இரவு 11:00 மணி. ராயல் ஹோட்டல்-ன் சிறப்பு அறைக்குள் மென்மையான மங்கலான விளக்குகள் எரிந்து கொண்டிருந்தன. வெளியே நகரத்தின் இரவு வாழ்க்கை முழு வேகத்தில் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. ஆனால் அந்த அறைக்குள் மட்டும் ஒரு வித்தியாசமான, தீவிரமான சூழல் நிலவியது.
ப்ரியா அங்கே இருந்தாள். அவளுடைய நீண்ட கூந்தல் தோளில் பரவியிருந்தது. அவள் அணிந்திருந்த கருப்பு நிற சீட் டிரஸ் அவளுடைய உடலின் ஒவ்வொரு வளைவையும் அழகாக வெளிப்படுத்தியது. அவள் கண்களில் ஒரு புதிய தீயும், ஆசையும் கலந்திருந்தது. அவளுடன் புதிய பெண் ஸ்நேஹா (24 வயது, புதிதாக சேர்ந்த அழகி – மென்மையான தோல், நீண்ட கால்கள், கண்களில் ஒரு பயமும் ஆர்வமும் கலந்த தோற்றம்).
ஸ்நேஹா கொஞ்சம் 긴장மாக இருந்தாள். அவள் முதல் முறையாக இப்படி ஒரு இரவு சந்திப்பில் கலந்துகொண்டிருந்தாள். ப்ரியா அவளை அருகில் இழுத்து, “பயப்படாதே ஸ்நேஹா… இன்று நாம் மூவரும் சேர்ந்து இந்த இரவை மறக்க முடியாததாக்குவோம்” என்று மெல்லிய குரலில் சொன்னாள்.
ராஜ் அறைக்குள் நுழைந்தான். அவன் முகத்தில் ஒரு புதிய பளபளப்பு. அவன் கண்கள் இரண்டு பெண்களையும் மாறி மாறி பார்த்தன. “இன்று நாம் மூவரும்… இந்த அறை நமக்கு மட்டும்” என்று அவன் சொல்லி, கதவை உள்ளே இருந்து பூட்டினான்.
முதலில் அவர்கள் மூவரும் மெதுவாக உரையாடினர். ப்ரியா ஸ்நேஹாவை அருகில் இழுத்து, அவளுடைய கழுத்தில் மென்மையான முத்தம் கொடுத்தாள். ஸ்நேஹா சிலிர்த்தாள். ராஜ் அவளைப் பின்னால் இருந்து அணைத்தான். அவன் உதடுகள் அவளுடைய காதின் பின்புறம் மெதுவாக நகர்ந்தன. அவங்க மூவருடைய உடல்களும் ஒன்றோடு ஒன்று மிக அருகில் வந்தன.
மெதுவாக, ப்ரியா ஸ்நேஹாவின் டிரஸ் ஜிப்பை இறக்கினாள். அவளுடைய மென்மையான தோல் வெளிச்சத்தில் பளிச்சென மின்னியது. ராஜ் அவளுடைய முதுகை முழுவதும் தன் விரல்களால் வருடினான். ஸ்நேஹா கண்களை மூடி, தலை பின்னுக்கு சாய்த்தாள். அவள் மூச்சு வேகமாக இருந்தது.
ப்ரியா ராஜ்ஜை நோக்கி திரும்பி, அவன் உதட்டை ஆழமாகக் கவ்வினாள். அவங்க இருவரும் நீண்ட நேரம் முத்தத்தில் மூழ்கினர். அதே நேரத்தில் ராஜ் ஸ்நேஹாவின் இடுப்பை இறுக்கி அணைத்திருந்தான். அவங்க மூவருடைய உடல்களும் ஒரே வெப்பத்தில் இணைந்தன.
ஸ்நேஹா மெதுவாக ராஜ்ஜை படுக்க வைத்து, அவன் மேல் ஏறினாள். அவள் இடுப்பு மெதுவாக அசைந்தது. ப்ரியா அவளுடைய முதுகை வருடினாள். அவள் உதடுகள் ஸ்நேஹாவின் தோளில் முத்தங்களைப் பொழிந்தன. அவங்க மூவரும் ஒரே rhythm-ல் இணைந்து, ஒவ்வொரு அசைவும் மெதுவாகவும், ஆழமாகவும், உணர்ச்சி நிறைந்ததாகவும் இருந்தது.
