“என் கணவர் வந்ததும் நான் என்ன பண்றது? அவரு தொட்டால் உன் நினைப்பு வந்துடும். அவரு உள்ளே வந்தா உன் அளவோட ஒப்பிட்டுடுவேன். நான் கெட்டுட்டேன் சசி…”
சசி அவள் காதில் மெதுவாகப் பேசினான்.
“நீ கெட்டல. நீ ஆசையா இருக்க. அது தவறில்ல.”
அவள் திரும்பி அவன் கண்களைப் பார்த்தாள்.
“நீ என்னை விட்டுடாத. இன்னும் சில நாள்லாவது. என் உடல் உன்னைப் பழகிட்டுப்போகுது. நீ இல்லாதபோது அது வலிக்குது.”
சசி பதில் சொல்லவில்லை. அவன் அவளை இன்னும் இறுக்கமாக அணைத்துக்கொண்டான். அவன் ஆண்குறி இன்னும் உள்ளே இருந்தது. மெதுவாக மீண்டும் விறைக்கத் தொடங்கியது.
தீபா உணர்ந்தாள். அவள் கண்கள் விரிந்தன.
“மறுபடியா?”
சசி புன்னகைத்தான்.
“நீ போகும் வரைக்கும் நான் நிற்கல.”
அதே இரவு — பின்னர்
அவர்கள் படுக்கைக்கு மாறினார்கள். தீபா முழங்கால்-கை நிலையில் இருந்தாள். சசி பின்னால் நின்று மெதுவாக உள்ளே நுழைந்தான். இந்த முறை அவள் எளிதாக ஏற்றுக்கொண்டாள். அவன் முழு அளவையும் ஒரே தள்ளலில் விட்டான். அவள் பிட்டங்கள் அவன் தொடைகளில் மோதின.
சசி அவள் முடியைப் பிடித்து தலையை மேலே தூக்கினான். மற்றொரு கையால் அவள் இடுப்பைப் பிடித்தான். வேகம் இப்போது அதிகம். ஒவ்வொரு தள்ளலும் சத்தம் எழுப்பியது. அவள் சத்தம் அடக்க முயன்றாள். சசி அவள் வாயில் விரலை வைத்தான். அவள் அதை உறிஞ்சினாள்.
“சத்தம் போடு. இந்த அறைல நீ தனியா இல்ல,” என்றான்.
அவள் விரலை விட்டுவிட்டு கத்தத் தொடங்கினாள். ஒவ்வொரு தள்ளலுக்கும் ஒரு உடைந்த சத்தம். சசி வேகத்தை மாற்றினான். சில நேரம் மெதுவாக, ஆழமாக. சில நேரம் வேகமாக, குறுகிய தள்ளல்கள். அவள் உடல் குழம்பிப்போயிருந்தது. எப்போது வரும் என்று தெரியவில்லை.
ஒரு கட்டத்தில் சசி வெளியே இழுத்தான். தீபா புலம்பினாள்.
“போட்டாதே…”
சசி அவளைத் திருப்பி படுக்கவைத்தான். கால்களை விரித்து நாக்கை மீண்டும் செலுத்தினான். அவள் பூ இப்போது சிவந்து, வீங்கி, விந்துவும் ஈரமும் கலந்து வழிந்தது. அவன் எல்லாவற்றையும் நக்கினான். விரல்களை உள்ளே விட்டு சுழற்றினான். அவள் இடுப்பு தானாக அசைந்தது.
“சசி… போதும்… உள்ளே விடு…”
அவன் எழுந்து மீண்டும் நுழைந்தான். இப்போது முகத்தை முகத்தோடு வைத்து தள்ளினான். அவள் கண்களைப் பார்த்தபடி. அவள் கண்களில் நீர். ஆனால் ஆசை.
“நான் உன்னை காதலிக்கல,” என்றான் சசி. “ஆனா உன் உடலை நான் விரும்புறேன். உன் சத்தத்தை விரும்புறேன். நீ என்னை உள்ளே இழுக்கிற விதத்தை விரும்புறேன்.”
தீபா தலையை ஆட்டினாள்.
“அது போதும். இப்போது அது போதும்.”
சசி வேகத்தை அதிகரித்தான். அவள் கால்கள் அவன் இடுப்பைச் சுற்றி இறுக்கின. நகங்கள் முதுகில் பதிந்தன. அவள் மூன்றாவது முறை வெளியேறியதும் சசி தன் இரண்டாவது வெளியேற்றத்தை அடைந்தான். இன்னும் அதிகமாக. அவள் உள்ளே நிரம்பியது. வழிந்து படுக்கையில் பரவியது.
அவர்கள் அப்படியே கிடந்தனர். மூச்சு மட்டுமே சத்தம்.
தீபா சில நிமிடங்கள் கழித்து பேசினாள்.
“நான் காலையில போகணும். ஆபீஸ் இருக்கு. ஆனா என் உடல் இங்கேயே இருக்க விரும்புது. நீ தூங்கும்போது கூட உன் ஆண்குறி என் தொடையில் பதிஞ்சிருந்தாலும் போதும்னு தோணுது.”
சசி அவள் தலையைத் தடவினான்.
“தூங்கு. நான் எழுப்புறேன்.”
அவள் தூங்கிவிட்டாள். சசி விழித்திருந்தான். அவள் உடலின் எடை. அவள் சுவாசம். அவள் உள்ளே தன் விந்துவின் உணர்வு.
அவன் ஜன்னல் வழியாக வெளியே பார்த்தான். நகரம் தூங்கிக்கொண்டிருந்தது.
