
” என்னை பத்தி உனக்கு தெரியும் இல்ல நண்பா. நம்ம வாழ்க்கைல எவ்வளவு பாத்துட்டோம். ? ஆனா அவ மோசம் போனது.. அவன் ஒருத்தன்கிட்டத்தான். அதுவும் இவன் கல்யாணம் பண்ணிக்கிறேனு சத்தியம் பண்ணியிருக்கான்.. அந்த நம்பிக்கைல மோசம் போனது..! சரி அதை விடு.. அதை மறுக்க முடியாது. நடந்தது நடந்ததுதான். நான் அதை பெருசு பண்ணிக்க விரும்பலை.. அவ அதுக்கு அப்பறம் எந்த தப்பும் பண்ணல.! மத்தபடி அவ நல்ல பொண்ணுதான்.. அவளை எனக்கு கொழந்தல இருந்தே தெரியும்.. !!”

இருதயாவுடன் பேசி முடித்த பின்.. தனது இதயத்துக்கே சிறகு முளைத்ததைப் போல உணர்ந்தான் சசி..!! அவனது உம்பெல்லாம் புது ரத்தம் பாய்ந்ததைப் போல ஒரு புத்துணர்ச்சிப் பிரவாகம் அவனுள் பொங்கியது.. !! அவளைப் பற்றி நினைக்கும் போதே அவனது இதயத்துக்கு இதமாக இருந்தது..!! எவ்வளவு இனிமையான பெண் அவள்.. ?? அவளை மனைவியாக அடையப் போகிறவன்.. மிகவும் அதிர்ஷ்டசாலிதான்.. !!
” என்னடா மாமு.. டேட்டிங்க.. ?” சன்னமாகக் கேட்டாள் கவி. அவளின் பால் கலசங்கள் ஒரு பக்கமாகச் சரிந்து கணமாக தெரிந்தது.
சசிக்கு மிகவும் தவிப்பாக இருந்தது. அதை தவிப்பு என்பதா.. இல்லை வாழ்க்கையின் இனி வரப் போகும் சம்பவங்களை எதிர் கொள்ள திணறும் நடுக்கம் என்பதா என்று அவனுக்குத் தெரியவில்லை. எல்லாம் எதிர் பார்த்து துணிந்து விட்ட ஒரு விசயம்தான் என்றாலும் அவனால்..
சசி காபி குடித்து முடித்த பின்.. சிறிது நேரம் கவியுடன் பேசிக் கொண்டிருந்தான். புவி குளித்து விட்டு வெறும் சுடி டாப்ஸ் மட்டும் அணிந்து ஈரமாக வீட்டுக்குள் வந்தாள்.. !! குளித்த வாசணையுடன் புவி அவனைப் பார்த்துப் புன்னகைத்து விட்டு..
ஆனால் ராமு அவள் தொடை நடுவில் கை வைத்து தடவ ஆரம்பித்து விட்டான்.
” ச்சீ.. இல்ல..! அவ இல்லாதப்ப.. நா எப்படி.. உங்க கூட…”
ஒரு நள்ளிரவு வேலையில் பிரசவ வலி கண்டது கவிதாயினிக்கு. அவள் துடித்துப் போய் விட்டாள். புவி பதறியடித்துக் கொண்டு ஓடி வந்து.. தூங்கிக் கொண்டிருந்த சசியை எழுப்பி விட்டாள். அவனுக்கு முன்பே கவியின் அம்மா ஆட்டோவுக்கு போன் செய்து வரச் சொல்லி விட்டாள்..!!