காவ்யா அடுத்த நாள் காலையில எழுந்தப்போ உடல் முழுக்க வலி. நேத்து மிட்நைட் பார்ட்டியில நான்கு பேரும் விட்ட விதை இன்னும் தொடைல ஒட்டிக்கிட்டிருந்தது. ஸ்ரீதேவி ஏற்கனவே எழுந்து போயிருந்தா. தயாரிப்பாளர் சோபால உக்காந்து சிகரெட் பிடிச்சிக்கிட்டிருந்தார்.
அவர் காவ்யாவைப் பார்த்தார். “எழுந்திட்டியா?”
காவ்யா தலையசைச்சா. அவர் மெல்ல சொன்னார். “நேத்து நடந்தது எல்லாம் படத்துக்காக. இனிமே அப்படி இல்ல. நீ எனக்கு மட்டும். இன்னிக்கு முழு நைட் நீ எனக்கு.”
காவ்யா ஒன்னும் சொல்லல. அவள் குளிச்சுட்டு வந்தா. உடல் இன்னும் நடுங்கிக்கிட்டிருந்தது. தயாரிப்பாளர் எழுந்து வந்து அவளை இழுத்து முத்தம் போட்டார். “நேத்து எத்தனை பேர் உன்னைப் பயன்படுத்தினாங்க? நான்கு பேர். இப்போ நான் மட்டும்.”
அவர் மேலாடையை மேல தூக்கினார். பிராவையும் கழட்டினார். மார்பை இரண்டு கையாலயும் பிடிச்சு பிசைஞ்சார். “இன்னும் சிவப்பா இருக்கு. நேத்து யார் யார் பிசைஞ்சாங்க?”
காவ்யா மூச்சு வாங்கினா. அவர் முலைக்காம்பை விரலால இழுச்சார். “சொல்லு. ராஜேந்திரன் பிசைஞ்சானா? அருண் பிசைஞ்சானா?”
“ஆமா சார்…”
அவர் குனிந்து மார்பை வாயில வச்சு உறிஞ்ச ஆரம்பிச்சார். பல்லால கடிச்சார். “இப்போ என் வாயில். வேற யாரும் தொட முடியாது.”
அவர் கை பாவாடைக்குள்ள போய் பேண்டியை இறக்கினார். விரலை உள்ளே விட்டார். “இன்னும் ஈரம் இருக்கு. நேத்து விதை கலந்த ஈரம். இப்போ நான் சுத்தம் பண்றேன்.”
அவர் விரலை வேகமா ஆட்டினார். காவ்யா தொடை விரிச்சுட்டா. “சார்… ஆ…”
அவர் பேண்ட் இறக்கினார். மொட்டை வெளியே வந்தது. “திரும்பு. சுவருல சாய்.”
காவ்யா திரும்பி சுவருல சாய்ந்தா. அவர் பின்னால இருந்து மொட்டையை புண்டையில வச்சு ஒரே தள்ளுல உள்ளே விட்டார். “ஆஹ்… இது என்னோட புண்டை. நேத்து எத்தனை பேர் விட்டாங்களோ, இப்போ நான் நிரப்புறேன்.”
அவர் வேகமா தள்ளினார். காவ்யா கத்தினா. “ஆஹ்… சார்… ஆழமா…!”
“கத்து. நேத்து எப்படி கத்தினியோ அப்படி கத்து. இப்போ எனக்கு மட்டும் கத்து.”
அவர் இடுப்பை வேகமா ஆட்டினார். ஒவ்வொரு தள்ளுலயும் காவ்யா முதுகு சுவருல மோதிச்சு. “நேத்து ராஜேந்திரன் தூக்கி வச்சு செஞ்சானா? அருண் தூக்கினானா? இப்போ நான் தூக்குறேன்.”
அவர் அவள் காலைத் தூக்கி, சுவருல அழுத்திக்கிட்டு தள்ளினார். “கத்து.”
காவ்யா கத்தினா. “ஆஹ்… சார்… தூக்கி வச்சு… புண்டை…!”
அவர் ஒரு கையால மார்பைப் பிடிச்சு பிசைஞ்சார். “நேத்து யார் யார் பிசைஞ்சாங்களோ, இப்போ நான் பிசைறேன். இது என்னோடது.”
காவ்யா முதல் முறையா போனா. உடல் நடுங்கி, புண்டை இறுக்கி, திரவம் வழிஞ்சுது. அவர் நிற்கல. “இன்னும் ஒரு முறை. நான் சொல்ற வரைக்கும் நில்லு.”
அவர் அவளைத் திருப்பி படுக்கையில படுக்க வச்சார். காலை விரிச்சு, மொட்டையை உள்ளே விட்டார். “இப்போ பாரு. நேத்து நான்கு பேர் விட்ட புண்டைல இப்போ நான் இருக்கேன். இது தான் உண்மை.”
அவர் ஆழமா தள்ளினார். காவ்யா கத்தினா. “ஆஹ்… சார்… ஆழமா…!”
“கத்து. நல்லா கத்து. இனிமே வேற யாருக்கும் கத்த மாட்ட. எனக்கு மட்டும்.”
