மணி கவிதாவிடம் இது மாதிரி பருப்பு நீங்க எங்கேயும் பார்க்க முடியாது என்று சொன்னான். அதற்கு கவிதா மெதுவாக சிரித்து விட்டு எங்கிட்டே பருப்பு பத்தி பேசுரியா என்று கேட்டாள். அதற்கு மணி பருப்பே எங்ககிட்ட வாங்குறீங்க… உங்களுக்கு பருப்பு பத்தி தெரியும் என்றான் நக்கலாக.
[irp posts=”9132″ ]
[irp posts=”9128″ ]
அதற்கு கவி வீட்டுக்கு வா என்னோட பருப்பை காட்டுறேன். எப்படி இருக்குனு சொல்லு என்றாள். அவனும் சரி வரேன் காட்டுங்க உங்க பருப்ப என்றான்.இவர்கள் இருவரும் இப்படி பேசிக் கொண்டிருந்தாலும் அவர்களது கை ஒருத்தரை ஒருத்தர் தடவிக் கொண்டிருந்தது.
எப்பொழுதும் அணியின் கை மெதுவாக கவிதாவின் முழு சூத்தையும் தடவ ஆரம்பித்தது. அவர்கள் இருவரும் பின்புறத்தை எனக்கு தெரியும்படி காட்டிக் கொண்டு நின்றிருந்தார்கள் அதனால் நான் நிற்பது அவர்களுக்குத் தெரியவில்லை. கவிதாவும் அவளது கையை வைத்து அவனது கைலியின் மேல் அவனது பூலை லேசாக அமுக்கி விட்டுக் கொண்டே பேசினாள். கைலியின் மேல் பூல அமுக்கி கொண்டிருந்த கவிதா இப்பொழுது லேசாக அவளது விரல்களால் அவனது தடி பூலை கைகளில் லேசாக பிடித்து விட்டாள்.
மணி அவனது கைலியை கீழே இறக்கி விட்டான் கவிதா இடது கையில் பருப்பை வைத்துக் கொண்டு வலது கையில் அவனது சுன்னியை லேசாக பிடித்து உருவி விட ஆரம்பித்தாள். கையில் இன் மேலே முட்டி கொண்டிருந்த அவனது சுன்னி கவிதாவின் கை பட்டதும் துடிக்க ஆரம்பித்தது. மணியிடம் இருந்து சூடான காற்று மூக்கின் வழியாக வெளியேறி கவிதாவின் கழுத்தில் பட்டது.
மணி லேசாக கவிதாவை அவன் பக்கம் தோளை பிடித்து திருப்பி இடுப்பில் கைவைத்து கட்டி அணைத்தான் கவிதா அவன் வசதியாக அணைப்பதற்கு ஏதுவாக திரும்பி நின்று அவளின் இடது கையால் அவன் முதுகை இழுத்து அணைத்து அவளது வலது கையால் அவனது பூலை உருவி விட்டாள். மணியின் இரண்டு கைகளும் கவிதாவின் பின்புற மேடுகளில் பிடித்து அமுக்கி உருட்டி விளையாடியது.
கவிதா மணி இடம் சரி டா லேட் ஆகுது விடு என்றாள். ஆனால் மணிக்கு விடவே மனசில்லை. அவள் கழுத்தில் அழுத்தி முகத்தை தேய்த்து கொண்டே முத்தம் வைத்தான். கவி வலிய பிடித்து அவனை விலக்கி விட்டாள். அவன் விடாமல் கவியை பிடித்து இழுத்து அணைக்க முயன்றான். நீ அவளிடம் என்னுடைய வீட்டுக்காரர் வெளியே தான் இருக்காரு விடுடா என்று சொல்லிவிட்டு மெதுவாக நகர்ந்து வந்தாள். அதற்குள் முன்னாடி மேஜை பக்கம் சென்று விட்டேன். கவிதா என்னிடம் சேலையை சரி செய்து கொண்டே வந்து விட்டு இந்தப் பருப்பு நல்லா தாங்க இருக்கு என்று சொன்னாள்.
