வியாழக்கிழமை காலை மணி 7:05.
கோயம்புத்தூர் வீட்டின் படுக்கையறையில் அனுஷ்யா முதலில் எழுந்தாள். நேற்று இரவு சசியின் பதில் வந்த பிறகு அவர்கள் இருமுறை உறவு கொண்டாலும், அவள் உடலில் இன்னும் ஒரு வித்தியாசமான உணர்வு இருந்தது. மெசேஜ் போனதும், பதில் வந்ததும் அவர்களின் உறவில் ஒரு புதிய அடுக்கு சேர்ந்திருந்தது.
அவள் மொபைலை எடுத்து சசியின் சாட்டைத் திறந்தாள். நேற்றைய பதிலை மீண்டும் படித்தாள்.
“I don’t rush. I don’t pressure. Whenever you are ready…”
அந்த வார்த்தைகள் அவள் உள்ளத்தை அமைதிப்படுத்தியது. அதே சமயம் ஆழமான ஆசையையும் தூண்டியது. அவள் ராஜுவைத் தட்டி எழுப்பினாள்.
“ராஜு… எழுந்திருங்க. இன்னிக்கு சசிக்கு மறுமெசேஜ் எழுதணும். நேத்து சொன்ன மாதிரி கணவன் முதல்ல பேசிட்டு, பிறகு நான் சேரட்டும்னு சொல்லலாம்.”
ராஜு கண்களைத் தேய்த்தபடி எழுந்தான். “காபி குடிச்சுட்டு உட்கார்ந்து எழுதுவோம். ரொம்ப யோசிச்சு எழுதணும்.”
காலை உணவுக்குப் பிறகு இருவரும் சோபாவில் அமர்ந்தார்கள். ராஜு லேப்டாப்பைத் திறந்தான். அனுஷ்யா அருகில் ஒட்டி உட்கார்ந்து ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் கவனித்தாள்.
அவர்கள் எழுதிய இரண்டாவது மெசேஜ்:
“Hi Sasi, Thank you for the calm and respectful reply. It helped us feel more comfortable.
We are still at a very early stage. For now, my husband will be the main person chatting. My wife will read everything and join when she feels ready.
We would like to understand more about how you usually handle first meetings, boundaries, and privacy. We are not in a hurry. Looking forward to slow conversations.
Regards”
மெசேஜ் போனதும் அனுஷ்யாவின் கை நடுங்கியது. “இப்போ போயிடுச்சு… இவர் எப்படி பதில் சொல்வாருனு காத்திருக்கணும்.”
இந்த முறை பதில் வர அதிக நேரம் ஆகவில்லை. சுமார் நாற்பது நிமிடங்களில் சசியிடமிருந்து மெசேஜ் வந்தது.
சசியின் பதில்:
“Understood. It’s good that the husband is leading the conversation at this stage. Many serious couples do it this way.
I usually take time before any meeting. First we talk, then maybe a short voice call if both sides are comfortable, then decide. I never push for photos or real names early. Privacy is non-negotiable for me.
You can ask anything. What are the main things you both are curious or concerned about right now?”
அனுஷ்யா இந்த பதிலைப் படித்ததும் நிம்மதி பெருமூச்சு விட்டாள். “ராஜு… பாருங்க. இவர் ரொம்ப பொறுமையா இருக்கார். ‘கணவன் லீட் பண்றது நல்லது’னு சொல்லிருக்கார். எனக்கு கொஞ்சம் தைரியம் வந்துருக்கு.”
ராஜு அவள் தோளைத் தட்டினான். “இப்போ நாம கேள்விகள் கேட்கலாம். உனக்கு என்னென்ன தெரிஞ்சுக்கணும்னு இருக்கோ அதெல்லாம் சொல்லு. நான் டைப் பண்றேன்.”
அனுஷ்யா சில நிமிடங்கள் யோசித்தாள். பிறகு மெதுவாகச் சொன்னாள்.
“முதல்ல… அவர் முதல் சந்திப்பை எப்படி நடத்துவார்? இரண்டாவது… போட்டோ அல்லது வீடியோ எடுக்க மாட்டாருனு உறுதியா சொல்றாரா? மூணாவது… நான் பயந்துட்டு ‘நிறுத்துங்க’னு சொன்னா உடனே நிறுத்துவாரா? நாலாவது… கணவன் முன்னாடி மட்டும்தானே எல்லாம் நடக்கும்?”
ராஜு இந்தக் கேள்விகளை அழகாக மெசேஜ் ஆக மாற்றி அனுப்பினான்.
சசி பதில் சொல்ல சிறிது நேரம் எடுத்தார். அவர் பதில் வந்தபோது இருவரும் ஒரே நேரத்தில் படித்தார்கள்.
சசியின் விரிவான பதில்:
“Good questions.
First meeting is always in a place both sides agree. I prefer the husband to be present from the beginning. No surprises.
I do not take photos or videos. I do not ask for them either unless the couple themselves wants memories later (which is rare and only with clear consent).