அவர் வேகத்தை ஏத்தினார். படுக்கை ஆட ஆரம்பிச்சுது. காவ்யா இரண்டாவது முறையா போனா. “ஆ… ஆ… சார்…!”
அவர் இன்னும் சில தள்ளு விட்டு உள்ளேயே விட்டார். சூடான விதை அவள் உள்ளே பாய்ந்தது. அவர் மேல விழுந்து மூச்சு வாங்கினார்.
கொஞ்ச நேரம் அப்படியே இருந்தாங்க. பிறகு அவர் பக்கத்துல படுத்து, அவளைத் திருப்பி பார்த்தார். “நேத்து நடந்தது எல்லாம் முடிஞ்சுடுச்சு. இனிமே நீ எனக்கு மட்டும். ஸ்ரீதேவி, ராஜேந்திரன், அருண் யாரும் தொட முடியாது. புரிஞ்சுதா?”
காவ்யா தலையசைச்சா. அவர் அவள் முகத்தைத் தடவினார். “நீ என்னோட பொருள். அது மாறாது.”
அவர் மறுபடி தொடங்கினார். “எழுந்திரு. நீ மேல ஏறு.”
காவ்யா அவர் மேல ஏறி மொட்டையை புண்டையில வச்சு அமர்ந்தா. மெல்ல ஆட்ட ஆரம்பிச்சா. அவர் மார்பைப் பிடிச்சு பிசைஞ்சார். “வேகமா ஆட்டு. நேத்து எத்தனை பேர் முன்னால ஆட்டினியோ, இப்போ எனக்கு மட்டும் ஆட்டு.”
காவ்யா வேகமா ஆட்டினா. மார்பு ஆடியது. அவர் முலைக்காம்பை இழுச்சார். “ஆஹ்… சார்…”
“நான் சொல்ற வரைக்கும் ஆட்டு.” அவர் கீழே இருந்து இடுப்பைத் தூக்கி ஆட்டினார். காவ்யா மூணாவது முறையா போனா. “ஆ… ஆ… நான்…!”
அவர் அவளை இறக்காம பிடிச்சுக்கிட்டார். “நில்லு.” அவர் கீழே இருந்து இன்னும் சில தள்ளு விட்டார். பிறகு மறுபடி உள்ளே விட்டார்.
காவ்யா அவர் மேல விழுந்தா. மூச்சு வாங்கல. அவர் அவள் முதுகைத் தடவினார். “இன்னும் ஒரு ரவுண்ட். குளிச்சுட்டு வா.”
அவள் குளிச்சுட்டு வந்தா. அவர் ஏற்கனவே உக்காந்திருந்தார். மொட்டை கையில. “வாயில வாங்கி தயாராக்கு. பிறகு நான் உன்னைத் தூக்கி வச்சு செய்யப் போறேன். கடைசி தடவை.”
காவ்யா முழங்கால் மடக்குச்சு வாங்கினா. அவர் தலையைப் பிடிச்சு ஆட்டினார். “நல்லா வாங்கு. நேத்து யாருடையதோ எல்லாம் விழுங்கிட்டியா? இப்போ என்னோடதை விழுங்கு.”
கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு அவர் எழுப்பினார். “சுவருக்கு அருகில் நில்லு.”
அவர் அவளை சுவருக்கு அருகில் நிறுத்தி, இரண்டு காலையும் தூக்கி, மொட்டையை உள்ளே விட்டார். காவ்யா அவர் கழுத்தைப் பிடிச்சுக்கிட்டா. அவர் பிட்டத்தைப் பிடிச்சு வேகமா தள்ளினார். “கடைசி தடவை தூக்கி வச்சு செய்றேன். கத்து.”
காவ்யா கத்தினா. “ஆஹ்… சார்… தூக்கி வச்சு… ஆழமா… புண்டை…!”
அவர் வேகமா தள்ளினார். ஒவ்வொரு தள்ளுலயும் அவள் முதுகு சுவருல மோதிச்சு. “கத்து. நல்லா கத்து. இனிமே வேற யாருக்கும் கத்த மாட்ட.”
காவ்யா நாலாவது முறையா போனா. உடல் தளர்ந்து போச்சு. அவர் இன்னும் சில தள்ளு விட்டு உள்ளேயே விட்டார். கடைசி விதை.
அவர் அவளை இறக்கி படுக்கையில படுக்க வச்சார். தானும் பக்கத்துல படுத்துக்கிட்டார். “இப்போ முடிஞ்சுது. நீ என்னோட பொருள். அது மட்டும் நினைச்சுக்கோ.”
காவ்யா கண்ணை மூடினா. உடல் முழுக்க வலி. ஆனா உள்ளே ஒரு விதமான அமைதி. நேத்து நான்கு பேர். அதற்கு முன்னாடி எத்தனையோ பேர். இப்போ மறுபடி இவர்.
அவர் சொன்ன வார்த்தை மட்டும் மனசுல நிக்கும்.
காவ்யாவின் கதை இங்கே நிறைவடைகிறது. சினிமா இண்டஸ்ட்ரியின் அட்ஜஸ்ட்மென்ட், ஆசை, பயம், சொந்தம் எல்லாம் கலந்த ஒரு இரவுகளின் கதை.
— முற்றும் —