அக்காவிடம் “ மான்சி எங்கக்கா?” என்று கேட்டபடி சத்யன் மான்சியின் அறை வாசலுக்குப் போய் நிற்க…
“ ஓய் மாமா………….” என்ற பெரும் கூச்சலுடன் ஓடிவந்து அவன் கட்டிக்கொண்டு வயிற்றில் ஏறினாள் மான்சி…
அக்காவிடம் “ மான்சி எங்கக்கா?” என்று கேட்டபடி சத்யன் மான்சியின் அறை வாசலுக்குப் போய் நிற்க…
“ ஓய் மாமா………….” என்ற பெரும் கூச்சலுடன் ஓடிவந்து அவன் கட்டிக்கொண்டு வயிற்றில் ஏறினாள் மான்சி…
”ஆ..!! தெரியும்.. எல்லாம். .!!” என மண்டையைத் தேய்த்துக் கொண்டாள்.
”ஏய் லூசு..!! கொஞ்சம் பேசாம இருக்கியா..!” என்றுவிட்டு நசீமாவைப் பார்த்துச் சொன்னான் ”இந்த அரவேக்காடு எப்பயுமே.. எதையும் சரியா புரிஞ்சுக்க மாட்டா நசீ..! இவ சொல்றது உண்மை இல்ல. !”
திருமண இரவில் ஒருவரையொருவர் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய நேரத்தில் சத்யனுக்கு தகப்பனின் மரணம் இடிபோல் விழ அதிலிருந்து அவன் மீண்டு தன் மனைவியைப் பார்க்கவே சத்யனுக்கு ஒரு மாதம் ஆனது, ஆள்வார் இறந்து முப்பது நாட்கள் கழித்துதான் சத்யன் சொர்ணா இருவரும் முதலிரவுக்கு ஏற்பாடு செய்தனர்,,
நசீமா முகம் மட்டும்தான் கழுவியிருக்க வேண்டும். அவள் இன்னும் குளிக்கவில்லை. முகத்துக்கு எதுவும் பூசியிருக்கவில்லை. சிகை அலங்காரம் எதுவும் செய்திருக்கவில்லை…
அந்த தாயின் கையால் இட்ட அன்னம் நான்கு நாட்களுக்குப் பிறகு சத்யனின் வயிற்றை நிறைத்தது, சத்யன் சாப்பிட்டதும் எழுந்துவிடாமல் தன் அம்மாவை சாப்பிட வைத்தப் பிறகுதான் வெளியே வந்தான்… வைக்கோல் வண்டி வந்து சேர்ந்ததும் வேலையாட்களுடன் இவனும் சேர்ந்து எல்லாவற்றையும் மாட்டுக் கொட்டகையில் கொண்டு போய் போட்டுவிட்டு,,
”சான்ஸே இல்ல..!” சவரம் முடித்து.. ரேசரைக் கீழே வைத்தான். விரலால் முகத்தில் தடவிப்பார்த்துவிட்டு.. துண்டால் முகம் துடைத்தான் ”என்னை விட்று புவி.. மறுபடி மறுபடி வந்து தொங்காத.! நீ என்னை மறந்துடறதுதான்.. நம்ம ரெண்டு பேருக்குமே நல்லது..” என்றான்.
கண்களில் தேங்கிய அளவற்ற சோகத்துடன் அவரை நிமிர்ந்துப் பார்த்த சத்யன் “ என்னன்னு விசாரிக்கிறது சித்தப்பு.. தப்பு செஞ்சவன் அனுபவிச்சே ஆகனும்… இப்போ அனுபவிக்கிறேன்.. என்னோட ஒரு நிமிஷ சபலத்துக்கு நான் இன்னும் நிறைய அனுபவிக்கனும் சித்தப்பு ” என்று கூறிவிட்டு தலையை கவிழ்ந்துகொண்டான்
கல்லையைக் கொறித்தவாறு காத்து கேட்டான்.
”எவளடா..?”
சசியைப் பார்த்தான் ராமு. கண்கள் போதையில் மிதக்க..
”சுத்தமா மறந்தே போயிட்டேன். எப்படி இருக்கா.. சசி..?”
”யாரு..?” சசி கேட்க…
”அவதான்..! புவி..?” என்றான்.
தங்க நதியும்.. வெள்ளி நதியும் கைகோர்த்துக் கொண்டு வந்து ஒன்றாக கலக்கும் ஒரு பொன்மாலைப்பொழுது… நிலவின் வருகைக்காக சூரியன் ரத்தினக் கம்பளம் விரித்து காத்திருக்க… மலர்ந்த பூக்கள் தங்கள் வாசனையால் நிலவுக்கு வரவேற்புரை வாசித்தது..
சசியின்.. உள்ளங்கைக்குள் அகப்பட்ட.. புவியாழினியின் மிருதுவான.. பருவப் பூப்பந்துகளை.. அவன் மெதுவாகப் பிசைந்து கொடுக்க..எதிர்க்கத் திராணியற்று.. அவனது பிடிக்குள் அடங்கி.. அமைதியாக நின்றிருந்தாள்.