காமத்தில் கரைந்தேன் – பாகம் 02 – தமிழ் காமக்கதைகள்

Kamathil 02

”இத ஒரு உதவியா நெனச்சு செய்மா.. ப்ளீஸ்.. உனக்கு நான் எந்த சிரமமும் தரமாட்டேன்..” என்று பரிவான குரலில் கேட்டான்.

கற்பகம் மெதுவாகத் தலையை ஆட்டினாள்.
”வீட்டு வேலை மட்டும்தானா சார்..?”

காமத்தில் கரைந்தேன் – பாகம் 01 – தமிழ் காமக்கதைகள்

அவன் கொஞ்சம் தயங்கி விட்டுக் கேட்டான்.
”நீ மத்த வேலையெல்லாம் செய்வியா..?”
”எல்லா வேலையும் செய்வேன் சார். வேற என்ன வேலை செய்யனும்..?”
”சமைக்கணும்.. துணி துவைக்கனும்.. வீடு வாசல் கூட்டனும்..

கடை கண்ணிகளுக்கு போயிட்டு வரணும்.. ஆனா கட்டாயமில்ல.. உன்னால முடிஞ்சதை செஞ்சா போதும்..”
”சரி சார்..” என்று முழு மனதுடன் தன்  சம்மதத்தைச் சொன்னாள் கற்பகம்.

அவனைப் பொறுத்தவரை  அவளை வீட்டு வேலைக்குத்தான் வைத்துக் கொள்கிறான். ஆனால்  அவளுக்கு தன் மீது கொண்ட ஆசையால், அவன் இதன் மூலமாக தன்னை அணுகுவதாகத் தோன்றியது.

அன்றிரவு அவள் சுகமான கற்பனைகளுடன் தூங்கினாள். மறுநாள் முதல் அவன் வீட்டுக்குச் சென்று வேலை செய்யத் தொடங்கினாள். ஒரு ஒழுங்கின்றி கசகசவென இருந்த வீட்டை சுத்தம் செய்து  ஒழுங்கு படுத்தி வீட்டின்  உள்ளமைப்பையே மாற்றினாள். அவள் அந்த வீட்டை தன் சொந்த வீட்டையும் விட கூடுதல்  அக்கறையுடன் பராமரித்தாள்.. !!

காலையில் நேரமே எழுந்து தன் வீட்டில் இருந்து கிளம்பி வந்து விடுவாள் கற்பகம். வந்ததும் வழக்கமாக வேலை பார்க்கும் வீட்டில் வேலையை முடித்து விட்டு ஏழரை, எட்டு மணிக்கு நிருதியின் வீட்டுக்கு வருவாள். அவன் எட்டரை மணிக்கு மேல்தான் வேலைக்குக் கிளம்புவான். காலை டிபனும், மதிய உணவையும் அவன் கேண்டீனில் சாப்பிட்டுக் கொள்வான். இரவுக்கு மட்டும்தான் அவள் ஏதாவது செய்ய வேண்டும் அது தவிற மட்டனோ, சிக்கனோ, ஞாயிறுகளிலும் செய்து தருவது என்பது ஒப்பந்தம்.. !!

அடுத்த நாளே அவன், அவளிடம் ஒரு வீட்டுச் சாவியை கொடுத்து விட்டான். அவள் எப்போது வேண்டுமானாலும் வரலாம் போகலாம். அவன் வேலைக்குச் சென்ற பின் அவள் அந்த  வீட்டைக் கூட்டி சுத்தம் செய்து அவனது துணிகளை துவைத்து கொடியில் காயப் போட்டுவிட்டுப் போய் விடுவாள்.

அதன்பின் மீண்டும் அவள் மாலை நேரத்தில்  ஆறுமணிவரை பழைய வீட்டில் வேலை செய்து விட்டு ஆறு மணிக்கு மேல் நிருதியின் வீட்டுக்கு வருவாள். அவனே காபி வைத்து குடித்துக் கொள்வான் என்பதால் பாத்திரங்களைக் கழுவி வைப்பதும் இரவு டிபனை செய்து தருவதும் மட்டும்தான் அவள் வேலை. ஏழு மணிக்கு முன்பாகவே அவன் வீட்டில் இருந்து தன் வீட்டுக்குப் போய் விடுவாள்.. !!

