ரகசிய ஒப்பந்தமும் கோயம்புத்தூர் திரும்பலும்

சசி கோயம்புத்தூருக்கு திரும்பி வந்த பிறகு அவன் வாழ்க்கை கொஞ்சம் அமைதியா இருந்தது. துபாயில் இருந்து கொண்டு வந்த பணம் அவனுக்கு ஒரு லக்ஷரி அபார்ட்மெண்ட் வாங்க கொடுத்தது. ஆனால் அந்த இரவுகளின் நினைவு அவனை விடவில்லை. ஒரு நாள் இரவு அவன் போனில் ஒரு அந்நிய நம்பர் இருந்து கால் வந்தது. அவன் எடுத்தான்.

“Hello Sasi, this is Sheikh Ahmed. Remember me? My father sent you back to India with money. But I have a different plan for you.”

சசி சற்று ஆச்சரியப்பட்டான். “ஆமா சார், நினைவிருக்கு. என்ன விஷயம்?”

Sheikh Ahmed மெதுவா சொன்னார். “Listen carefully. My father has this… uncontrollable desire. Even after hundred girls, he is never satisfied. But I know his weakness. He cannot have a child with any of his women. That is his real problem. He thinks he is the strongest, but he is not. I want you to come back when I call you. My wife… she needs a child. And she must not know it is you. She should believe it is me or some treatment. You will stay in my private villa. No one should see you. I will pay you very well, much more than my father gave.”

சசி கொஞ்சம் நேரம் மௌனமா இருந்தான். “சார், இது ரொம்ப ரிஸ்க். உங்க அப்பா தெரிஞ்சா என்ன ஆகும்?”

Sheikh சிரித்தார். “That is why it has to be secret. My father will never know. You proved yourself in Dubai. My wife is beautiful, fair, and she wants a baby badly. She is losing hope. I told her we will try a new treatment in India. You will be that treatment. But remember, slow and natural. No sudden things. She must feel loved, not used.”

சசி தலையாட்டினான். “சரி சார். நான் ரெடி. ஆனால் என் வாழ்க்கை இங்கேயும் இருக்கு. என் காதலி கவி… அவளுக்கு இது தெரியக் கூடாது.”

“Understood. This will be between us only. I will contact you when the time is right. Till then, enjoy your life in Coimbatore. But be ready.”

கால் முடிந்ததும் சசி படுக்கையில் சாய்ந்தான். துபாய் இரவுகள் மீண்டும் அவன் மனசில் ஓடியது. அங்கே அவன் செய்த எல்லா சம்பவங்களும் இப்போது ஒரு பெரிய விளையாட்டின் பகுதியா மாறியிருந்தது. அவன் கவியை நினைத்தான். அவளோட இருக்கும்போது மட்டும் தான் அவன் உண்மையான சந்தோஷம் கிடைக்கும்.

மறுநாள் காலை அகிலா அவனுக்கு மெசேஜ் அனுப்பினாள். “சார், நேத்து இரவு உங்க நினைப்பு தான். எனக்கு இன்னும் கொஞ்சம் பயம் இருக்கு. ஆனால் உங்களோட பேசும்போது நல்லா இருக்கு. இன்னிக்கு சாயங்காலம் வரலாமா?”

சசி “வரு. மெதுவா தான் போகலாம்”னு ரிப்ப்ளை கொடுத்தான்.

மாலை அகிலா வந்தாள். அவள் முகத்தில் இன்னும் கொஞ்சம் நடுக்கம் இருந்தது. அவள் ஒரு எளிய சுடிதார் போட்டிருந்தாள். சசி அவளை உள்ளே அழைத்து, சோபாவில் உட்கார வைத்தான். “என்ன அகிலா, இன்னும் பயமா?”

அகிலா தலையை குனிந்தாள். “ஆமா சார். ஆனால் உங்க கூட இருக்கும்போது எனக்கு ஒரு வித நம்பிக்கை வருது. நீங்க என்னை மெதுவா தொட்டீங்க அப்போ… எனக்கு பிடிச்சிருந்தது. ஆனால் இன்னும் முழுசா தயாரா இல்லை.”

சசி அவள் கையை மெதுவா பிடித்தான். “பயப்படாதே. நாம இன்னும் கொஞ்சம் பேசலாம். உன் குடும்பம் பத்தி சொல்லு.” அவர்கள் நீண்ட நேரம் பேசினார்கள். அகிலா தன் வீட்டு அழுத்தம், திருமணம் பத்திய பயம் எல்லாம் சொன்னாள். சசி அவளை கேட்டுக்கொண்டே அவள் தோளில் கை வைத்தான். அவள் உடம்பு சற்று சிலிர்த்தது. ஆனால் அவன் அவசரப்படவில்லை. அன்று அவர்கள் வெறும் அணைப்போடு, முத்தங்களோடு நிறுத்தினார்கள்.

அதே நாள் இரவு கவி அவனை அழைத்தாள். “சசி, வா… இன்னிக்கு எனக்கு உன் அருகில் இருக்கணும்.” சசி அவள் வீட்டுக்கு போனான். கவி அவனை பார்த்ததும் இறுக்கமா அணைத்தாள். “என்னடா, இந்த சில நாளா உன் முகம் கொஞ்சம் மாறியிருக்கு. ஏதாவது பிரச்சனையா?”

சசி அவள் முகத்தை தன் கைகளில் எடுத்தான். “ஒன்னுமில்லை கவி. துபாய் நினைவுகள் தான் கொஞ்சம் வருது. ஆனால் நீ இருக்கும்போது எல்லாம் சரியா இருக்கு.” அவர்கள் இருவரும் படுக்கையில் படுத்தார்கள். கவி அவன் மார்பில் தலை வைத்தாள். சசி அவள் முதுகை மெதுவா வருடினான். அன்று இரவு அவர்கள் உடல் ரீதியா நெருங்கினாலும், அது அவசரமில்லாமல், அமைதியா, உணர்ச்சியா இருந்தது. கவி “நீ எங்க போனாலும் என்னை மறக்காதே”னு முனகினாள்.

சசி அவளை இறுக்கமா அணைத்தான். “ஒருபோதும் மறக்க மாட்டேன்.”

இப்படி அவன் வாழ்க்கை மூன்று பக்கங்களில் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. அகிலாவின் மெதுவான நம்பிக்கை, கவியின் ஆழமான காதல், துபாயில் இருந்து வரும் புது ரகசிய ஒப்பந்தம். சேக் அப்பாவின் அடங்காத ஆசை இன்னும் அவன் மனசில் இருந்தது. எப்போது சேக் மீண்டும் கூப்பிடுவார்? அவரது மனைவியை எப்படி அணுகுவது? எல்லாம் இன்னும் தெளிவாகவில்லை.

பிரியாவிடம் இருந்தும் ஒரு மெசேஜ் வந்தது. “சார், எனக்கு இன்னும் தாமதமா இருக்கு. அடுத்த வாரம் வரலாமா?”

சசி புன்னகைத்தான். அவன் வாழ்க்கை இன்னும் பல லூப்களோடு தொடர்ந்தது.