மழை சற்று லேசாகியிருந்தாலும், வானம் இன்னும் இருண்டு கிடந்தது. சஞ்சனா தன் அறையில் டார்ச் லைட்டின் மெல்லிய வெளிச்சத்தில் நின்று கொண்டிருந்தாள். அவளுடைய நனைந்த உடைகள் இன்னும் உடலோடு ஒட்டியிருந்தன. அந்த ஈரம் அவளுக்கு ஒரு விநோதமான சிலிர்ப்பைத் தந்தது. அவள் மெல்ல தன் கைகளால் உடலைத் தடவிப் பார்த்தாள். தண்ணீர் துளிகள் இன்னும் சொட்டிக் கொண்டிருந்தன.
மாமா ராஜ் நாற்காலியில் உட்கார்ந்திருந்தான். அவன் சஞ்சுவைப் பார்த்தபடி அமைதியாக இருந்தான். அவன் பார்வை அவளுடைய உடல் மீது நிலைத்திருந்தது. சஞ்சு அந்தப் பார்வையை உணர்ந்தாள். அது அவளுக்கு பயத்தையும், அதே நேரத்தில் ஒரு புதிய ஆசையையும் ஏற்படுத்தியது. ஆனால் அவள் எதுவும் சொல்லவில்லை. அவள் மனம் குழம்பியிருந்தது.
“மாமா… மழை கொஞ்சம் லேசாகியிருக்கு. அக்கா இன்னும் வரலையா?” என்று சஞ்சு கேட்டாள். அவள் பேச்சைத் தொடர விரும்பினாள்.
ராஜ் மாமா மெதுவாகப் பதிலளித்தான். “ஆமா… அவளுக்கு இன்னும் நேரம் ஆகும். நீ கவலைப்படாதே. இங்கேயே இரு. மழை முழுவதும் ஓய்ந்த பிறகு வீட்டுக்கு போகலாம்.”
சஞ்சு தலையசைத்தாள். அவள் அறையின் சுவரில் சாய்ந்து நின்றாள். அவளுடைய நீண்ட கூந்தல் ஈரத்தில் ஒட்டியிருந்தது. அவளுடைய முகம் மழை நீரில் லேசாகப் பளபளத்தது. அவள் 21 வயது இளமை முழுவதும் அவளுடைய உடலில் ததும்பியது. மார்பகங்கள் இறுக்கமாக உயர்ந்திருந்தன. இடுப்பு மெல்லிய வளைவுடன் இருந்தது. தொடைகள் நீளமாகவும் மென்மையாகவும் தெரிந்தன. நனைந்த உடைகள் அவற்றை இன்னும் தெளிவாகக் காட்டின.
மாமா அவளைப் பார்த்தான். அவன் கண்களில் ஒரு லேசான ஆசை தெரிந்தது. ஆனால் அவன் எதுவும் செய்யவில்லை. அவன் வெறும் பார்வையால் மட்டுமே அவளை ரசித்தான். சஞ்சு அந்தப் பார்வையை உணர்ந்து கொண்டிருந்தாள். அவளுடைய இதயம் சற்று வேகமாக அடித்தது. அவள் ஏன் இப்படி உணர்கிறாள் என்று தெரியவில்லை. இது தப்பா? அல்லது இயல்பானதா?
“மாமா… நீங்க என்னை இப்படி பார்க்கறப்போ எனக்கு கொஞ்சம் வித்தியாசமா இருக்கு” என்றாள் சஞ்சு மெதுவாக.
ராஜ் மாமா சிரித்தான். “வித்தியாசமா? எப்படி சஞ்சு?”
“தெரியல… ஆனால் உள்ளுக்குள்ள ஒரு படபடப்பு இருக்கு. நீங்க அருகில் இருக்கறதாலேயே இப்படி ஆகுது போல” என்றாள் சஞ்சு.
