“யாரோ ஹாலிலே முனகுற மாதிரியிருந்தது..அதான்..””ஹாலிலே புஷ்பாதானேடா படுத்திட்டிருக்கா? தூக்கத்துலே உளர்றாளோ என்னமோ!””இது உளறல் மாதிரியில்லையே சித்தி! ஜுரமாயிருக்குமோ….”
“ஒண்ணுமில்லேடா ஆனந்த்! படுத்துக்க, உனக்கு நாளைக்கு வேலையிருக்கில்லையா..?”அவர்கள் பேசிக்கொண்டிருக்கையிலேயே ஹாலில் முனகல் சத்தம் அதிகரித்தது.
“கேட்டீங்களா சித்தி?””ஐயோ..உனக்கு எப்படிப் புரிய வைக்கிறதுன்னு….” வாக்கியத்தை முடிக்காமல், சித்தி சிரிப்பை அடக்கிக்கொண்டிருப்பதை, அவளது உடல் குலுங்குவதிலிருந்து புரிந்து கொண்டான் ஆனந்த். அப்போது தான் அவனுக்கு உறைத்தது. கணவன் வெளியூர் போயிருக்க, புஷ்பா தனது காமவேட்கை காரணமாக, உறக்கத்தில் விரல்போட்டு சுய இன்பம் பெற்றுக்கொண்டிருந்தாள் போலும்.
அந்த நினைப்பு வந்ததுமே, அவனுக்கு அகாலமாக எழுச்சி ஏற்பட்டது. புஷ்பா சுய இன்பம் பெற்றுக்கொண்டிருப்பது போல அவன் மனதுக்குள்ளே கற்பனை செய்யத் தொடங்கினான். புடவை,உள்பாவாடையை இடுப்புக்கு மேலே சுருட்டிவிட்டுக்கொண்டு, பேன்ட்டீசை இறக்கி விட்டுக்கொண்டு, பிளவுஸ், பிராவிலிருந்து தனது இளமுலைகளை விடுவித்துக்கொண்டு, புஷ்பா அவளது விரல்களாலே, அவளது புழையையே குத்தி விளையாடுவது போல ஒரு காட்சி அவனது மனதுக்குள்ளே ஏற்படவே,
சாதாரணமாக ஏற்பட்டிருந்த அவனது எழுச்சி சட்டென்று வீரியமடைந்து அவனது பெர்மூடாவில் கூடாரம் போலக் குத்திட்டு நின்றது. புஷ்பா விரல் போட்டுக்கொண்டிருந்தபோது, யாரைப் பற்றிக் கற்பனை செய்திருப்பாள்? பாஸ்கரைப் பற்றியா? ஒரு வேளை என்னைப் பற்றி இருக்குமோ? – ஆனந்த் யோசித்தான். ஒரு கணம், விரல் போட்டுக்கொண்டிருந்த புஷ்பாவின் கால்களுக்கு நடுவே தான் ஊர்ந்துபோவது போலவும்,
அவளது புழைக்குள்ளே தனது பூலைச் சொருகி அவளை விடுவிடுவென்று ஓப்பது போலவும் கற்பனை செய்தவன், தானிருந்த இடம், சூழல் அனைத்தையும் மறந்தபடி, தனது எழுச்சியைத் தடவிக்கொள்ளத்தொடங்கினான். “தூக்கம் போயிடுச்சா ஆனந்த்?” சித்தி கிசுகிசுப்பாகக் கேட்டாள்.”ம்-ம்-ம்ம்-ம்ம்!” ஆனந்த் திணறினான். போர்வையால் தனக்கு ஏற்பட்டிருந்த எழுச்சியை மறைக்க முற்பட்டான்.
