வெள்ளிக்கிழமை காலை மணி 6:55.
கோயம்புத்தூர் வீட்டில் அனுஷ்யா எழுந்ததும் முதலில் மொபைலை எடுத்தாள். சசியுடன் நேற்று நடந்த உரையாடலை மீண்டும் படித்தாள். ஒவ்வொரு வார்த்தையும் அவள் மனதில் ஆழமாக பதிந்திருந்தது. குறிப்பாக அவர் சொன்ன “I am only a temporary guest in your private fantasy” என்ற வரி அவளை மீண்டும் மீண்டும் சிந்திக்க வைத்தது.
சசி கண்களை மெதுவாகத் திறந்தான். ஜன்னல் வழியாக வந்த வெளிச்சம் வெள்ளைத் திரைச்சீலையைக் கிழித்து அறையை நிரப்பியது. படுக்கையின் மறுபக்கம் வெறுமையாக இருந்தது. தலையணைமேல் இன்னும் சூடு இருந்தது. தலையணையின் மீது கருப்பு முடி இரண்டு மூன்று இழைகள் ஒட்டிக்கிடந்தன. அறையில் அவளது வாசனை மிச்சமிருந்தது — தேங்காய் எண்ணெய் கலந்த மென்மையான வாசனை, வியர்வை, மற்றும் அவன் விட்டுச் சென்ற விந்துவின் லேசான வாசனை கலந்த கலவை.
மணி இரவு 10:00. கோயம்புத்தூர் அடுக்குமாடி வீட்டின் மாஸ்டர் படுக்கையறை முழுவதும் மங்கலான சிவப்பு மற்றும் மஞ்சள் லைட்களால் நிரம்பியிருந்தது. செக்சி மெல்லிய மியூசிக் மெதுவாக ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது. வெளியே மழை இன்னும் சீராக பெய்து கொண்டிருந்தது. அந்த மழைச் சத்தம் அறைக்குள் இருந்த மூவரின் மூச்சுச் சத்தத்தோடு கலந்து ஒரு வெப்பமான, தூண்டுதலான சூழலை உருவாக்கியது.
வானம் மெல்ல சிவந்து கொண்டிருந்தது. சசி வயலில் இருந்து திரும்பும் போது அவன் உடல் வியர்வையில் ஈரமாகி, தசைகள் இறுக்கமாக இருந்தன. அவன் மனசுக்குள் நேற்று இரவு ஷாகிராவின் வெளிறிய தோலின் மென்மை, ராதா ஆன்ட்டியின் முதிர்ந்த உடலின் வெப்பம், புவியழினியின் இளமையான பார்வை, இருதயாவின் காதல் குரல்… எல்லாம் ஒரு பெரிய ஆசை அலையாக சுழன்று கொண்டிருந்தன. “என் உடல் இப்படி தாகத்தால் எரியுதே… இந்த கிராமம் என்னை என்ன செய்யப் போகுதோ” என்று தனக்குள் முணுமுணுத்தான் சசி.
வெள்ளியங்குளம் கிராமத்தின் இரவு மெல்ல மெல்ல ஆழமாகிக் கொண்டிருந்தது. சசி வீட்டுக்கு திரும்பிய பிறகு, அவன் மனசு அமைதியின்றி இருந்தது. ஷாகிராவின் வெளிறிய முகம், அந்த மென்மையான கண்கள், ராதா ஆன்ட்டியின் உடல் வளைவுகள், இருதயாவின் குரல்… எல்லாம் ஒன்றோடு ஒன்று மோதிக் கொண்டிருந்தன. அவன் அம்மா மீனாட்சி “சாப்பாடு ஆயிடுச்சு சசி… வா” என்று அழைத்தார்.
மணி இரவு 8:00. கோயம்புத்தூர் அடுக்குமாடி வீட்டின் லிவிங் ரூம் மற்றும் டைனிங் ஏரியா மங்கலான ரோஸ் லைட் வெளிச்சத்தில் மூழ்கியிருந்தது. வெளியே மழை சீராக பெய்து கொண்டிருந்தது. அந்த மழைச் சத்தம் அறைக்குள் ஒரு வெப்பமான, தூண்டுதலான பின்னணியை உருவாக்கியது.
சசி கல்யாணின் வீட்டுக்கு வந்த முதல் நாளின் காலை நேரம். வெயில் மெல்ல எழுந்து கொண்டிருந்தது. வீட்டின் முற்றத்தில் பறவைகள் கீச்சிட்டுக் கொண்டிருந்தன. சசி அறையில் இருந்து எழுந்து, முகம் கழுவி வெளியே வந்தான். கல்யாண் இன்னும் தூங்கிக் கொண்டிருந்தான்.
சசி தன் நண்பன் கல்யாணின் வீட்டுக்கு அடிக்கடி வந்து போகும் நாட்களில், அவன் தங்கை பிரியாவின் மீது ஏற்பட்ட ஈர்ப்பு நாளுக்கு நாள் அதிகரித்துக் கொண்டிருந்தது. கல்யாணின் திருமணத்திற்கு முந்தைய நாள், அந்த பெரிய கிராமத்து திருமண விழா அவர்களின் வாழ்க்கையில் ஒரு புதிய திருப்பத்தை ஏற்படுத்தியது.
கிராமத்தின் தெற்கு எல்லையில் ஓடும் ஆற்றங்கரை இரவு நேரத்தில் அமைதியாக இருந்தது. நீர் மெதுவாக ஓட, நிலவொளி தண்ணீரில் பிரதிபலித்தது. இந்த இரவு புதிய ஒரு பெண்ணுக்காக ஒதுக்கப்பட்டிருந்தது. அவள் பெயர் தேவி. 19 வயது. கிராமத்தின் மீன் வியாபாரி குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவள்.
பிரியா அந்த இரவுக்குப் பிறகு, அடுத்த நாள் காலையில் சசியின் மாளிகை தோட்டத்தில் உட்கார்ந்திருந்தாள். சூரியன் மெதுவாக உயர்ந்து கொண்டிருந்தான். பிரியா வெள்ளை நிற டாப், நீண்ட ஸ்கர்ட் அணிந்திருந்தாள். அவள் முகத்தில் ஒரு மென்மையான புன்னகை.