மாமா அமைதியாக இருந்தான். பிறகு மெதுவாகச் சொன்னான், “நீ இளமையான பருவத்தில் இருக்க. இப்படி புதிய உணர்வுகள் வரும். இது இயல்பானது. ஆனால் இதைப் பற்றி அதிகம் யோசிக்காதே. நான் உன்னோட இருக்கேன்.”
அந்த வார்த்தைகள் சஞ்சுவுக்கு ஆறுதலாக இருந்தன. ஆனால் அதே நேரத்தில் அவளுடைய மனதில் ஒரு சிறிய கேள்வி எழுந்தது. மாமா அவளைப் பார்க்கும் பார்வை வெறும் அக்கறையா? அல்லது வேறு ஏதோ? அவள் அதைப் பற்றி சிந்திக்கத் தொடங்கினாள்.
வெளியே மழை சத்தம் தொடர்ந்தது. அறைக்குள் இருவரும் அமைதியாக இருந்தனர். சஞ்சு தன் உடலைச் சற்று மறைக்க முயன்றாள். ஆனால் நனைந்த உடைகள் அவ்வளவு எளிதில் ஒத்துழைக்கவில்லை. அவள் மாமாவின் பார்வையை உணர்ந்தபடி நின்றாள்.
“மாமா… நீங்க என்னைப் பற்றி என்ன நினைக்கறீங்க?” என்று திடீரென்று கேட்டாள் சஞ்சு.
ராஜ் மாமா சற்று ஆச்சரியப்பட்டான். “என்ன சஞ்சு… திடீர்னு இப்படி கேட்கற?”
“ஒண்ணுமில்ல… வெறும் கேள்வி தான்” என்றாள் சஞ்சு.
மாமா மெதுவாகப் பதிலளித்தான். “நீ ரொம்ப அழகான பொண்ணு. இளமையா, உயிரோட்டமா இருக்க. உன் அக்கா உன்னை ரொம்ப பிடிக்கும். எனக்கும் அதே போலத்தான். நீ இங்கே வந்ததும் எனக்கு சந்தோஷமா இருக்கு.”
சஞ்சு அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு மெல்ல சிரித்தாள். ஆனால் அவளுடைய மனதில் ஒரு புதிய எண்ணம் உருவானது. மாமா அவளை அழகாகப் பார்க்கிறான். அது அவளுக்கு ஒரு விநோதமான இனிமையைத் தந்தது. அவள் இதுவரை யாரிடமும் இப்படி உணர்ந்ததில்லை. அவளுடைய உடல் இளமை முழுவதும் அவளை ஆசையுடன் நிரப்பியது.
அவள் மெல்ல தன் கைகளால் ஈரமான கூந்தலைப் பின்னுக்குத் தள்ளினாள். அந்த அசைவில் அவளுடைய உடலின் வளைவுகள் லேசாகத் தெரிந்தன. மாமா அந்த அசைவைப் பார்த்தான். அவன் கண்கள் சற்று நேரம் அங்கே நிலைத்தன. சஞ்சு அதை உணர்ந்தாள். அவளுக்கு ஒரு சிறிய படபடப்பு ஏற்பட்டது.
“மாமா… நீங்க என்னை இப்படி பார்க்கறது எனக்கு பிடிக்குது… ஆனால் கொஞ்சம் பயமா இருக்கு” என்றாள் சஞ்சு.
“பயப்படாதே சஞ்சு. இது வெறும் பார்வை தான். நீ இங்கே பாதுகாப்பா இருக்க” என்றான் மாமா.
அவர்கள் பேச்சு மெதுவாகத் தொடர்ந்தது. மழை சத்தம் அவர்களுடைய உரையாடலை மறைத்தது. சஞ்சு மாமாவின் அருகில் இருப்பதை ரசித்தாள். அவன் உயரமான உடல், ஆழமான குரல், அவன் பார்வை — இவை எல்லாம் அவளுக்கு ஒரு புதிய உலகத்தை காட்டின. ஆனால் அவள் அதை ஆழமாக எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. இது ஒரு தற்காலிக உணர்வு என்று அவளுக்குத் தெரிந்தது. மாமா ஒரு கடந்து போகும் மேகம் போலத்தான்.