“புஷ்பா தூங்கியிருப்பா…பாத்-ரூம் போறதுன்னா போயிட்டு வாயேன்!””பாத்-ரூமா? எனக்கு வரலே!””அப்புறம் ஏன் போர்வைக்குள்ளே என்னென்னமோ பண்ணிட்டிருக்கே?” சித்தியின் குரலில் ஒரு மெல்லிய கேலி இருப்பதை உணர்ந்தவனுக்கு கூச்சம் பிடுங்கித்தின்றது. இவ்வளவு எளிதாக மாட்டிக்கொள்வோம் என்று அவன் எண்ணியிருக்கவில்லையே.
“ஒண்ணுமில்லையே சித்தி…” அவன் தடுமாறினான்.”அப்புறம் தூக்கம் வராம கஷ்டப்படுவேடா!” சித்தி அக்கறையோடு கூறுவது போலிருந்தது. அந்த அரையிருட்டில் அவள் புரண்டு கொண்டபோது, அவளது முகத்தில் ஒரு மெல்லிய புன்னகை அரும்பியிருப்பதை அவனால் கண்டுகொள்ள முடிந்தது.”தூங்கிடுவேன்..தூங்கிட்டேன் சித்தி!” ஆனந்த் உளறினான்.”எப்போ? நாளைக்குக் காலையிலேயா?” சித்தி சிரித்தாள்.
அந்த அரையிருட்டிலும் சித்தியின் கண்கள் தனது கூடாரத்தையே வெறிப்பதைக் கண்ட ஆனந்த், இதற்கு பேசாமல் பாத்-ரூம் சென்று கையடித்து விட்டு வந்து படுப்பதே மேல் என்று புரிந்து கொண்டவனாக, படுக்கையிலிருந்து எழ முயன்றான்.”இரு!” என்று கிசுகிசுத்தாள் சித்தி.”சித்தி…?””ஆரம்பிச்ச காரியத்தை முடி. இங்கேயே…!””அதுக்கில்லே…எனக்கு பாத்-ரூம்….”ரஞ்சிதா ஆனந்தின் ஒரு கையை தனது இரண்டு கைகளாலும் பிடித்தாள். சித்தி தன்னிடம் எதையோ சொல்ல விரும்புகிறாள் என்று ஆனந்த் புரிந்து கொண்டான்.
“எதுக்கு பாத்-ரூம்? ஏன் இந்தக் கூச்சம்?””சித்தி!” ஆனந்துக்கு கூச்சத்திலேயே இறந்துவிடுவோமோ என்ற பயம் ஏற்பட்டது.”நீ ஒண்ணும் சின்னப்பையனில்லே! கல்யாணமான என் மருமகளுக்கு இருக்கிற அதே உணர்ச்சிகள் கல்யாணமாகாத உனக்கு இருக்காதா? என் வயசுக்காரி கிட்டே ஏன் ஒளிவு மறைவெல்லாம்…?””அப்படியெல்லாம் ஒண்ணுமில்லே சித்தி!” ஆனந்துக்கு சித்தி என்ன சொல்ல வருகிறாள் என்பதைப் புரிந்து கொள்ளவே குழப்பமாக இருந்தது.
“அடிக்கொரு தடவை தூக்கத்திலே இருந்து முழிச்சிட்டு பாத்-ரூமுக்குப் போறது….””சாரி சித்தி! இனிமே பண்ண மாட்டேன்!””நான் அப்படியா சொன்னேன்? எதுவா இருந்தாலும் இங்கேயே, இந்தக் கட்டிலிலேயே பண்ணுன்னு சொன்னேன்.” சித்தி சொன்னதைக் கேட்டு ஆனந்த் உறைந்தான். “உனக்கு இப்போ உன்னோட விளையாடணுமா, விளையாடு! சித்தி ஒண்ணும் சொல்ல மாட்டேன்.
