அடுத்த நாள் காலை வீடு இன்னும் கொஞ்சம் சூடாக இருந்தது.
லட்சுமி சமையலறையில் காபி தயாரித்துக்கொண்டிருந்தாள்.
ராஜு ஷாப்புக்கு தயாராகிக்கொண்டிருந்தான்.
பிரியா புதிய டிரஸ்ஸில் வெளியே வந்தாள்.
அது அவளுடைய உடலை அழகாக காட்டியது.
“குட் மார்னிங் மாமா” என்றாள் அவள் மெல்லிய குரலில்.
ராஜு திரும்பிப் பார்த்தான்.
அவளுடைய புன்னகை அவனை உலுக்கியது.
“குட் மார்னிங் பிரியா… இன்னிக்கு என்ன பிளான்?” என்றான்.
பிரியா அருகில் வந்து நின்றாள்.
“மாமா… இன்னிக்கு ஷாப்புக்கு உங்களோட வரலாமா? அல்லது வீட்டுல இருந்து உங்களுக்கு உதவி பண்ணட்டுமா?”
அவள் கண்கள் ஆசையோடு இருந்தன.
லட்சுமி காபி கொண்டு வந்தாள்.
“பிரியா… நீ ராஜுவோட ஷாப்புக்கு போ… எனக்கு வீட்டு வேலை இருக்கு” என்றாள்.
ராஜு தலையாட்டினான்.
ஆனால் உள்ளுக்குள் ஒரு பயம் கலந்த எதிர்பார்ப்பு.
“சரி… வா பிரியா” என்றான்.
பைக் பயணம் மீண்டும் தொடங்கியது.
பிரியா பின்னால் உட்கார்ந்தாள்.
இம்முறை அவள் கைகள் இறுக்கமாக ராஜுவின் இடுப்பை பிடித்திருந்தன.
காற்று அவர்களைத் தழுவியது.
“மாமா… உங்க உடம்பு ரொம்ப வார்ம்” என்றாள் பிரியா அவன் காதில்.
ராஜு உடல் சிலிர்த்தது.
“பிரியா… கவனமா உக்காரு” என்றான்.
ஷாப்புக்கு வந்ததும் பிரியா உள்ளே நுழைந்தாள்.
அவள் துணிகளை அழகாக அடுக்கினாள்.
கஸ்டமர்களிடம் பேசினாள்.
ஒவ்வொரு அசைவிலும் அவள் ராஜுவை பார்த்தாள்.
மதியம் ஷாப் கொஞ்சம் அமைதியானது.
ராஜு கணக்கு பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.
பிரியா அவனுக்கு அருகில் வந்து உட்கார்ந்தாள்.
“மாமா… நீங்க ரொம்ப டயர்டா இருக்கீங்க. கொஞ்சம் ரெஸ்ட் எடுங்க” என்றாள்.
அவள் கை ராஜுவின் தோளில் லேசாக விழுந்தது.
மசாஜ் செய்யும் விதத்தில்.
ராஜு கண்களை மூடினான்.
“பிரியா… இது சரியில்ல” என்றான் மெல்ல.
பிரியா சிரித்தாள்.
“மாமா… என்ன தப்பு? நான் உங்களை பிடிக்கும். உங்க மேல ஒரு ஃபீலிங் இருக்கு”
அவள் விரல்கள் அவன் தோளை அழுத்தின.
ராஜு உள்ளே ஒரு போராட்டம்.
அவன் மனைவியை நினைத்தான்.
ஆனால் பிரியாவின் நெருக்கம் அவனை இழுத்தது.
“நீ என் மனைவியின் தங்கை… இந்த உணர்ச்சி தப்பு” என்றான்.
பிரியா அவன் கையை பிடித்தாள்.
“மாமா… உணர்ச்சிகளை யார் தடுக்க முடியும்? நான் உங்களுக்கு மட்டும் தான் இப்படி”
அந்த வார்த்தைகள் ராஜுவை உருக்கின.
அவர்கள் இருவரும் நீண்ட நேரம் பேசினார்கள்.
பிரியா தன் கனவுகளை சொன்னாள்.
ராஜு தன் வாழ்க்கை பற்றி பகிர்ந்தான்.
ஒவ்வொரு வார்த்தையிலும் நெருக்கம் அதிகரித்தது.
மாலை வீட்டுக்கு திரும்பும் போது பிரியா ராஜுவின் கையை லேசாக பிடித்தாள்.
“மாமா… இன்று ரொம்ப நல்லா இருந்துச்சு. நாளைக்கு மீண்டும் வருவேன்” என்றாள்.
வீட்டில் லட்சுமி காத்திருந்தாள்.
“எப்படி இருந்துச்சு?” என்று கேட்டாள்.
“நல்லா இருந்துச்சு” என்றான் ராஜு.
பிரியா பின்னால் நின்று கண் சிமிட்டினாள்.
இரவு உணவுக்கு பிறகு லட்சுமி தூங்கப் போனாள்.
ராஜு சோபாவில் உட்கார்ந்தான்.
பிரியா அருகில் வந்தாள்.
“மாமா… இன்னொரு நாள் தனியா பார்க் போகலாமா?” என்றாள்.
அவள் தோள் ராஜுவின் தோளில் சாய்ந்தது.
லேசான அணைப்பு.
ராஜு மூச்சு வாங்கினான்.
“பிரியா… நாம் கவனமா இருக்கணும்”
ஆனால் அவன் கை அவள் கையை பிடித்தது.
அந்த டச்… அந்த உணர்ச்சி… இரவு முழுக்க அவர்களை சூழ்ந்தது.
வீட்டில் ரகசியம் இன்னும் ஆழமாகி கொண்டிருந்தது.
இட்லி மாவு இப்போது நன்றாக புளித்திருந்தது.