The word ‘stop’ or any sign of discomfort means everything ends immediately. No questions asked.
Yes, husband presence is important for me in the beginning. It builds trust for everyone.
I have been doing this long enough to know that rushing destroys everything. Your pace is fine.
Does your wife have any specific fears she wants me to know about?”
அனுஷ்யா இந்த வார்த்தைகளைப் படித்ததும் அவள் கண்கள் சிவந்தன. “ராஜு… இவர் என் பயத்தைக் கேட்கிறார். ‘உன் மனைவிக்கு ஏதாவது குறிப்பிட்ட பயம் இருந்தா சொல்லுங்க’னு கேட்டிருக்கார். இவ்வளவு கவனமா பேசற ஆள்…”
ராஜு அவளை இழுத்து அணைத்தான். “நீ சொல்லு. உன் பயத்தை நான் மெசேஜ்ல எழுதி அனுப்புறேன்.”
அனுஷ்யா தலைகுனிந்து பேசினாள். “எனக்கு இருக்குற பெரிய பயம்… போட்டோ வைரல் ஆவது. குடும்பத்துல யாருக்காவது தெரிஞ்சுடுறது. இன்னொரு பயம்… நான் ஆசையில அதிகமா போயிட்டு, பிறகு வருத்தப்படுவேனோன்னு. அதுக்கப்புறம்… என் மேல கட்டுப்பாடு இல்லாம போயிடுமோன்னு.”
ராஜு இதை மெதுவாக, மரியாதையாக மெசேஜ் ஆக்கி அனுப்பினான்.
சசியின் அடுத்த பதில் இன்னும் ஆழமாக இருந்தது.
“Those are valid fears. Many wives feel the same at the beginning.
About photos – I have never taken one in my sessions. My old phone issue made me even stricter. About losing control – that is why the husband is there. He is the anchor. If at any point she feels it is too much, he can stop it. I am not here to take anyone away from their marriage. I am only a temporary guest in your private fantasy.
Tell her she can take as much time as she needs. Even if it takes weeks or months of just talking, it is okay.”
இந்த மெசேஜ் வந்ததும் அனுஷ்யா ராஜுவின் மார்பில் முகத்தை வைத்து அழுதாள். ஆனால் அழுகை சந்தோஷம் கலந்ததாக இருந்தது.
“ராஜு… இவர் என்னை ‘temporary guest in your private fantasy’னு சொல்லிருக்கார். நான் உங்க மனைவிதானேன்னு மீண்டும் மீண்டும் உணர்த்துறாரு. எனக்கு ரொம்ப நம்பிக்கை வந்துருக்கு.”
ராஜு அவள் முகத்தை தூக்கினான். “இப்போ உனக்கு என்ன ஆசையா இருக்கு?”
அனுஷ்யாவின் குரல் கரகரப்பாக மாறியது. “எனக்கு… இப்போ உங்களோட இருக்கணும். சசி இப்படி பேசறதை நினைச்சுக்கிட்டே… என்னை நீங்க ஓக்கணும். அவர் என்னை உடைக்கிற மாதிரி நீங்க உடைங்க.”
ராஜு அவளை தூக்கி படுக்கையறைக்கு கூட்டிச் சென்றான். அவள் சாரியை அவசரமாக அவிழ்த்தான். பிளவுஸை திறந்து முலைகளை வாயில் போட்டான். அவள் ஏற்கனவே நன்றாக ஈரமாகியிருந்தாள்.
“சசி உன் பயத்தைக் கேட்டுட்டு, உன்னை அமைதிப்படுத்தியிருக்கான். இப்போ அந்த அமைதியோட உன் புண்டையை நிரப்புறான்.” ராஜு தன் சுண்ணியை உள்ளே தள்ளினான்.
அனுஷ்யா உரக்க முனங்கினாள். “ஆஹ்… சசி… நீங்க இப்படி பேசறதும், என் பயத்தை புரிஞ்சுக்கறதும்… என்னை இன்னும் ஆசையாக்குது… ராஜு பாருங்க… அவர் மெசேஜ் படிச்சதும் நான் இப்படி ஆயிட்டேன்…”
ராஜு வேகமாக அடிக்கத் தொடங்கினான். “நான் சசி. உன் கணவன் முன்னாடி உன்னை மெதுவா உடைக்கிறேன். நீ ‘ஸ்டாப்’னு சொன்னா உடனே நிறுத்திடுவேன். ஆனா நீ சொல்லல. அதனால நான் தொடர்றேன்.”
அனுஷ்யா கால்களை இறுகக் கட்டினாள். “நிறுத்த வேண்டாம்… ஆழமா… என் கருப்பை வரைக்கும்… சசி…”
முதல் உச்சம் வந்தது. ராஜு நிறுத்தவில்லை. தொடர்ந்து அடித்து இரண்டாவது உச்சத்தையும் கொடுத்தான். மூன்றாவது உச்சத்தில் தான் அவன் விதைத்தான். அனுஷ்யா அழுதுகொண்டே அவன் மேல் கிடந்தாள்.