“”சித்தி! எப்படி…நான்..வந்து…!””நீ என்ன வேண்ணா நினைச்சிக்க! உங்க சித்தப்பாவோட என்னோட உணர்ச்சிகளும் செத்துடலே! எனக்கும் அப்பப்போ இது மாதிரி தோணும். அதுக்காக ஒவ்வொரு வாட்டியும் பாத்-ரூமுக்கெல்லாம் போயிட்டிருக்க மாட்டேன். இப்போ கூட எனக்கு வேணும்போலிருக்கு! இப்பவும் பாத்-ரூமுக்குப் போகப்போறதில்லை!
“”ஆனா சித்தி அது வந்து….” ஆனந்துக்கு சித்தி சொல்லச் சொல்ல ஆர்வம் ஏற்பட்டபோதிலும், வேண்டுமென்றே அவளது வாயைக் கிளறினான்.”தப்பில்லே!” என்று இடைமறித்தாள் சித்தி. “இதெல்லாம் இயற்கைதானே? யாரு பண்ணாம இருக்காங்க? இந்த நாலு சுவத்துக்குள்ளே நாம என்ன பண்ணினா யாருக்கென்ன?””நீங்க சொல்றதும் சரின்னு தான் தோணுது…!””அப்போ நமக்குள்ளே ஒரு அக்ரீமெண்ட்! நீ அந்தப் பக்கம் திரும்பிக்க;
நான் இந்தப் பக்கம் திரும்பிக்கறேன். உனக்கு வேணுங்கிறதை நீ பண்ணு; எனக்கு வேணுங்கிறதை நான் பண்ணிக்கிறேன்.”அவனிடமிருந்து மறுப்பை எதிர்பாராதவள் போல, சித்தி திருப்பிப்படுத்துக்கொண்டாள். ஆனந்த் மீண்டும் அதிர்ந்தான். என்ன இது, ஒரே கட்டிலில் தானும் சித்தியும் சுய இன்பம் பெறுவதா? கேட்கவே விரசமாக, ஆனால், படுசுவாரசியமாக இருக்கிறதே?”என்ன, ரெடியா?” சித்தி வினவினாள்.
“உம்ம்ம்!””ஆனா ஒண்ணு! ஒருத்தரை இன்னொருத்தர் திரும்பி மட்டும் பார்க்கக்கூடாது. உன் வேலை உனக்கு; என் வேலை எனக்கு. அப்புறம், இன்னிக்குத் தான் புது பெட்ஷீட் போட்டிருக்கிறேன். நாசமாகாமப் பார்த்துக்க!”ஆனந்த் ஒரு கணம் அடுத்து என்ன செய்வது என்று புரியாமல் மோட்டையே வெறித்தபடி படுத்திருந்தான். சித்தி கட்டிலில் இன்னும் சவுகரியமாகப் படுப்பதைக் கவனித்தான்.
அவளது உடல் குறிக்கோளின்றி எம்பி எம்பித் தாழ்ந்தது. அவளது புடவை,பெட்டிக்கோட் சுருட்டப்பட்டு, அவளது இடுப்புக்கு மேல் ஏற்றப்படுவதை ஆனந்த் ஓரக்கண்ணால் கண்டுகொண்டான். சற்றே பரபரப்புடன் அவன் தனது பெர்மூடாவை இறக்கிவிட்டு, தனது சுண்ணியைப் பிடித்துக்கொண்டு தடவத் தொடங்கினான். இதற்குள் சித்தியின் கைகள் சற்றே வேகமுறுவதை அவனால் காண முடிந்தது.
நடந்து கொண்டிருப்பவற்றை நம்ப முடியாமல், ஆனந்த் தனது சுண்ணியை முட்டியில் இறுக்கிக்கொண்டு மெதுவாக வருடத்தொடங்கினான். ஒரே கட்டிலில் தானும் சித்தியும் சுய இன்பம் பெற்றுக்கொண்டிருக்கிறோம் என்பதை அவன் உணர்ந்து கொண்டான். அந்த அபூர்வமான நிகழ்ச்சியளித்த கிளர்ச்சியிலேயே அவனது சுண்ணி அபாரமாக விறைத்தது.
