“நீ நெஜமாவே ஆம்பளையா..?
இல்லை.. வெறும் பொட்டையா..?” அவ்வளவுதான்…!! எனக்கு சுள்ளென்று இருந்தது. சுர்ரென்று ஒரு ஆத்திரம், என் உச்சந்தலை வரை ஏறியது.
“நீ நெஜமாவே ஆம்பளையா..?
இல்லை.. வெறும் பொட்டையா..?” அவ்வளவுதான்…!! எனக்கு சுள்ளென்று இருந்தது. சுர்ரென்று ஒரு ஆத்திரம், என் உச்சந்தலை வரை ஏறியது.
ஜோயல் நர்ஸை அழைத்து “ வெளிய இந்த பொண்ணோட ரிலேட்டிவ்ஸ் இருக்காங்க அவங்கல்ல யாராவது ஒருத்தரை கூட்டிட்டு வாங்க” என்று சொல்லிவிட்டு மான்சியிடம் திரும்பியவள்.. மறுபடியும் எழுந்து “ நர்ஸ் நீங்க இங்க இருங்க நான் போய் கூட்டிட்டு வர்றேன்” என்று வெளியே போனாள் ஐசியூ வாசலில் நின்று
“எதெல்லாம் வேணாமா..?” அண்ணன் கேட்டுக்கொண்டே எதிர் சோபாவில் அமர, நான் பொறி கலங்கிப் போனேன். அதிர்ச்சியாய் நிமிர்ந்தேன். எனது வெலவெலத்துப் போன நிலைமையை அண்ணி ஓரக்கண்ணால் ரசித்துக் கொண்டே,
மனமும் உடலும் ரொம்பவே பலகீனமாக இருந்த வீரேன் அவர் தள்ளிய வேகத்தில் சுழன்று சுவற்றில் மோதி கீழே விழுந்தான்… அப்போதுதான் ரெஸ்ட் ரூமில் இருந்து வந்த அந்த பெண் டாக்டர் தன் கண்ணெதிரே நடந்த இந்த சம்பவத்தை கண்டு திகைத்துப் போய்..
“என்னடி… ரொம்ப நேரமா கைலயே புடிச்சிட்டு இருக்க..? வாய்ல வைக்கனும்னு தோணலையா..?” அண்ணன் அப்படி கேட்டதும் நான் வெலவெலத்துப் போய் நிமிர்ந்து பார்த்தேன்.
ஐசியூ என்ற வார்த்தையே வீரேனுக்கு கிலியை ஏற்ப்படுத்த… என்ன செய்கிறோம் என்று புரியாமல் டாக்டரின் கையை இருக்கமாகப் பற்றிக்கொண்டு “ அய்யோ ஐசியூவுக்கு கொண்டு போற அளவுக்கு என் தங்கச்சி நிலைமை ரொம்ப மோசமா இருக்கா? தயவுசெஞ்சு அவளை பழைய மாதிரி ஆக்கிடுங்க மேடம்” என்று அவள் கையில் முகத்தைப் பதித்துக்கொண்டு அழுதான்..
நான் முகமெல்லாம் வியர்த்துப் போய், திக்கித்திணறி சொன்னேன். அண்ணி ஓரக்கண்ணால் என்னை பார்த்து, ஒரு நமுட்டு சிரிப்பு சிரித்தாள்.இப்படித்தான்..!! ஏதாவது செய்து என்னை கலவரப்படுத்துவாள். ஒரு நாளைக்கு பத்து முறையாவது என் உதட்டை கவ்வி உறிஞ்சுவாள்..
தர்மனும் தேவனும் அவனை சமதானம் செய்யமுடியாமல் தவித்தனர்… ஆப்ரேஷன் தியேட்டருக்குள் நுழைந்த தயாளன்.. சற்று நேரத்தில் வெளியே வந்து தரையில் அமர்ந்திருந்த சத்யனை எழுப்பி சேரில் உட்கார வைத்துவிட்டு
சரிடா நீ சந்தோசமா இருந்தா போதும்டா அப்புறம் என்ன மும்பை எப்ப வர என்றான் .already வந்து என் அப்பர்ட்மெண்ட்ல நானும் ரெஜினாவும் இருக்கோம் .வந்ததும் மணிக்கும் வள்ளிக்கும் கூட போன் பண்ணல உனக்குத்தான் போன் பண்ணிருக்கேன் by the way நான் சொல்ல வந்த விசயத்தையே மறந்துட்டேன் .
வீரேன் ஓங்கிய அருவாளுடன் நெருங்க… சத்யன் தப்பிக்கும் வழியை யோசித்தபடி பின்னால் நகர… “ மாமா….” ஒருக்களித்திருந்த கதவைத்திறந்து கொண்டு ஓடிவந்த மான்சி வீரேனின் கையிலிருந்த அருவாளைப் பார்த்துவிட்டு