இன்னும் சில நாட்கள். அவள் கணவர் வரும் முன்.
அவன் புன்னகைத்தான்.
உடல் ஏற்கனவே பழகிவிட்டது. இனி அவள் தனியாக இருந்தாலும் அவன் நினைப்பு வரும். விரல்கள் போதாது. வேற எந்த ஆணும் போதாது.
அதுதான் அவன் விரும்பியது.
காலை — ஐந்து மணி
சசி அவளை எழுப்பினான். தீபா கண்களைத் திறந்தாள். முதல் வினாடியில் அவள் புன்னகைத்தாள். பிறகு நினைவு வந்தது. அவள் எழுந்தமர்ந்தாள். உடல் வலித்தது. தொடைகள், இடுப்பு, உள்ளே.
“நான் நடந்து கூட போக முடியாது போல இருக்கு,” என்றாள்.
சசி எழுந்து தண்ணீர் கொண்டுவந்தான். அவள் குடித்தாள். பிறகு குளியலறைக்குச் சென்றாள். சசி வெளியே நின்று காபி போட்டான்.
அவள் வெளியே வந்தபோது ஆடை அணிந்திருந்தாள். முகம் கழுவியிருந்தது. ஆனால் கண்களில் இன்னும் அந்த ஆசை இருந்தது.
“நான் போறேன்,” என்றாள்.
சசி நெருங்கினான். அவள் உதடுகளை முத்தமிட்டான். மெதுவாக. பிறகு ஆழமாக. அவள் கையைப் பிடித்து தன் பேன்ட்டியின் மேல் வைத்தான். ஆண்குறி மீண்டும் கடினமாக இருந்தது.
“இன்னும் ஒரு முறை,” என்றான்.
தீபா தலையை ஆட்டினாள். ஆனால் அவள் கை அப்படியே இருந்தது. அவள் பேன்ட்டியை இழுத்து ஆண்குறியை வெளியே எடுத்தாள். முழங்காலில் அமர்ந்து வாயில் போட்டாள். மெதுவாக. ஆழமாக. சசி அவள் முடியைப் பிடித்தான். அவள் கண்களை மேலே தூக்கி அவனைப் பார்த்தபடி உறிஞ்சினாள். எச்சில் வழிந்தது. அவள் தொண்டை வரை எடுத்தாள். கண்களில் நீர் வந்தது. ஆனால் நிறுத்தவில்லை.
சசி மெதுவாக இடுப்பை அசைத்தான். அவள் தொண்டையில் முனையைத் தள்ளினான். அவள் ஏற்றுக்கொண்டாள். சில நிமிடங்கள் கழித்து சசி வெளியே இழுத்தான். அவளைத் தூக்கி சமையலறை மேஜையில் உட்காரவைத்தான். ஜீன்ஸை இழுத்து கீழே போட்டார். உள்ளே நுழைந்தான். ஒரே தள்ளலில் முழுவதும்.
தீபா கத்தினாள். சசி அவள் கால்களைப் பிடித்து விரித்து வேகமாகத் தள்ளினான். மேஜை சத்தமிட்டது. அவள் முதுகு சுவற்றில் மோதியது. சசி ஒரு கையால் அவள் முலைக்காம்பைப் பிழிந்தான். மற்றொரு கையால் அவள் பூவைத் தேய்த்தான்.
“இதுதான் கடைசி,” என்றாள் தீபா. “இன்று இரவு மட்டும். அப்புறம்… பாக்கலாம்.”
சசி பதில் சொல்லவில்லை. அவன் வேகத்தை அதிகரித்தான். அவள் உள்ளே இறுக்கமடைந்தது. அவள் மீண்டும் வெளியேறினாள். சசி தொடர்ந்தான். அவள் சோர்வடையும் வரை. பிறகு தானும் வெளியேற்றினான். வெப்பமான திரவம் மீண்டும் அவள் உள்ளே பரவியது.
அவர்கள் அப்படியே நின்றனர். மூச்சு வாங்கியது.
தீபா அவன் மார்பில் முகம் வைத்தாள்.
“நான் உண்மையா கெட்டுட்டேன். நீ என்னைத் தொட்டதும் என் உடல் தனியாவே உனக்குக் கீழே போயிடுது. என் கணவர் வந்தாலும்… நான் உன்னை மறக்க முடியாது போல இருக்கு.”
சசி அவள் தலையைத் தடவினான்.
“போ. ஆபீஸ் போ. மாலையில மெசேஜ் பண்ணு. நீ விரும்பினா மறுபடியும் வா.”
அவள் எழுந்து ஆடைகளை சரிசெய்துகொண்டாள். கதவு அருகே நின்று திரும்பினாள்.
“சசி…”
“என்ன?”
“நீ என் உடலை மாத்திட்ட. இனிமேல் அது உன்னோடது. நான் எத்தனை தூரம் போனாலும் அது உன்னைத் தேடும்.”
அவள் சென்றாள்.
சசி கதவை மூடினான். அறை அமைதியாக இருந்தது. சோபாவில் ஈரப்பதம். படுக்கையில் அவளது வாசனை. சமையலறை மேஜையில் அவளது கைரேகைகள்.
அவன் ஜன்னல் அருகே நின்று காபியை எடுத்தான். வெளியே சூரியன் உயர்ந்துகொண்டிருந்தது.
இன்னும் சில நாட்கள்.
அவள் மீண்டும் வருவாள். உடல் அழைக்கும்.
சசி புன்னகைத்தான்.
இது இன்னும் ஆரம்பம்தான்.