வியாழக்கிழமை காலை மணி 7:05.
கோயம்புத்தூர் வீட்டின் படுக்கையறையில் அனுஷ்யா முதலில் எழுந்தாள். நேற்று இரவு சசியின் பதில் வந்த பிறகு அவர்கள் இருமுறை உறவு கொண்டாலும், அவள் உடலில் இன்னும் ஒரு வித்தியாசமான உணர்வு இருந்தது. மெசேஜ் போனதும், பதில் வந்ததும் அவர்களின் உறவில் ஒரு புதிய அடுக்கு சேர்ந்திருந்தது.
புதன்கிழமை இரவு மணி 9:40.
கோயம்புத்தூர் வீட்டின் படுக்கையறையில் விளக்கு மங்கலாக எரிந்துகொண்டிருந்தது. ராஜுவும் அனுஷ்யாவும் படுக்கையில் அமர்ந்திருந்தார்கள்.
இரண்டாவது முறை சசி எங்க வீட்டுக்கு வந்தான். இந்த முறை நான் சாரி கட்டி சமையலறையில நின்னுக்கிட்டு இருந்தேன். சசி வந்து என் பின்னால நின்னு சாரி முன்துணியை தூக்கினான். பெட்டிகோட்டை ஒரு பக்கமா இழுத்துட்டு தன் சுண்ணியை நேரா என் புண்டைக்குள்ள தள்ளினான். நான் சமையல் மேசியைப் பிடிச்சுக்கிட்டு கத்துனேன். என் கணவன் சமையலறை கதவுல நின்னு பார்த்துக்கிட்டு இருந்தான்.
செவ்வாய்க்கிழமை மாலை மணி 7:10.
கோயம்புத்தூர் வீட்டில் ராஜு ஆபீஸிலிருந்து வந்து சாப்பிட்டு முடித்ததும், அனுஷ்யா அவனை நேரடியாகப் படுக்கையறைக்கு அழைத்தாள். அவள் முகத்தில் ஒரு வித்தியாசமான ஆர்வம் தெரிந்தது.
“சசி… நீ டீசன்டா இருந்தா… ஒருநாள் வரட்டுமா…” என்று அவள் முனங்கினாள். அவள் வேகமாக விரல்களை அசைத்தாள். கற்பனையில் சசி அவளை சோபாவில் படுக்க வைத்து ஓக்குவதாக நினைத்தாள். ராஜு பக்கத்தில் உட்கார்ந்து பார்த்துக்கொண்டிருப்பதாக. அவள் உச்சத்தை அடைந்தபோது “ராஜு… சசி என்னை நிரப்பிட்டான்…” என்று உரக்கச் சொன்னாள்.
திங்கட்கிழமை காலை மணி 6:50.
கோயம்புத்தூர் அடுக்குமாடி வீட்டின் படுக்கையறையில் அனுஷ்யா கண்களைத் திறந்தாள். ராஜு இன்னும் தூங்கிக்கொண்டிருந்தான். நேற்று இரவு அவர்கள் பேசிக்கொண்டே தூங்கியதால் அவள் உடலில் சோர்வு இருந்தது. ஆனால் மனசு சோர்வடையவில்லை. மனசு முழுவதும் அந்த ஒரு பெயர் சுற்றிக் கொண்டிருந்தது – சசி.
“இவன் ரொம்ப டீசன்ட்டா தெரியுது. மற்ற புல்கள் மாதிரி ‘நான் உன்னை நிறைய ஓக்குவேன்’னு எழுதல. வெறும் ப்ரைவசி, டிரஸ்ட், ரெஸ்பெக்ட்னு சொல்லிருக்கான்.” அனுஷ்யாவின் குரல் மெல்லிய ஆசையுடன் வந்தது.
ராஜு அவள் முகத்தைப் பார்த்தான். அவள் பயம் கொஞ்சம் குறைந்து, ஆர்வம் திரும்ப வந்திருப்பது தெரிந்தது. அவன் கையை அவள் தொடை மேல் வைத்தான். “உனக்கு இவன் மேல ஆசையா இருக்கு?”
அனுஷ்யா சில வினாடிகள் மௌனமாக இருந்தாள். பிறகு மெதுவாக தலையை ஆட்டினாள். “பேசலாம்… ஆனா மெதுவா.”
ராஜு அவள் காதில் மெதுவாக பேசத் தொடங்கினான். “ஒரு நாள்… நீ சாரி கட்டிக்கிட்டு சமையலறைல இருக்கிற. கதவு மணியடிக்குது. நீ திறக்குற. வெளியில ஒரு உயரமான, கருப்பு சட்டை போட்ட, தசைகள் தெரியிற ஆள் நிக்கிறான். அவன் பெயர் சசி. அவன் உன்னை மேல இருந்து கீழ வரைக்கும் பாக்குறான். உன் முலைகள் சாரிக்குள்ள துருத்திக்கிட்டு இருக்குறதை பாத்து அவன் கண்கள் மின்னுது.
மணி இரவு 10:00. கோயம்புத்தூர் அடுக்குமாடி வீட்டின் மாஸ்டர் படுக்கையறை முழுவதும் மங்கலான சிவப்பு மற்றும் மஞ்சள் லைட்களால் நிரம்பியிருந்தது. செக்சி மெல்லிய மியூசிக் மெதுவாக ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது. வெளியே மழை இன்னும் சீராக பெய்து கொண்டிருந்தது. அந்த மழைச் சத்தம் அறைக்குள் இருந்த மூவரின் மூச்சுச் சத்தத்தோடு கலந்து ஒரு வெப்பமான, தூண்டுதலான சூழலை உருவாக்கியது.
வானம் மெல்ல சிவந்து கொண்டிருந்தது. சசி வயலில் இருந்து திரும்பும் போது அவன் உடல் வியர்வையில் ஈரமாகி, தசைகள் இறுக்கமாக இருந்தன. அவன் மனசுக்குள் நேற்று இரவு ஷாகிராவின் வெளிறிய தோலின் மென்மை, ராதா ஆன்ட்டியின் முதிர்ந்த உடலின் வெப்பம், புவியழினியின் இளமையான பார்வை, இருதயாவின் காதல் குரல்… எல்லாம் ஒரு பெரிய ஆசை அலையாக சுழன்று கொண்டிருந்தன. “என் உடல் இப்படி தாகத்தால் எரியுதே… இந்த கிராமம் என்னை என்ன செய்யப் போகுதோ” என்று தனக்குள் முணுமுணுத்தான் சசி.