காமத்தில் கரைந்தேன் – பாகம் 01 – தமிழ் காமக்கதைகள்

Kamathil karaithen 01சூரியன் மேற்கில் மறையத் துவங்கியிருந்த ஒரு மாலை நேரம். வீட்டு வேலையை முடித்து விட்டு தன் வீட்டுக்குக் கிளம்பிய கற்பகம் வீதிக்கு வந்ததும் தனது புடவைத் தலைப்பை இழுத்துச் சொருகியபடி வழக்கம் போல இன்றும் இடது பக்கத்தில்  இருக்கும் வீட்டைத் திரும்பிப் பார்த்தாள்.

முதலில்  அவள் பார்வை அந்த வீட்டின் ஜன்னலுக்குத்தான் போனது. வழக்கமாக திறந்திருக்கும்  அந்த ஜன்னல் இன்று சாத்தியிருந்தது. இன்னும் அருகில் வந்து முன் பக்கத்தில்  இருக்கும் கதவைப் பார்த்தாள். கதவிலும் பூட்டுத் தொங்கியது.

‘சே..’ என்று அவள் மனம் வருந்தியது. அவள் மனதுக்குள் ஒரு பெரு ஏமாற்றம் வந்து  அவளைச் சூழ்ந்தது. அவள் முகம் வெகு இயல்பாக சோகத்துக்குப் போனது.
‘ஆள காணமே. என்னாச்சு  இன்னிக்கு?  ஒடம்பு கிடம்பு செரியில்லியோ? அப்படி  இருந்தாலும் வீட்லதான இருக்கணும்? ஆனா வீடே பூட்டி கெடக்கே? ஒருவேள ஊருப் பக்கம்  ஏதாவது போயிருக்குமோ? அப்படி போனா என்ன பண்றது? எப்படி பாக்கறது? நமக்கு அந்தாளப் பத்தி ஒண்ணுமே தெரியாது. ஏதோ பேரும், செய்யுற வேலையும் தெரியும். ஆனா அத வெச்சிட்டு?’

மிகவும் குழம்பிய மனதுடன் சோர்வாக நடை போட்டுக் கொண்டிருந்த கற்பகத்தின் கண்கள், தான் ரகசியமாகப் பார்த்து மகிழும் அந்த முகத்தைத் தேடி நாலா பக்கமும் அலைந்தது. ஆனால்  அந்த தெருவைக் கடக்கும்வரை அவள் கண்களுக்கு அந்த முகம் தென்படவே இல்லை. மிகுந்த  ஏமாற்றத்துடன் தன் வீட்டை அடைந்தாள்.

இருட்டி விட்டது. கதவைத் திறந்து  உள்ளே போய் லைட்டைப் போட்டாள். பின் விலையில்லா டிவியையும், மின்விசிறியையும் போட்டுவிட்டு அப்படியே படுத்து விட்டாள். அவள் மனசெல்லாம் ஒருவிதமான சோகமே வியாபித்திருந்தது. அவள் சோகத்துக்குக் காரணம்  இன்று அவனைப் பார்க்காததுதான். அவனைப் பார்த்திருந்தால் அவளின் மனம் இன்று சோக முத்திரையை குத்தியிருக்காது.. !!

கடந்த இரண்டு வாரமாகத்தான் அவளுக்கு அவனைத் தெரியும். அவள் வேலை பார்க்கும் வீட்டுக்கு பக்கத்தில்  இரண்டு வீடு தள்ளி இருக்கிறான். ‘றான்’ போடுவதால் அவன் ஒன்றும்  இளைஞன் இல்லை. மத்திம வயது தாண்டியிருக்கும் என்பது அவள் கணிப்பு. ஒரு தனியார் கல்லூரி வாத்தியாராக வேலை பார்க்கிறான். அவனை இந்த கற்பகத்தின் மனது ரகசியமாக விரும்புகிறது.. !!

அந்த வீட்டுக்கு  அவன் குடி வந்து சில நாட்கள்தான் ஆகியிருந்தது.  தனிக்கட்டைதான். அவனுடன் வேறு யாரும் இல்லை. அவன் அப்படி  ஒன்றும்  அழகனும் இல்லை. அதே சமயம் மோசமும் இல்லை. கண்களில் கண்ணாடி அணிந்து கொஞ்சம் ஒல்லியாக  இருந்தாலும் பார்க்கும்படியாகத்தான் இருப்பான். ஆள் நல்ல உயரம். அதனால் பார்ப்பதற்கு கொஞ்சம்  ஒல்லியாக இருப்பதைப் போல தெரிவான்.

