அன்று இரவு வீடு அமைதியாக இருந்தது.
லட்சுமி தூங்கிய பிறகு சோபாவில் ராஜு தனியாக உட்கார்ந்திருந்தான்.
பிரியா மெல்லிய அடியெடுத்து வெளியே வந்தாள்.
அவள் லைட் நைட் டிரஸ் அணிந்திருந்தாள்.
அது அவளுடைய உடலை மெல்லியாக காட்டியது.
“மாமா… தூக்கம் வரலையா?” என்றாள் அவள் மெல்லிய குரலில்.
ராஜு திரும்பிப் பார்த்தான்.
அவளுடைய பார்வை அவனை சுட்டது.
“ஆமா பிரியா… கொஞ்சம் மனசு அலைபாயுது” என்றான்.
பிரியா அவனுக்கு அருகில் வந்து உட்கார்ந்தாள்.
அவள் தொடை ராஜுவின் தொடையை லேசாக தொட்டது.
“மாமா… என்னைப் பத்தி யோசிக்கிறீங்களா?” என்றாள்.
அவள் குரல் ஆசையோடு இருந்தது.
ராஜு மூச்சு வாங்கினான்.
“பிரியா… நீ என்னை குழப்புறே” என்றான்.
பிரியா சிரித்தாள்.
அவள் கை ராஜுவின் கையை பிடித்தது.
விரல்கள் இறுக்கமாக பின்னின.
“மாமா… உங்க கை ரொம்ப ஹாட். எனக்கு இப்படி தொடுறது பிடிக்கும்” என்றாள்.
ராஜு உடல் முழுக்க சிலிர்ப்பு.
அவன் கை அவளை விலக்க முயன்றது.
ஆனால் விலகவில்லை.
“பிரியா… இது தப்பு. லட்சுமி நம்ம வீட்டுல இருக்கா” என்றான்.
பிரியா அவன் தோளில் தலையை சாய்த்தாள்.
அவள் முடி ராஜுவின் முகத்தில் பட்டது.
இனிமையான வாசனை.
“மாமா… உணர்ச்சிகளை யார் தடுக்க முடியும்? நான் உங்களை ரொம்ப பிடிக்கும். உங்க பார்வை என்னை சுடுது” என்றாள்.
அவர்கள் நீண்ட நேரம் அப்படியே உட்கார்ந்திருந்தார்கள்.
பிரியா அவன் காதில் மெல்லிய குரலில் பேசினாள்.
“மாமா… நாளைக்கு வீட்டுல யாரும் இல்லாதப்ப நம்ம ரெண்டு பேரும் தனியா இருக்கலாமா?”
ராஜு இதயம் வேகமாக அடித்தது.
அவன் உள்ளே குற்ற உணர்ச்சி.
ஆனால் உடல் வேறு மாதிரி பதிலளித்தது.
“பார்க்கலாம் பிரியா… ஆனா கவனமா” என்றான்.
பிரியா அவன் கன்னத்தில் லேசாக முத்தம் கொடுத்தாள்.
மெல்லிய… ஆனா எரியும் முத்தம்.
ராஜு உடல் நடுங்கியது.
“பிரியா… போதும்” என்றான்.
ஆனால் அவன் கை அவளை விலக்கவில்லை.
அவர்கள் இருவரும் நெருங்கி உட்கார்ந்தார்கள்.
உணர்ச்சிகள் பெருக்கெடுத்தன.
வெளியே இரவு அமைதியாக இருந்தது.
உள்ளே ஒரு புயல்.
அடுத்த நாள் காலை லட்சுமி வெளியே போகும் பிளான் பேசினாள்.
“ராஜு… நான் அம்மா வீட்டுக்கு ஒரு நாள் போகணும். பிரியா வீட்டை பார்த்துக்கட்டும்” என்றாள்.
பிரியா ராஜுவை பார்த்து சிரித்தாள்.
ராஜு தலையாட்டினான்.
அன்று மதியம் லட்சுமி புறப்பட்டாள்.
வீடு தனியாக இருந்தது.
பிரியா ராஜுவை அணைத்தாள்.
“மாமா… இப்போ நம்ம ரெண்டு பேரும் தனியா” என்றாள்.
அவள் உடல் ராஜுவின் உடலோடு ஒட்டியது.
ராஜு அவளை இறுக்க அணைத்தான்.
ஆழமான பார்வை.
“பிரியா… நான் உன்னை நினைச்சு தவிக்கிறேன்” என்றான்.
பிரியா அவன் உதடுகளுக்கு அருகில் வந்தாள்.
“மாமா… என்னை முழுசா எடுத்துக்கங்க” என்றாள்.
அவர்கள் ஆழமாக முத்தமிட்டார்கள்.
உணர்ச்சி வெள்ளம்.
கைகள் உடலை ஆராய்ந்தன.
ஆனா அவர்கள் நிறுத்திக்கொண்டார்கள்.
குற்ற உணர்ச்சி வந்தது.
“பிரியா… இது தப்பு” என்றான் ராஜு.
பிரியா அவன் மார்பில் தலையை வைத்தாள்.
“மாமா… இந்த உணர்ச்சி உண்மையானது. நாம் கவனமா இருப்போம்”
வீடு முழுக்க அந்த ரகசிய உணர்ச்சி நிறைந்தது.
இட்லி மாவு இப்போது நன்றாக புளித்து… சுவையாக மாறியிருந்தது.