ராஜ் ஸ்நேஹாவை இறுக்கி அணைத்தான். அவன் உதடுகள் அவள் கழுத்திலும், காதிலும் நகர்ந்தன. ஸ்நேஹா முனகினாள். அவள் குரல் அறை முழுக்க எதிரொலித்தது. ப்ரியா அவளைப் பின்னால் இருந்து அணைத்து, அவள் இடுப்பைத் தன் உள்ளங்கையால் அழுத்தினாள்.
அவங்க மூவரும் பல்வேறு நிலைகளில் இணைந்தார்கள். சில சமயம் ராஜ் இரண்டு பெண்களையும் மாறி மாறி அணைத்தான். சில சமயம் ப்ரியா ஸ்நேஹாவை முத்தமழை பொழிந்தபடி, ராஜ்ஜை தன் உடலால் இறுக்கினாள். அவங்க உடல்கள் sweat-ஆ ஈரமாகி, ஒன்றோடு ஒன்று slide ஆகின. அறையின் மங்கலான வெளிச்சம் அவங்க shadows-ஐ சுவரில் நீட்டியது.
ஸ்நேஹா ஒரு கட்டத்தில் ராஜ்ஜை இறுக்கி அணைத்து, “இன்று… எந்த தடையும் இல்லாமல்… முழு உணர்வோடு” என்று முனகினாள். அவள் குரலில் ஒரு புதிய தீவிரம் இருந்தது. ராஜ் அவளைப் பார்த்தான். அவன் கண்களில் ஆசையும், சற்று ஆச்சரியமும் கலந்திருந்தன. ப்ரியா அவள் காதில் ஏதோ மெல்லிய குரலில் சொன்னாள். ஸ்நேஹா தலையசைத்தாள்.
அவங்க மூவரும் இன்னும் நெருக்கமாக இணைந்தார்கள். ஒவ்வொரு அசைவும் முன்பைவிட ஆழமாகவும், தீவிரமாகவும் ஆனது. ஸ்நேஹா உச்சத்தை அடைந்தபோது அவள் உடல் முழுக்க நடுங்கியது. ராஜ் அவளை இறுக்கி அணைத்தான். ப்ரியா அவள் முதுகை வருடினாள். அவங்க மூவரும் ஒரே நேரத்தில் உச்சத்தை அடைந்தார்கள். அறை முழுக்க அவங்க மூச்சு சத்தமும், மெல்லிய முனகல்களும் மட்டுமே கேட்டன.
அதற்குப் பிறகு அவங்க மூவரும் நீண்ட நேரம் ஒருவரை ஒருவர் அணைத்தபடி படுத்திருந்தார்கள். ஸ்நேஹா ராஜ்ஜை இறுக்கி அணைத்து, “இன்று… நான் உங்களுக்கு முழுவதும் சொந்தம்” என்று முனகினாள். ப்ரியா அவள் தலைமுடியை வருடினாள். ராஜ் இரண்டு பெண்களையும் அணைத்தபடி, “இந்த இரவு… மறக்க முடியாது” என்று சொன்னான்.
ஆனால் அந்த அமைதி நீண்ட நேரம் நீடிக்கவில்லை.
திடீர்னு அறைக்கதவு தட்டப்பட்டது. மூவரும் அதிர்ச்சியுடன் எழுந்து உட்கார்ந்தார்கள். ராஜ் சட்டை போட்டுக்கொண்டு கதவைத் திறந்தான்.
வெளியே நின்றிருந்தவர்… ராஜ் அல்ல. அவர் மெடிக்கல் ஷாப்-ன் உண்மையான உரிமையாளர் – பெரியவர், வயதானவர், கடுமையான முகம். அவர் ராஜ்ஜைப் பார்த்து, “ராஜ்… நீ இங்கேயா? இந்த வேலைகளை நீ செய்கிறாயா?” என்று கடுமையான குரலில் கேட்டார்.
ராஜ் அதிர்ச்சியில் உறைந்து போனான். ப்ரியாவும் ஸ்நேஹாவும் பயத்துடன் பின்வாங்கினர்.