கற்பகம் தினமும் மாலையில் வேலை முடிந்து வரும்போதெல்லாம்  அவனைப் பார்க்கிறாள். அவள் பார்க்க காரணமும் அவன்தான். அவளாக ஒன்றும் விரும்பி முதன் முதலாக அவனைப் பார்க்கவில்லை. முதல் நாள் அவள் வேலையை முடித்துவிட்டு புடவையில் கொஞ்சம்  அலட்சியமாக நடந்து வந்தவள் எதேச்சையாகத்தான் கேட்டுப் பக்கத்தில் நின்றிருந்த அவனைப் பார்த்தாள். அவன் பார்வையை கவனித்ததும் ஒருநொடி திடுக்கிட்டாள். அவன் அவளை வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்தால்.. அவள் வீட்டிலிருந்து வெளியே வரும்போதிருந்தே அவளைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்திருப்பான் என்று தோன்றியது.

உடனே தன் புடவையை சரி செய்து மாராப்பை இழுத்து மார்பை மூடினாள். ஆனால்  அவன் பார்வை அவள் மார்பில் இல்லை. அவளின் முகத்தில்தான் நிலைத்திருந்தது. கண்ணாடி அணிந்திருந்தாலும் அவன் கண்களின் கூர்மை அவளுக்குள் ஒரு சிலிரிப்பை உண்டாக்கவே செய்தது. அந்த சிலிர்ப்பை அவள் ஒரு ஆணின் பார்வையால் அன்றுதான் முதல் முறையாக உணர்ந்தாள்.  அன்று  அவள் அந்த வீதியைக் கடந்து செல்லும்வரை அவன் பார்வை அவளையேதான் பின் தொடர்ந்தது. அது அன்றுடன் முடிந்திருந்தால்.. கற்பகம் இப்போது இப்படி பரிதவித்துக் கொண்டிருக்க மாட்டாள்.

அவன் அடுத்த நாளும் அதேபோலத்தான் அவளைப் பார்த்தான். அவன் பார்வை  அவளை ஏதோ செய்தது. அதன்பின் ஒவ்வொரு நாளும்  அவனைப் பார்த்தாள். ஒரே வாரத்தில் இருவரின் பார்வைகளும் ஆழமாய் ஊடுருவிப் பார்த்துக் கொள்ளும் அளவுக்கு வளர்ந்து விட்டது. அந்த பார்வை ஒன்றைத் தாண்டி இருவரும்  இன்னும் பேசிக் கொள்ளவே இல்லை. ஆனால்.. கற்பகம்  அவனை மனதுக்குள் விரும்பத் தொடங்கி விட்டாள்.. !!

கற்பகத்துக்கு கல்யாணம் ஆகிவிட்டது. ஆனால்  இன்னும் குழந்தை இல்லை. அவள் ஒரு கூலித் தொழிலாளியின் மனைவி. கணவனால் அவளுக்கு சொல்லிக் கொள்ளும்படியாக எந்த சுகமும் இல்லை. போதுமான வருமானமும் இல்லை.  அவளும் வீட்டு வேலைக்குச் சென்றுதான் குடும்பத்தை நடத்திக் கொண்டிருக்கிறாள். இந்த நிலையில்  அவள் கணவனுக்கு திருமணமான வேறு ஒரு பெண்ணுடன் தொடர்பும்  இருக்கிறது. அவள் கணவன் தன் கள்ளக் காதலியே கதியெனக் கிடக்க.. கற்பகம் உண்மையாகவே ஆண் சுகத்துக்கு ஏங்கினாள்.. !!

கற்பகத்தின் உடம்பும், மனசும் உண்மையாகவே ஒரு  ஆணின் அரவணைப்புக்கும், அன்புக்கும் ஏங்கிய தருணத்தில்தான் புதிதாய் வந்த அந்த கல்லூரி வாத்தியாரின் பார்வை அவளுக்குள் இருந்த ஆசையின் திரியில் தீயைப் பற்ற வைத்தது. இப்போது கடைசி இரண்டு மூன்று தினங்களாக கற்பகம் இரவில் அவனை நினைத்து உருகத் தொடங்கி விட்டாள். தன் படுக்கையில்  அவன் வேண்டும்  என்கிற ஆசை அவளை தீவிரமாக வாட்டியது. இரவில்  அவனை நினைத்துக் கொண்டு தலையணைக்கு முத்தம் கொடுக்கும் நிலைக்கு ஆளாகியிருந்தாள்.. !!

