சசி தலையை ஆட்டினான். “அப்படியா. உங்களுக்கு தனியா இருக்கிற மாதிரி தோணுதா மாமி?”
கவிதா அவனைப் பார்த்தா. “நீங்க இப்படி கேக்கிறீங்க… எனக்கு ஆச்சரியமா இருக்கு.”
“ஏன் மாமி?”
சசி தலையை ஆட்டினான். “அப்படியா. உங்களுக்கு தனியா இருக்கிற மாதிரி தோணுதா மாமி?”
கவிதா அவனைப் பார்த்தா. “நீங்க இப்படி கேக்கிறீங்க… எனக்கு ஆச்சரியமா இருக்கு.”
“ஏன் மாமி?”
சசி காலையில் எழுந்ததும் முதல்ல சன்னலைத் திறந்தான். மூன்றாவது மாடி. கீழே ரோடுல ஆட்டோ ஒன்னு மெதுவா போயிட்டு இருந்தது. அப்பார்ட்மெண்ட் காம்பவுண்டுல தோட்டக்காரன் தண்ணி ஊத்திக்கிட்டிருந்தான். காத்துல ஈரம். சென்னைல ஆகஸ்ட் மாசம் இப்படித்தான் இருக்கும் — மழை வரப்போற மாதிரி மேகம், ஆனா இன்னும் வரல.
கோயம்புத்தூர் நகரின் அமைதியான பகுதியில், ஒரு நவீன அடுக்குமாடி வீட்டின் மாஸ்டர் படுக்கையறையில் மங்கலான மஞ்சள் வெளிச்சம் பரவியிருந்தது. மணி இரவு 7:30. வெளியே மழை தூறல் தொடங்கியிருந்தது. அந்த மெல்லிய மழைச் சத்தம் அறைக்குள் ஒரு ரொமான்டிக், ஆனால் பதற்றமான சூழலை உருவாக்கியது.