அரை மணி நேரம் கழிச்சு அவர் மறுபடி தொடங்கினார். “எழுந்திரு. நீ மேல ஏறு.”
காவ்யா அவர் மேல ஏறி மொட்டையை புண்டையில வச்சு அமர்ந்தா. மெல்ல ஆட்ட ஆரம்பிச்சா. அவர் மார்பைப் பிடிச்சு பிசைஞ்சார். “வேகமா ஆட்டு. நேத்து எவ்வளவு ஆட்டினியோ அதை விட வேகமா.”
காவ்யா வேகமா ஆட்டினா. மார்பு ஆடியது. அவர் முலைக்காம்பை இழுச்சார். “ஆஹ்… சார்…”
“நான் சொல்ற வரைக்கும் ஆட்டு. இறங்காத.” அவர் கீழே இருந்து இடுப்பைத் தூக்கி ஆட்டினார். ஒவ்வொரு தள்ளுலயும் மொட்டை முழுசா உள்ளே போச்சு. காவ்யா நாலாவது முறையா போனா. “ஆ… ஆ… நான்…!”
Heroine ஆகனுமா | பாகம் 12 | நடிகைகள் காமக்கதைகள்
அவர் அவளை இறக்காம பிடிச்சுக்கிட்டார். “நில்லு.” அவர் கீழே இருந்து இன்னும் சில தள்ளு விட்டார். பிறகு மறுபடி உள்ளே விட்டார். இரண்டாவது முறை.
காவ்யா அவர் மேல விழுந்தா. மூச்சு வாங்கல. அவர் அவள் முதுகைத் தடவினார். “இன்னும் ஒரு ரவுண்ட். குளிச்சுட்டு வா.”
அவள் குளிச்சுட்டு வந்தா. உடல் இன்னும் நடுங்கிக்கிட்டிருந்தது. அவர் ஏற்கனவே உக்காந்திருந்தார். மொட்டை கையில. “வாயில வாங்கி தயாராக்கு. பிறகு நான் உன்னைத் தூக்கி வச்சு செய்யப் போறேன்.”
காவ்யா முழங்கால் மடக்குச்சு வாங்கினா. அவர் தலையைப் பிடிச்சு ஆட்டினார். “நல்லா வாங்கு. உமிழ்நீர் நிறைய விடு.”
கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு அவர் எழுப்பினார். “சுவருக்கு அருகில் நில்லு.”
அவர் அவளை சுவருக்கு அருகில் நிறுத்தி, இரண்டு காலையும் தூக்கி, மொட்டையை உள்ளே விட்டார். காவ்யா அவன் கழுத்தைப் பிடிச்சுக்கிட்டா. அவர் பிட்டத்தைப் பிடிச்சு வேகமா தள்ளினார். “நேத்து மாதிரி தூக்கி வச்சு கத்து. இப்போ எனக்கு மட்டும் கத்து.”
காவ்யா கத்தினா. “ஆஹ்… சார்… தூக்கி வச்சு… ஆழமா… புண்டை…!”
அவர் வேகமா தள்ளினார். ஒவ்வொரு தள்ளுலயும் அவள் முதுகு சுவருல மோதிச்சு. மார்பு அவர் மார்புல அழுத்திச்சு. “கத்து. நல்லா கத்து.”
காவ்யா ஐந்தாவது முறையா போனா. உடல் தளர்ந்து போச்சு. அவர் இன்னும் சில தள்ளு விட்டு உள்ளேயே விட்டார். மூணாவது முறை.
அவர் அவளை இறக்கி படுக்கையில படுக்க வச்சார். தானும் பக்கத்துல படுத்துக்கிட்டார். “இப்போ போதும். நாளைக்கு காலை வரைக்கும் இங்கேயே இரு. யாரையும் போன் பண்ணாத. நீ என்னோட பொருள். அதை மறக்காத.”
காவ்யா கண்ணை மூடினா. உடல் முழுக்க வலி. ஆனா உள்ளே ஒரு விதமான நிறைவு. அவர் சொன்ன வார்த்தை மட்டும் மறுபடி மறுபடி ஒலிச்சுக்கிட்டிருந்தது.
இரவு முழுக்க அவர் அவளை இன்னும் ரெண்டு தடவை தொடங்கினார். ஒவ்வொரு தடவையும் மெதுவா ஆரம்பிச்சு, வேகமா முடிச்சார். ஒவ்வொரு தடவையும் உள்ளே விட்டார். காவ்யா கத்தினா. போனா. விதை நிரம்பியது.
விடிகாலைல அவர் எழுந்து பார்த்தார். “ஷூட்டிங் போ. ஆனா சாயங்காலம் நேரா வா. இனிமே நீ எனக்கு மட்டும். வேற யாரையும் நினைக்காத.”
காவ்யா தலையசைச்சா. அவள் எழுந்து உடை போட்டுக்கிட்டா. கண்ணாடியில பார்த்தா. உடல் முழுக்க அவர் விட்டுட்ட அடையாளங்கள். தொடைல, மார்புல, கழுத்துல.
