவிந்த் அவளது இடுப்பைப் பிடித்துத் தன்னோடு அழுத்தினான்.

“இந்த மாதிரி பார்ட்டியெல்லாமே போர்! எனக்கு இந்த ஹோட்டல்லே தனி சியூட் இருக்கு! போவோமா?”
இது ஒன்றும் கிரிஜா எதிர்பார்த்திராத கேள்வி அல்லவே! இதற்காகத்தானே இத்தனை செலவு, இவ்வளவு அலங்காரங்கள் எல்லாமே! அவனது கையை இறுக்கிக்கொண்டு ’சரி’ என்பது போலத் தலையசைத்தாள் கிரிஜா. அங்கிருந்து இருவரும் நடக்கத் தொடங்கியபோது,

கிரிஜா சோனாலியைப் பார்த்துக் கண் சிமிட்டினாள். அவர்கள் கதவைத் திறந்து கொண்டு வெளியேறியபோது, மூர்த்தி அவளை நோக்கிப் புன்னகைத்துக்கொண்டிருந்தார். லிஃப்ட்டுக்காகக் காத்திருந்த நேரம் அவளுக்கு எந்த விதமான படபடப்பும் ஏற்பட்டிருக்கவில்லை. ஓள் படப்போகிறோம் என்ற பயமெல்லாம் ஓடிப்போய் பல நாட்களாகி விட்டிருந்தன.

அருகில் நிற்பவன், அளவுக்கதிகமான பணம் படைத்தவன் என்பதோடு, உடல்பலமும் படைத்தவன் என்பது அவளுக்குத் தெரிந்தேயிருந்தது. அவர்கள் இருவரையும் கடந்து சென்ற பல பெண்கள், அவளைப் பொறாமையோடு பார்ப்பதை அவள் கவனித்திருந்தாள்.

error: Content is protected !!