பெரியவர் உள்ளே நுழைந்து, “நான் எல்லாவற்றையும் அறிவேன். நீ இந்தப் பெண்களுடன் செய்த அனைத்தையும். ஷாப்-ல் நடந்த அனைத்து இரகசியங்களையும். நான் உன்னை நம்பி ஷாப்-ஐ ஒப்படைத்தேன். ஆனால் நீ இப்படி…” என்று சொல்லி, தலையை ஆட்டினார்.
ராஜ் தலைகுனிந்து நின்றான். ப்ரியா அவன் கையைப் பிடித்தாள். ஸ்நேஹா கண்களில் கண்ணீர்.
பெரியவர் தொடர்ந்து, “வியாபாரத்தை ஒழுங்காகப் பார். இந்த வேலைகளை ஒருத்தியாக வை. இனி இப்படி எதுவும் நடக்கக் கூடாது. இல்லையென்றால்…” என்று எச்சரித்துவிட்டு, அறையை விட்டு வெளியேறினார்.
ராஜ் அங்கேயே உறைந்து நின்றான். ப்ரியா அவன் தோளைத் தொட்டாள். ஸ்நேஹா அவன் கையை இறுக்கிப் பிடித்தாள்.
ஆனால் அந்த இரவின் உண்மையான திருப்பம் அதற்குப் பிறகு வந்தது.
ஒரு வாரம் கழித்து… ஸ்நேஹா மருத்துவமனைக்குச் சென்று, தன் உடல்நிலையைச் சரிபார்த்துக்கொண்டாள். முடிவு வந்தது – அவள் கர்ப்பமாக இருந்தாள்.
அவள் அதிர்ச்சியுடன் ராஜ்ஜை அழைத்து, “ராஜ்… நான் கர்ப்பமாக இருக்கிறேன். அந்த இரவில்… எந்த தடையும் இல்லாமல்…” என்று சொன்னாள்.
ராஜ் தொலைபேசியின் மறுமுனையில் நீண்ட நேரம் அமைதியாக இருந்தான். பிறகு அவன் மெல்லிய குரலில், “ஸ்நேஹா… இது… நாம் எதிர்பார்க்காத ஒன்று. ஆனால் நான் உன்னை விட்டுவிட மாட்டேன். ப்ரியாவும் நம்முடன் இருக்கிறாள். நாம் சேர்ந்து இதைச் சமாளிப்போம்” என்று சொன்னான்.
ஆனால் அந்த அழைப்பின் முடிவில், ராஜ் தன் மனதில் ஒரு பெரிய முடிவை எடுத்தான்.
அடுத்த நாள் காலை… அவன் பெரியவரைச் சந்தித்து, “சார்… நான் தவறு செய்தேன். இனி வியாபாரத்தை மட்டுமே கவனிப்பேன். இந்த வேலைகளை முழுவதுமாக நிறுத்திவிடுகிறேன்” என்று சொன்னான்.
பெரியவர் தலையசைத்தார். “நல்லது ராஜ். இப்போது நீ உண்மையான பொறுப்பை உணர்ந்தாய்.”
ஆனால் அந்த முடிவின் பின்னால்… ராஜ் தன் இதயத்தில் ஒரு பெரிய வலியை உணர்ந்தான். ப்ரியாவும், ஸ்நேஹாவும், மற்ற பெண்களும்… அவன் வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதியாக மாறிவிட்டார்கள்.
அன்று இரவு… ராஜ் தன் அறையில் தனியாக உட்கார்ந்திருந்தான். அவன் முன்னால் ஒரு புகைப்படம் இருந்தது – ப்ரியா, ஸ்நேஹா மற்றும் அவன் மூவரும் சேர்ந்து எடுத்த ஒரு சிறிய புகைப்படம்.
அவன் அந்தப் புகைப்படத்தைப் பார்த்தபடி, மெல்லிய குரலில், “வியாபாரம் ஒழுங்காக… ஆனால் இதயம்?” என்று சொன்னான்.
அந்த இரவு… ராஜ் தன் வாழ்க்கையின் மிகப்பெரிய திருப்பத்தை எதிர்கொண்டான்.