நிருதியும் மிகவும் நல்லவனாகத்தான் இருந்தான். அவளிடம் சிரித்துப் பேசினாலும் மரியாதையாகவே பழகினான். அவன் பார்வை பெரும்பாலும்  அவள் முகத்தை தாண்டி வேறெங்கும் தப்பாகப் போகவில்லை. அதுவே அவளுக்கு அவன் மீதான ஈர்ப்பை இன்னும் அதிகப் படுத்தியது. அவளுக்கு  உள்ளுக்குள் அவன் மீது ஆசையும் ஏக்கமும் இருந்தாலும்  அதை வெளியில் காட்டிக் கொள்ளாமல் இயல்பாகவே நடந்து கொண்டாள்.. !
‘பழகின ஒடனே போய் படுக்கறதுக்கு நான்  ஒண்ணும்  அந்த மாதிரியானவ இல்லையே? எனக்கு  ஆசை இருக்கு. அவருக்கும் என்கூட பண்ண ஆசை இருக்கானு தெரிஞ்சிட்டு அப்பறம் நெருக்கமா பழகிக்கலாம்’

இரண்டு நாட்களில் இருவரும் நன்றாகப் பழகி விட்டனர். அதன்பின்தான் அவன் கேட்டான்.
”உன் பேரே கற்பகம்தானா?”
”கற்பகவல்லி சார்..” என்று தன்  முழுப்பேரையும் சொன்னாள்.
“கற்பகவல்லி..  நைஸ்…” என்று  சன்னமாகச் சொன்னான். “நெனச்சேன். அதான் கேட்டேன்”

அவள் கேட்காததைப் போலவே அவனைச் சீண்டினாள்.
“என்ன சார்.?”
“நல்லாருக்குன்னு சொன்னேன்..”
“எது சார்..?”
“உன் பேருமா..?”
“ஏன் சார்..  அப்ப நான் நல்லால்லையா..?”  என்று சிரித்தபடி வாய்விட்டே கேட்டாள்.

அவன் மெல்லிய சிரிப்புடன்..
”நீயும் ரொம்ப நல்லா இருக்க கற்பகவல்லி” என்றான்.

அவன் தன் முழுப் பெயரையும் சொல்லி அழைப்பது அவளுக்கு மிகவும் பிடித்தது. அவன் அப்படிச் சொன்னதும் அவளின் நெஞ்சுக் குழிக்குள் ஜில்லென ஒரு குளிர்ச்சி படர்ந்தது.
‘அப்ப என்னை பிடிச்சிருக்கு’

கற்பகம் மாநிறமாக இருப்பாள். ஆனாலும் பார்க்க முக லட்சணம் நன்றாக  இருக்கும். சராசரிக்கு சற்று  உயரம் குறைவான பெண்தான். படிய வாரிய தலைமுடி அவளின் பின்னிடுப்பைத் தொடுமளவு நீளமாக வளர்ந்திருக்கும். பெரியதாகப் பருக்காத அளவில் சிறிதான முலைகள் என்றாலும் தளர்வில்லாமல் கவர்ச்சியாக  இருக்கும். குனியும்போது உண்டாகும் மடிப்பைத் தவிற கொழுப்பு சேராத மெலிந்த இடை. அளவான புட்டங்கள் என்று அம்சத்துக்கு குறவில்லாத பெண்.. !!

பெரும்பாலும் மளிகைப் பொருட்கள்  எல்லாம்  அவனே வாங்கி வந்து கொடுத்து விடுவான். ஏதாவது  ஒன்றிரண்டு சில்லறை தேவைகள் இருந்தால் மட்டும் கற்பகம் கடைக்குச் சென்று வாங்கி வருவாள். அதன்பின் மறுபடியும் இரண்டு நாட்கள் கழித்து.. மாலை நேரத்தில் கற்பகம் அவனுக்கு சமைக்கத் தொடங்கியபோது, அது எப்படி வேண்டும் எனச் சொல்வதற்காக டிவியை ஓடவிட்டுக் கொண்டு நிருதி எழுந்து கிச்சனுக்குச் சென்றான்.

வேலையாக இருந்த கற்பகம் அவனைப் பார்த்து  ஒரு புன்னகை காட்டினாள். அவள் சமைக்க வேண்டிய விதத்தைச் சொன்னான். கற்பகம்  கட்டியிருந்த புடவையில் அலட்சியமும் காட்டவில்லை. அதிக அக்கறையும் காட்டவில்லை.  தன் வீட்டில்  இருப்பதைப் போல வெகு இயல்பாக  இருந்தாள்.

