“நான்… விரைவில வந்துடுவேன்…” என்றாள் தீபா.
“வா. நான் பார்த்துக்கிட்டே இருக்கேன்.”
அவள் முதல் உணர்வு வந்ததும் சசி வேகத்தை மாற்றவில்லை. அதே ஆழம். அதே தள்ளல்கள். அவள் பூ துடித்து அவனைப் பிழிந்தது. திரவம் அவன் தொடைகளில் வழிந்தது. சசி தொடர்ந்தான். அவள் இரண்டாவது முறை வெளியேறும் வரை. மூன்றாவது முறை அவள் அழத் தொடங்கினாள். கண்களில் நீர். உதடுகள் நடுங்கின.
சசி அவளைத் தூக்கி படுக்கைக்குக் கொண்டு சென்றான். படுக்கவைத்து கால்களை விரித்தார். மீண்டும் நுழைந்தான். இப்போது முகத்தை முகத்தோடு வைத்து தள்ளினான். அவள் கண்களைப் பார்த்தபடி.
“சொல்லு,” என்றான். “உன் உடல் என்ன ஆயிடுத்து?”
தீபா மூச்சு வாங்கியபடி பேசினாள்.
“அது… உனக்கு அடிமையாயிடுத்து… நீ இல்லாதபோது… அது வலிக்குது… விரல்கள் போதல… என் கணவர் தொட்டாலும்… உன் அளவு வரல… உன் எடை வரல… உன் நேரம் வரல…”
சசி வேகத்தை அதிகரித்தான். அவள் கால்கள் அவன் இடுப்பைச் சுற்றி இறுக்கின. நகங்கள் அவன் முதுகில் பதிந்தன. நான்காவது முறை அவள் வெளியேறியதும் சசி தொடர்ந்தான். முப்பது நிமிடம் நிறைவதற்குள் அவள் ஐந்து முறை உடைந்திருந்தாள். அவள் உடல் தளர்ந்து போயிருந்தது. ஆனால் சசி இன்னும் வெளியேறவில்லை.
அவன் அவளைத் திருப்பி முழங்கால்-கை நிலைக்கு மாற்றினான். பின்னால் நின்று மீண்டும் முழுவதும் விட்டான். இந்த நிலையில் இன்னும் ஆழமாகச் சென்றது. அவன் இடுப்பு அவள் பிட்டங்களில் மோதியது. சத்தம் அதிகமாகியது. ஈரம் சத்தமிட்டது. அவள் பூவிலிருந்து வெள்ளை நுரை வழிந்தது.
சசி அவள் முடியைப் பிடித்து தலையை மேலே தூக்கினான். மற்றொரு கையால் அவள் பூவைத் தேய்த்தான். விரல்கள் அவன் ஆண்குறியைச் சுற்றி பொத்தை அழுத்தின.
“சத்தம் போடு,” என்றான்.
தீபா கத்த ஆரம்பித்தாள். ஒவ்வொரு தள்ளலுக்கும். உடைந்த, அழுகிய சத்தங்கள். சசி வேகத்தை மாற்றினான். சில நேரம் மெதுவாக, ஆழமாக. சில நேரம் வேகமாக, குறுகிய தள்ளல்கள். அவள் உடல் குழம்பிப்போயிருந்தது. எப்போது வரும் என்று தெரியவில்லை.
ஆறாவது முறை அவள் வெளியேறியதும் சசி தன் முதல் வெளியேற்றத்தை அடைந்தான். வெப்பமான, அடர்த்தியான திரவம் அவள் உள்ளே வேகமாகப் பரவியது. அதிகமாக. அவள் உள்சுவர்கள் அதை இழுத்துக்கொண்டன. வழிந்து அவள் தொடைகள் வழியாக படுக்கையில் ஓடியது. சசி இன்னும் சில ஆழமான தள்ளல்கள் கொடுத்து எல்லாவற்றையும் உள்ளே அழுத்தினான். பிறகு மேலே விழுந்தான்.
இருவரும் அசையாமல் கிடந்தனர். மூச்சு மட்டுமே சத்தம். அவள் பூ இன்னும் துடித்துக்கொண்டிருந்தது. அவன் ஆண்குறியைச் சுற்றி.
தீபா மெல்லிய குரலில் பேசினாள். குரல் முழுவதும் கரகரத்தது.
“என் கணவர் இன்னும் நான்கு நாள்ல வந்துருவாரு. அதுக்குள்ள நீ என்னை முழுசா உனக்கு சொந்தமாத்திட்ட. நான் இப்போ வீட்டுக்குப் போய் படுக்கைல படுத்தாலும்… உன் ஆண்குறி என் உள்ளே இருந்த உணர்வு வந்துடும். அவரு என்னைத் தொட்டாலும்… நான் உன்னை நினைப்பேன். அவரு உள்ளே வந்தா… உன் தடிமனோட ஒப்பிட்டுடுவேன். நான் மறுபடியும் உன்னைத் தேடுவேன். இரவுல எழுந்து… உனக்கு மெசேஜ் பண்ணி… வந்துடுவேன்.”
சசி அவள் முதுகைத் தடவினான். அவன் ஆண்குறி இன்னும் உள்ளே இருந்தது. மெதுவாக மீண்டும் விறைக்கத் தொடங்கியது.
தீபா உணர்ந்தாள். அவள் பெருமூச்சு விட்டாள். கண்களை மூடினாள்.