காரில உக்காரும்போது அவள் ஜன்னல் வழியா பார்த்தா. உடல் வலிச்சுது. ஆனா புண்டை இன்னும் துடிச்சுக்கிட்டிருந்தது. அவர் சொன்னது ஞாபகம் வந்தது.
காவ்யா காலையில செட்ல வந்திருந்தா. நேத்து இரவு முழுக்க தயாரிப்பாளர் அவளை விடல. உடல் இன்னும் கனமா இருந்தது. தொடைக்குள்ள ஈரம் முழுசா போகல. ஷூட்டிங் நடந்துட்டு இருந்தது. யாரும் அதிகமா கேட்கல.
மதியம் தயாரிப்பாளர் போன் பண்ணினார். குரல் ரொம்ப சீரியஸா இருந்தது.
“இன்னிக்கு ஷூட்டிங் முடிஞ்சதும் நேரா என் ஆபீஸ்க்கு வா. தனியா. முக்கியமா பேசணும்.”
காவ்யா “சரி சார்”னு சொல்லிட்டா. அவளுக்குள்ளே ஏதோ ஒரு பயம் வந்தது. நேத்து வரைக்கும் “நீ என்னோட பொருள்”னு சொல்லிக்கிட்டே இருந்தவர். இப்போ குரல் மாறிருந்தது.
சாயங்காலம் அவள் ஆபீஸ்க்கு போனா. உள்ளே தயாரிப்பாளர் உக்காந்திருந்தார். முகத்துல புன்னகை இல்ல. அவர் சிகரெட் பத்த வச்சுக்கிட்டு மெல்ல சொன்னார்.
“உட்காரு.”
காவ்யா உக்காந்தா. அவர் நேரா விஷயத்துக்கு வந்தார்.
“எனக்கு ஒரு பெரிய பிசினஸ் ப்ராடூசர் கிட்ட இருந்து கால் வந்திருக்கு. ராஜேந்திரன். ரொம்ப பெரிய ஆள். அடுத்த படத்துக்கு ஃபண்ட் போடலாம்னு சொல்றாரு. ஆனா ஒரு கண்டிஷன் வச்சிருக்காரு.”
காவ்யா பேசல. அவர் தொடர்ந்தார்.
“அவருக்கு ரெண்டு ஹீரோயின் வேணும். ஒரு நைட். ஃபன். அப்புறம் அடுத்த படத்துக்கு ஃபண்ட் போடுறேன்னு சொல்றாரு. நான் மறுக்க முடியல. படம் நிற்கும்.”
காவ்யாவின் முகம் இறுகியது. அவர் அவளைப் பார்த்தார்.
“நீ ஒருத்தர். இன்னொருத்தர நான் ஏற்கனவே பேசிட்டேன். மீனாட்சி. அவள் சரினு சொல்லிட்டா. இன்னிக்கு ரெண்டு பேரும் வரணும். ராஜேந்திரன் வீட்டுக்கு.”
காவ்யா தலையைத் தாழ்த்தினா. “சார்… நேத்து நீங்க…”
“நேத்து நான் சொன்னது உண்மைதான். நீ என்னோட பொருள். ஆனா இது படத்துக்காக. நீ போனா தான் அடுத்த படம் நடக்கும். புரிஞ்சுதா?”
அவர் எழுந்து வந்து அவ தோள்தட்டினார். “நான் கூட இருப்பேன். ஒன்னும் பயப்படாத. செஞ்சுட்டு வா. அப்புறம் நீ மறுபடி எனக்கு மட்டும்.”
காவ்யா தலையசைச்சா. வேறு வழியில்ல.
இரவு ஒன்பது மணிக்கு தயாரிப்பாளர் காரில ரெண்டு பேரையும் கூட்டிட்டுப் போனார். மீனாட்சி பக்கத்துல உக்காந்திருந்தா. அவள் காவ்யாவைப் பார்த்து மெல்ல சொன்னா.
“பயப்படாத. பெரிய ஆள். சீக்கிரமா முடிஞ்சுடும். படத்துக்காகனு நினைச்சுக்கோ.”
ராஜேந்திரன் வீடு ரொம்ப பெரிய பங்களா. உள்ளே போனதும் அவர் சோபால உக்காந்திருந்தார். வயசு ஐம்பதுக்கு மேல. உடல் கொஞ்சம் தடிப்பா. ஆனா கண்ணுல பணம் தெரிஞ்சுது. அவர் ரெண்டு பேரையும் மேல இருந்து கீழ வரைக்கும் பார்த்தார்.
“இவங்கள்தானே?”
தயாரிப்பாளர் தலையசைச்சார். “ஆமா சார். காவ்யா… மீனாட்சி.”
ராஜேந்திரன் சிரிச்சார். “நல்லா இருக்காங்க. உட்காருங்க.”