அவன் உள்ளே வந்து சொல்லிக் கொண்டிருந்தபோது அவளின் முந்தானை சற்று ஒதுங்கியிருந்தது. கொஞ்சம் தளர்வான ஒரு பழுப்பு நிற,  பழைய ஜாக்கெட்டுக்குள் சிறை பட்டிருக்கும் இடது பக்க முலை வீக்கத்தின் பாதி, முந்தானை மறைவில் தெரிவது மிகவும் கவர்ச்சியாக இருந்தது. அதற்கு கீழே இடுப்பில்  இறுக்கிக் கட்டிய புடவையும், மெலிந்த நிலையில் இருக்கும் சரிவான இடுப்பும் அவன் பார்வையில் கள்ளத் தனத்தைக் கொடுத்து திருட்டுத்தனமாக பார்த்து ரசிக்க வைத்தது. அவன் தன் இடது பக்க அங்கச் செழிப்பைப் பார்க்கிறான் என்பதை அவன் பார்வையின் குறுகுறுப்பில் உணர்ந்த கற்பகத்தின் பெண்மைக்குள் புதிதாய் ஏதோ ஒன்று மலர்வதைப் போலிருந்தது.

சமையல் பற்றிப் பேசி விட்டு லேசான தயக்கத்துடன் கேட்டான் நிருதி.
“உனக்கு குழந்தைகள் இருக்கா கற்பகம்?”
“ஏன் சார்?”
“இல்ல.. உன்னப் பாத்தா இன்னும் சின்னப் பொண்ணு மாதிரி இருக்க.. அதான் கேட்டேன்”

“சின்ன பொண்ணு மாதிரியா சார்  இருக்கேன்” சைடாகத் திரும்பி  அவன் முகத்தைப் பார்த்துக் கேட்டாள்.
“ஆமா.. கற்பு”
“போங்க சார். கிண்டல் பண்ணாதீங்க” சிரிப்பிலும், முகத்திலும் வெட்கம் படர்ந்தது.
“அட இல்ல கற்பு. விளையாடல. உன்னப் பாத்தா அப்படித்தான் இருக்கு”
“ம்ம்.. குழந்தை இல்லே சார். அதனால என்னைப் பாத்தா அப்படி தெரியுது உங்களுக்கு..”

“ஓஓ.. குழந்தை பெத்துக்கலையா?”
“இல்ல சார்..”
“ஏன்?”
“அது… ஆகணுமில்ல சார். எனக்கு வயித்துல ஆகல”
“பாவமே..” என்று உண்மையாகவே வருத்தப் பட்டான் நிருதி.
“நீங்க பாவப்பட்டு என்ன சார் பண்றது?”
“அதுவும் சரிதான்.. ஆமா உன் கணவர் என்ன பண்றாரு?”

அவனிடம் மறைக்கத் தோன்றவில்லை.
”முனுஷிபால்ட்டில வேலை சார்.. ட்ரைவர்”
“ஓஓ.. கவர்மெண்ட் சம்பளமா..?”
“ஆமா சார். பேருதான் பெத்த பேரு ஆனா சல்லி பைசாக்கு புரியோஜனமில்ல”
“அப்படியா.. ஏன்..?”
”குடி சார்.. அந்த மனுஷனால டெய்லி குடிக்காம இருக்க முடியாது. பத்தாததுக்கு.. அத எப்படி சொல்றது..?”

“ஏன் கற்பகம்?”
“உங்ககிட்ட சொல்ல என்ன சார்? அந்தாளு கெட்ட கேட்டுக்கு அவனுக்கு கூத்தியா வேற ஒருத்தி இருக்கா சார்.. அதனால டெய்லி சண்டைதான்”
“என்னது கூத்தியாவா?”
“ஆமா சார்..”
“அது வேறயா..?”
“அதை ஏன் சார் கேக்கறீங்க? என் வாழ்க்கையே ஒரு நரகம் சார்..” என்று லேசாக கண் கலங்கினாள்.

“ஒவ்வொரு நாளைக்கு நெனைச்சா இதுக்கு மேல ஏன்டா உயிரோட இருக்கணும்னு வேதனையா இருக்கும்”
“அடப்பாவமே.. இப்படி  ஒரு கொடுமையா உனக்கு? ஆனா அதுக்காக தப்பான முடிவெல்லாம் எதுவும் எடுத்துடாத. உனக்கு என்ன கொறை..? மூக்கும் முழியுமா.. செப்புச்சிலையாட்டத்தான இருக்க..? உன்ன மாதிரி ஒரு அழகான பொண்ண விட்டுட்டு.. இன்னொரு பொண்ணுகிட்ட போறளவுக்கு எப்படி உன் புருஷனுக்கு மனசு வந்துச்சு..? பாவம்.. உன் கதைய கேக்கவே கஷ்டமாருக்கு… என்ன கொடுமை பாரு…” என்றான்.

error: Content is protected !!