“மறுபடியா… சசி…? என் உடல் தாங்கல… ஆனா அது உன்னை விட மறுக்கிறதே…”
சசி அவள் காதை நக்கினான். மெதுவாக அசையத் தொடங்கினான். இப்போது மெதுவாக. ஆழமாக. ஒவ்வொரு தள்ளலும் அவள் உள்சுவரைத் தேய்த்தது. தீபாவின் புதிய ஆசை ஏற்கனவே ஏறியது. அவள் பிட்டங்களைத் தானாக மேலே தூக்கினாள்.
“நான் உன்னை வெறுக்கிறேன்…” என்றாள். “நீ என்னை இப்படி ஆக்கிட்ட. இனிமேல் நான் பழைய மாதிரி இருக்க முடியாது. என் பூ உன்னைத் தேடும். உன் அடர்த்தியைத் தேடும். உன் முப்பது நிமிட வெளியேற்றத்தைத் தேடும். நீ இல்லாதபோது அது வலிக்கும்.”
சசி வேகத்தை கொஞ்சம் அதிகரித்தான். அவள் சத்தம் மீண்டும் உயர்ந்தது.
இந்த சுற்று இன்னும் நீண்டது. சசி அவளை பல நிலைகளுக்கு மாற்றினான். அவள் மேலே அமர்ந்து தானாக அசையும்படி செய்தான். பிறகு பக்கவாட்டில். பிறகு மீண்டும் அவள் முழங்கால்-கை. ஒவ்வொரு நிலையிலும் அவள் உணர்வுகளை எண்ணினான். ஏழாவது. எட்டாவது. அவள் உடல் முழுவதும் தளர்ந்து போயிருந்தது. கைகள் நடுங்கின. கால்களில் தசைப்பிடிப்பு. ஆனால் சசி விடவில்லை. அவள் ஆசை இருக்கும் வரை.
இறுதியில் அவன் இரண்டாவது முறை வெளியேற்றினான். இன்னும் அதிகமாக. அவள் உள்ளே நிரம்பியது. வழிந்து படுக்கை முழுவதும் வெள்ளை திரவம் பரவியது. அவள் பூவிலிருந்து தொடர்ந்து வழிந்தது.
சசி அவளைத் திருப்பி தன் மேல் இழுத்துக்கொண்டான். அவள் உடல் முழுவதும் துடித்துக்கொண்டிருந்தது. வியர்வை. எச்சில். விந்து. ஈரம். எல்லாம் கலந்திருந்தது. அவள் மூச்சு அவன் மார்பில் பட்டது.
தீபா நீண்ட நேரம் ஒன்றும் பேசவில்லை. பிறகு மெல்லிய குரலில் சொன்னாள்.
“நான் இன்னும் ஒரு மணி நேரம் கூட இங்க இருக்க முடியாது. ஆனா என் உடல் உன்னை விட்டு வெளியே வர மறுக்கிறதே. நீ வெளியே இழுச்சா கூட… அது உன்னைத் தேடும். நான் வீட்டுக்குப் போய் குளிச்சாலும்… உன் வாசனை போகாது. உன் விந்து உள்ளே இருந்த உணர்வு போகாது. நான் படுக்கைல படுத்தாலும்… என் தொடைகளை இறுக்கிக் கொண்டு உன்னை நினைப்பேன்.”
சசி அவள் முடியை மெதுவாகத் தடவினான்.
“போ. ஓய்வெடு. உன் உடல் மறுபடியும் கூப்பிட்டா… மெசேஜ் பண்ணு. நான் இருப்பேன்.”
தீபா எழுந்தாள். கால்கள் நடுங்கின. அவள் சுவற்றைப் பிடித்துக்கொண்டு நின்றாள். ஆடைகளை மெதுவாக அணிந்துகொண்டாள். ஒவ்வொரு அசைவிலும் அவள் பூவிலிருந்து விந்து வழிந்து தொடைகளில் ஓடியது. அவள் அதைத் துடைக்கவில்லை. அப்படியே ஜீன்ஸை அணிந்தாள்.
கதவு அருகே நின்று திரும்பினாள். கண்களில் நீர். ஆனால் ஆசை இன்னும் தெளிவாக இருந்தது.
“சசி… நான் உன்னை வெறுக்கிறேன். ஆனா என் உடல் உன்னை காதலிக்குது. இனிமேல் நான் எத்தனை தூரம் போனாலும்… என் பூ உன்னைத் தேடும். உன் ஆண்குறியின் அடர்த்தியைத் தேடும். உன் எடையைத் தேடும். உன் முப்பது நிமிட வெளியேற்றத்தைத் தேடும். நீ என்னை மாத்திட்ட. இனி திரும்பிப் போகாது.”
அவள் சென்றாள்.
சசி படுக்கையில் உட்கார்ந்தான். விரிப்பு முழுவதும் ஈரமாக, வெள்ளை திரவத்தால் நனைந்திருந்தது. அவள் வாசனை அறையை நிரப்பியிருந்தது. அவன் ஆண்குறி இன்னும் சற்று கனமாக, ஈரமாகத் தொங்கியது.
அவன் ஜன்னல் அருகே சென்று நின்றான். வெளியே இரவு காற்று.
இன்னும் நான்கு நாட்கள்.
அவள் மீண்டும் வருவாள். உடல் அழைக்கும். ஒவ்வொரு முறையும் இன்னும் ஆழமாக. இன்னும் அதிகமாக. இனி திரும்பிப் போகாது.
சசி மெல்லிய புன்னகை செய்தான்.