அப்படியா கவி அப்ப வாங்க வேண்டியதுதானே என்று சொன்னேன் சரிங்க வாங்கிடலாம் என்றாள். பருப்ப பார்க்க இவ்வளவு லேட்டா என்றேன். அதற்கு கவிதை பருப்பு மட்டும் பாக்கலங்க… தயிர் கடையும் மத்து ஒன்னு பார்த்தேன் என்று சொன்னாள். அதற்கு நான் கவி நம்ம வீட்ல இருந்தது என்ன ஆச்சு என்று கேட்டேன். அதற்கு கவி அந்த மத்து சரியா கடையிறது இல்லை. அதான் புது மத்து பார்த்தேன் என்று சொன்னாள். புது மத்து நல்லா இருந்துச்சா என்று கேட்டேன். அதற்கு கவிதா பாத்துடேங்க நல்லா கையில பிடிச்சு பாத்துட்டேன் நல்ல பெருசா தான் இருக்கு நல்லா தயிர்கடையும் என்றாள். அதற்கு நான் சரி அதையும் இப்ப பார்சலில் சேர்த்து கட்ட சொல்லு என்றேன்.
அதற்கு கவிதா இல்லங்க அந்த மத்த வீட்டில் கொண்டு வந்து கொடுக்கிறேன் என்று சொல்லி இருக்கான் என்று சொன்னாள். நான் எதற்கு வீட்டுக்கு என்று கேட்டேன். அதற்கு கவிதா இல்லங்க நான் அவன் கிட்ட கேட்டேன் இந்த மத்து நல்லா தயிர் கடையுமா என்று கேட்டேன்,அதற்கு அவன் சொன்னான் மேடம் நான் உங்க வீட்டிலேயே வந்து தயிர் கடைந்து காண்பிக்கிறேன், எப்புடினு பார்த்துட்டு இந்த மத்த அதுக்கப்புறம் நீங்க வாங்கிக்குங்க என்று சொன்னான் என்று சொன்னாள். எனக்கு அதுதான் நல்ல யோசனையா தோணுச்சுங்க அதான் வீட்டுக்கு கொண்டு வர சொன்னேன் என்றாள்.
அதற்கு நானும் நல்ல ஐடியாதான் கவி என்றுவிட்டு நின்றிருந்தேன். அந்த கடை பையன் அனைத்து பொருள்களையும் பார்சல் கட்டிவிட்டு ஒரு அட்டைப் பெட்டியில் போட்டு கொடுத்தான்
நான் அந்த கடைப் பையனிடம் தம்பி மறக்காம அந்த மத்த கொண்டு வந்து தயிர் கடைந்து காமிங்க அதுக்கப்புறம் தான் நான் காசு கொடுப்பேன் என்று சொன்னேன்.அதற்கு அவனும் சிரித்துக் கொண்டே கண்டிப்பா நானே வந்து தயிர் கடைந்து காண்பிக்கிறேன் சார் அதுக்கப்புறம் மத்தை வாங்கிக்க சொல்லுங்க என்று சொன்னான். நான் பேசும்பொழுது கவி என்னையும் அவனையும் மாறி மாறி பார்த்தாள்.
கவிதா பக்கம் திரும்பி நான் கவி மத்த நல்ல கலைஞ்சு காமிக்க சொல்லு அதுக்கப்புறம் வாங்கிக்கோ பணம் கொடு என்று சொன்னேன் அவளும் நீங்க சொன்னா சரி தான் அது மாதிரியே நல்ல கடைய சொல்றேன் என்று சொன்னாள்.அவனுக்கு கண்களாலேயே பாய் சொல்லிவிட்டு பைக்கில் ஏறி அமர்ந்தாள். பைக்கில் வரும்போது யோசித்துக்கொண்டே வந்தேன் இவன் ஏற்கனவே எதுவும் மேட்டர் அடித்திருப்பானா… இல்லை இப்பொழுது தான் அரசல்புரசலாக நகர ஆரம்பிக்கிறதா என்று நடந்த சம்பவத்தை வைத்து யோசித்துக்கொண்டே வந்தேன்.
இரவும் எனது நண்பர் சொன்ன யோசனையை கவிதாவிடம் கலந்து பேச வாய்ப்பில்லாமல் டயர்டாக இருந்ததால் தூங்கிவிட்டேன்.
