அடுத்த நாள் காலை காவ்யா சற்று தாமதமாகவே ஷூட்டிங் ஸ்பாட்டுக்கு வந்தாள். நேற்று இரவு தயாரிப்பாளரின் வீட்டில் நடந்தது இன்னும் உடலில் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது. இடுப்பு வலித்தது. தொடைகளில் லேசான அடையாளங்கள். கழுத்தில் ஒரு சின்ன கடித்த தழும்பு. அவள் ஹைநெக் டாப் போட்டு மறைத்திருந்தாள்.
செட் ஏற்கனவே ரெடியாக இருந்தது. இன்று ஒரு முக்கியமான காதல் சீன். வில்லாவின் படுக்கை அறையில். விக்ரமுடன். டயரக்டர் சரவணன் ஏற்கனவே கோபத்தில் இருந்தார். காலை முதலே லைட்ஸ் சரியில்லை, கேமரா ஆங்கிள் பிசகாகிறது என்று அசிங்கம் செய்துகொண்டிருந்தார்.
Heroine ஆகனுமா | பாகம் 04 | நடிகைகள் காமக்கதைகள்
காவ்யா டிரஸ்ஸிங் ரூமுக்குள் நுழைந்ததும் லட்சுமி மேக்கப் ஆர்ட்டிஸ்ட் அவளைப் பார்த்து கண்களை விரித்தாள். “என்னடி இன்னைக்கு முகம்… கண்ணுலயே தெரியுது. நேத்து ரொம்ப லேட்டா தூங்கிட்டியா?”
காவ்யா தலையை ஆட்டினாள். “கொஞ்சம்…”
மேக்கப் போடும்போது லட்சுமி மெல்லச் சொன்னாள். “டயரக்டர் சார் இன்னைக்கு மூட்ல இல்ல. யாரையும் விட மாட்டாரு. கவனி.”
ஷூட்டிங் ஆரம்பித்தது. முதல் டேக். காவ்யாவும் விக்ரமும் படுக்கையில். முத்தம். தொடுதல். ஆனால் காவ்யாவின் கண்கள் சற்று சிதறின. நேற்று இரவு நினைவுகள் வந்துபோயின. டயரக்டர் “கட்!” என்று கத்தினார்.
“காவ்யா! எங்க பாக்குற? கேமராவுல கண் இல்ல. மறுபடி!”
இரண்டாவது டேக். மீண்டும் அதே தவறு. காவ்யாவின் கை விக்ரமின் மார்பில் சரியாகப் போகவில்லை. டயரக்டர் மீண்டும் கத்தினார்.
“என்ன ஆச்சு உனக்கு இன்னைக்கு? நேத்து வரைக்கும் ரொம்ப நல்லா இருந்த. இன்னைக்கு என்ன? மனசு வேற எங்கயோ இருக்கா?”
மூன்றாவது டேக். காவ்யா சற்று பதறினாள். விக்ரம் அவளைத் தேற்ற முயன்றான். ஆனால் டயரக்டர் பொறுமை இழந்தார்.
“கட்! எல்லாரும் நிறுத்துங்க!”
அவர் கேமராவின் பின்னால் இருந்து முன்னால் வந்தார். முகம் சிவந்திருந்தது. “காவ்யா… நீ மட்டும் வா. உள்ளே.”
அவர் அவளை வில்லாவின் பக்கத்து அறைக்குள் அழைத்துச் சென்றார். அது தற்காலிகமாக டிரஸ்ஸிங் + டிரையல் ரூமாக பயன்படுத்தப்பட்டது. கதவு பலமாக மூடியது. வெளியே குரூ முழுவதும் நின்றது. அசிஸ்டன்ட் டைரக்டர்கள், கேமராமேன், லைட் பாய்கள், மேக்கப் ஆர்ட்டிஸ்ட், ஹீரோ விக்ரம் எல்லோரும். யாரும் பேசவில்லை. உள்ளே இருந்து சத்தம் கேட்கும் அளவுக்கு அறை சுவர் மெல்லியதாக இருந்தது.
உள்ளே சரவணன் காவ்யாவை எதிரே நிறுத்தினார். “என்ன ஆச்சு உனக்கு? நேத்து வரைக்கும் உடல் மொழி பர்ஃபெக்ட். இன்னைக்கு கண்ணுலயே ஃபோகஸ் இல்ல. மனசு வேற எங்கயோ இருக்கா? தயாரிப்பாளர் கிட்ட போயிட்டு வந்தியா நேத்து?”
காவ்யா தலையைத் தாழ்த்தினாள். “சார்… ஒன்னும் இல்ல…”
“ஒன்னும் இல்லையா? நான் கண்ணால பாக்குறேன். உன் உடல் இன்னைக்கு ரெஸ்பாண்ட் பண்ணல. விக்ரம் தொட்டாலும் நீ ஈரமா இல்ல. நேத்து வரைக்கும் உன் பேண்டி நனைஞ்சு இருக்கும். இன்னைக்கு என்ன?”
அவர் நெருங்கினார். மூச்சு அவள் முகத்தில் பட்டது. “நான் இந்தப் படத்துக்காக ரொம்ப கஷ்டப்பட்டிருக்கேன். நீ இப்படி ஆனா என்ன ஆகும்? சொல்லு!”
காவ்யாவின் கண்களில் நீர் வந்தது. “சார்… மன்னிச்சுக்கோங்க… நேத்து கொஞ்சம்…”
“மன்னிச்சுக்கோங்களா?” அவர் திடீரென குரலைத் தாழ்த்தினார். கோபம் மெல்ல மாறியது. “நான் உன்னைத் திட்டினேன்… வருத்தமா இருக்கு. வா… இங்கே வா.”
அவர் அவளை இழுத்துச் சுவரின் பக்கமாக நிறுத்தினார். கைகள் அவள் இடுப்பைப் பிடித்தன. “நான் கோபப்பட்டுட்டேன். சாரி… ஆனா உன் உடல் இன்னைக்கு என்னைத் தூண்டிட்டு இருக்கு. திட்டும்போதே உன் மார்பு ஆடுறது பார்த்தேன். உன் மூச்சு வேகமா இருந்தது.”
காவ்யாவின் இதயம் வேகமாக அடித்தது. அவரது கைகள் மேலாடையை உள்ளே விட்டன. பிராவின் மேல் பிசைந்தன. “சாரி சொல்றேன்… ஆனா இப்போ என்னால நிறுத்த முடியல.”
அவர் திடீரென அவள் மேலாடையை மேலே தூக்கி எறிந்தார். பிராவை முன்னால் இருந்து இழுத்து அவிழ்த்தார். மார்பகங்கள் வெளியே வந்தன. அவர் இரு கைகளாலும் பிடித்து பிசைந்தார். முலைக்காம்புகளை விரல்களால் இறுகப் பிடித்துத் திருப்பினார். காவ்யா “ஆ…” என்று சத்தமிட்டாள்.
வெளியே நின்ற குரூவினர் அந்த சத்தத்தைக் கேட்டார்கள். லட்சுமி கண்களை விரித்தாள். விக்ரம் தலையைத் திருப்பினான். அசிஸ்டன்ட் ஒருவன் மற்றவனைப் பார்த்து கண்ணைச் சுருக்கினான்.
உள்ளே சரவணன் அவள் பாவாடையை உயர்த்தினார். பேண்டியை ஒரு பக்கமாக நகர்த்தி விரலை உள்ளே செலுத்தினார். “ஏற்கனவே ஈரமா இருக்க. திட்டும்போதே உனக்கு விருப்பமாச்சு இல்லையா?”