அடுத்த  இரண்டு நாட்கள்  அவனைப் பார்க்கவே முடியவில்லை. அது கற்பகத்தை மிகவும் பாதித்தது. ஆனாலும் அவள் தன் மனதில்  இருக்கும் ஆசையையும், ராகசிய காதலையும் துளியும் குறைக்கத் துணியவில்லை. ஒவ்வொரு நாளும்  அவனை நினைத்து வாழ்வதேகூட சுகமாகத்தான் இருந்தது.. !!

நான்காவது நாள்.. அவள் வேலையை முடித்துக் கொண்டு வரும்போது மீண்டும்  அவனை அதே கேட்டுப் பக்கத்தில் பார்த்து ஒரு நொடி திடுக்கிட்டு சமாளித்தாள். அவனும் அவளைத்தான் எதிர்பார்த்து நின்றிருக்கிறான் என்பது  அவன் பார்க்கும் பார்வையிலேயே தெரிந்தது.. !!

அவனைப் பார்த்து திடுக்கிட்டு பின் இயல்புக்கு மீண்டாள். அவன் கண்களை ஊடுறுவி ஆழமாகப் பார்த்தாள். அவளையும் மீறி அவளின் இதழோரத்தில் சிறு புன்னகை மலர்ந்தது. அதேபோல அவனிடமும் மாற்றம்  இருப்பதாய் நினைத்தாள். சில எட்டுக்கல் வைத்து  அவனைக் கடந்தவள் வரவழைத்துக் கொண்ட துணிவுடன் தட்டென நின்றாள். பின் அவனைப் பார்த்து நேராகக் கேட்டாள்.
“எங்க சார்.. ரெண்டு நாளா ஆளவே காணம் போலயே?”

அவன் கண்களில் சிறிது வியப்பு. பின்..
“ஊருக்கு போயிட்டேன்” என்றான். அவன் குரல் லேசான பெண் தன்மையுடன் இருப்பதை கவனித்தாள்.
“நெனைச்சேன். ஆளை காணாதப்பவே”
“அப்படியா?”

நின்று விட்டாள். இன்னும்  ஏதாவது பேசேன் என்று  அவள் மனது பரிதவித்தது.
“எந்த ஊரு சார்?” துணிந்து கேட்டாள்.

ஒரு கிராமத்தின் பெயரைச் சொன்னான்.

“அப்படியா சார். வீட்ல யாருமில்லையா சார்?”
“நான் மட்டும்தான்” என்று விட்டு மெல்லக் கேட்டான் “உங்க பேரு கற்பகம்தானே?”
“ஆமா” லேசாக வியந்தாள்.
“எனக்கு  ஒரு உதவி பண்ண முடியுமா?”
“என்ன சார்.. சொல்லுங்க?”
“நான் இந்த வீட்லதான் இருக்கேன். குடி வந்து மூனு வாரம்தான் ஆகுது. என் பேரு நிரு. தனியாளுதான். எனக்கு வீட்டை கூட்டிப் பெருக்கி சுத்தம் பண்ணி.. அப்பப்போ சின்னச் சின்ன வேலைகள் செய்ய ஒரு ஆள் வேணும். இங்க அக்கம் பக்கத்துல விசாரிச்சப்ப நீ செய்வேனு சொன்னாங்க”
“செய்வேன் சார்” அவள் மனம் குதூகலித்தது. பழம் நழுவி பாலில் விழுந்த கதையாக அவனே அவளின் நட்பை நாடுகிறான். இதைவிட வேறென்ன வேண்டும்?
“என் வீட்ல செய்றியா? நீ கேக்குற சம்பளம் தரேன்” என்று அவள் முகத்தை மிகவும்  ஆவலுடன் பார்த்தான்.

அவனின் அந்த பார்வையிலேயே அவள் கரைந்தாள். அவனுடன் பழக ஒரு வாய்ப்பு கிடைக்காதா என்று ஏங்கத் தொடங்கியிருந்தவளுக்கு இப்போது நெருங்கிப் பழகும் வாய்ப்பே கிடைத்திருக்கிறது. அதுவும்  அவன் வீட்டுக்குள் சென்று உரிமையுடன் பழகும் வாய்ப்பு. அந்த பார்வையை உள்வாங்கியவளுக்கு பெண்மை பூரித்துப் போனது. ஆனாலும் அவள்  உடனே சம்மதம் சொல்லாமல் சிறிது யோசனை செய்பவள்போல அமைதியாக நின்றாள்.

error: Content is protected !!