அவளுடைய மனதில் இன்னொரு எண்ணம் வந்தது. இந்த உணர்வு இங்கே முடியாது. அவளுக்கு இன்னும் பல உணர்வுகள், பல அனுபவங்கள் தேவைப்படும். அவள் இளமை அவளை அப்படி இழுத்தது. ஒரே ஒரு ஆளுடன் மட்டும் திருப்தி அடைய மாட்டாள் என்று அவளுக்குத் தோன்றியது. ஆனால் அது இப்போது வெறும் சிறிய எண்ணம் மட்டுமே.
நேரம் போவது தெரியாமல் அவர்கள் பேசிக் கொண்டிருந்தனர். சஞ்சு தன் கல்லூரி நாட்களைப் பற்றி சொன்னாள். மாமா தன் வேலை, அக்காவுடன் இருக்கும் வாழ்க்கை பற்றி பேசினான். பேச்சில் சஞ்சு அவன் பார்வையை ரசித்தாள். அவன் அவளுடைய உடலை ரசித்தான். ஆனால் இருவரும் எதையும் தொடவில்லை.
மழை மெதுவாக ஓய்ந்து கொண்டிருந்தது. அக்கா வீட்டுக்கு வரும் நேரம் நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது. சஞ்சு அதை உணர்ந்தாள். அவளுக்கு கொஞ்சம் வருத்தம் ஏற்பட்டது. இந்த தனிமை முடியப் போகிறது என்று.
“மாமா… அக்கா வந்ததும் நான் வீட்டுக்கு போகணும்” என்றாள் சஞ்சு.
“ஆமா… ஆனால் மழை முழுவதும் ஓய்ந்த பிறகு போ. நீ இப்படி நனைஞ்சு போக வேண்டாம்” என்றான் மாமா.
சஞ்சு தலையசைத்தாள். அவள் மனதில் மாமாவுடன் இன்னும் சில நிமிடங்கள் இருக்க விரும்பியது. அவள் இந்த உணர்வை ரசித்தாள். ஆனால் அது ஆழமான எதுவும் இல்லை. வெறும் இளமை ஆசை. ஒரு தற்காலிக இனிமை.
அவள் மெல்ல ஜன்னலுக்கு அருகில் சென்றாள். வெளியே மழை துளிகள் இன்னும் விழுந்து கொண்டிருந்தன. அவளுடைய உடல் லேசாக நடுங்கியது. மாமா அவளைப் பார்த்தான். அவன் கண்களில் ஒரு லேசான ஆசை தெரிந்தது. சஞ்சு அதை உணர்ந்தாள். அவளுக்கு ஒரு சிறிய சிரிப்பு வந்தது.
இந்த மழை நாள் அவளுடைய வாழ்க்கையில் ஒரு புதிய தொடக்கம் என்று அவளுக்குத் தோன்றியது. மாமா ஒரு passing cloud. அவன் கடந்து போவான். ஆனால் அவளுடைய இளமை வண்டு இன்னும் பல பூக்களைத் தேடி பறக்கத் தயாராக இருந்தது. அவள் எதிர்காலத்தில் பல உறவுகளை, பல அனுபவங்களை சந்திக்கப் போகிறாள் என்று அவளுடைய உள்ளுணர்வு சொன்னது.
அன்று இரவு சஞ்சு தன் வீட்டுக்கு திரும்பிய பிறகும், மாமாவின் பார்வை அவளுடைய மனதில் தங்கியிருந்தது. அது ஒரு சிறிய தீப்பொறி. அது இன்னும் வளரவில்லை. ஆனால் அது வளரும் என்று அவளுக்குத் தெரிந்தது.