மதியம் முழுவதும் அவர்கள் சசியுடன் மெதுவான உரையாடலைத் தொடர்ந்தார்கள்.
ராஜு கேட்டான்: “How do you usually decide if a couple is ready for the first meeting?”
சசி பதில்: “When both husband and wife stop asking ‘what if something goes wrong’ and start asking ‘how can we make it comfortable for everyone’. That shift usually takes time. I wait for that shift.”
அனுஷ்யா இந்த வார்த்தையைப் படித்ததும் மீண்டும் ஈரமானாள். அவள் ராஜுவிடம் சொன்னாள். “இவர் ரொம்ப புரிஞ்சு வச்சிருக்கார். நாங்களும் அந்த ஷிஃப்ட் வரட்டும்னு காத்திருக்கலாம்.”
மாலை நேரத்தில் சசி ஒரு கேள்வி கேட்டார்.
“Does your wife want to stay completely anonymous for now, or is she okay if I know just a first name (not real) for easier conversation?”
அனுஷ்யா சிறிது யோசித்துவிட்டு சொன்னாள். “நான் ‘அனு’னு சொல்லலாம். உண்மை பேரு இல்ல. அது போதும்.”
ராஜு அதை மெசேஜ் செய்தான். சசி ஒப்புக்கொண்டார்.
இரவு உணவுக்குப் பிறகு அவர்கள் மீண்டும் படுக்கையில் இருந்தார்கள். இந்த முறை அனுஷ்யாவே ராஜுவை மேலே ஏறி உட்கார்ந்தாள்.
“இன்னைக்கு நாம ரொம்ப தூரம் வந்துட்டோம் ராஜு. சசியோட பேச்சு தொடங்கியிருக்கு. அவர் என் பயத்தை மதிச்சு பேசறாரு. இப்போ என்னை மெதுவா உடைங்க. அவர் உடைக்கிற மாதிரி.”
ராஜு அவள் இடுப்பைப் பிடித்து மேலே தூக்கினான். “சசி உன் புண்டைக்குள்ள இருக்கான். உன் கணவன் பாத்துக்கிட்டு இருக்கான். நீ இப்போ ‘அனு’னு சொல்லிக்கிட்டு அவரிடம் பேசப்போற. ஆனா உடைவது என் முன்னாடி தான்.”
அனுஷ்யா வேகமாக அசைந்தாள். அவள் முலைகள் ஆடின. “ஆஹ்… சசி… என் பயத்தைப் புரிஞ்சுக்கிட்டு என்னை ஓக்குறீங்க… ராஜு… பாருங்க… நான் இப்படி உடைஞ்சு போறேன்…”
அவர்கள் நீண்ட நேரம் உறவு கொண்டார்கள். அனுஷ்யா மூன்று முறை உச்சம் அடைந்தாள். ராஜு இரண்டு முறை விதைத்தான். ஒவ்வொரு முறையும் சசியின் மெசேஜ்களை நினைத்துக்கொண்டே முனங்கினார்கள்.
நள்ளிரவு 12:50 மணி.
அனுஷ்யா ராஜுவின் மார்பில் படுத்துக்கொண்டு பேசினாள்.
“ராஜு… இன்று நாம பெரிய நெக்ஸ்ட் ஸ்டெப் எடுத்துட்டோம். வெறும் மெசேஜ் அனுப்புறதுல இருந்து, உண்மையான உரையாடல் தொடங்கிடுச்சு. அவர் என் பயத்தைக் கேட்டு, அமைதிப்படுத்தி, பொறுமையா இருக்கார். எனக்கு மெல்ல நம்பிக்கை வளர்ந்துட்டு இருக்கு.
நாளைக்கு மேலும் பேசலாம். ஒரு நாள்… அவருடைய குரலைக் கேட்கணும்னு ஆசையா இருக்கு. ஆனா இப்போ இல்ல. இன்னும் கொஞ்சம் நாள் இந்த மெசேஜ் லெவல்லயே இருக்கட்டும்.”
ராஜு அவள் தலையை வருடினான். “சரி. உன் வேகம் தான் நம்ம வேகம். சசியும் அதையே சொல்லிருக்கார். நாம மெதுவா போகலாம்.”
அனுஷ்யா கண்களை மூடினாள். மனதில் சசியின் வார்த்தைகள் ஒலித்தன.
“I am only a temporary guest in your private fantasy.”
அந்த ஒரு வரியே அவளை அமைதிப்படுத்தியும், ஆழமாக ஆசைப்படுத்தியும் விட்டிருந்தது.
இன்று அவர்களின் பயணம் இன்னொரு படி மேலே ஏறியிருந்தது. பேச்சு தொடங்கியிருந்தது. நம்பிக்கை மெல்ல வேரூன்றத் தொடங்கியிருந்தது.