மார்புகள் விம்மி வெளியே வந்து விடும் போல தெரிந்தது. நோன்புக்கு வரும் யாரும் பார்த்து விட்டால்? அதைப் பற்றி கவலைப் படவில்லை.
மேலே என் கல்யாண பட்டு புடவையை கட்டிக் கொண்டதும், மார்புகள் புடவையின் உள்ளே மறைந்தன. வழக்கம் போல தொப்புளுக்கு கீழே நன்றாக இறக்கி கொசுவத்தை செருகி கொண்டேன்.
நான் அன்பரசன். வயது இருபத்தி எட்டு. புதுக்கோட்டை அருகில் உள்ள ஒரு பள்ளியில் ஆசிரியராக பணியாற்றுகிறேன். கல்யாணம் ஆகி ஒரு பையன் இருக்கிறான். மனைவி இரண்டாவது குழந்தை பிறப்புக்காக அவள் அப்பா வீட்டுக்கு திண்டுக்கல் போய் இருக்கிறாள்.
நான் அப்போது பொறியியல் 3 -ம் ஆண்டு படித்துக் கொண்டிருந்தேன். பொதுவாக கல்லூரியில் சேர்ந்தவுடன் நம் பக்கத்தில் அமர்ந்திருக்கும் நண்பர்களிடம் தான் முதலில் நட்பாவோம். ஆனால் அந்த நட்பு பெரும்பாலும் நீடிப்பதில்லை.
அடுத்த நாள் சந்த்ரு கல்லூரிக்கு போனவுடன் வழக்கம் போல கம்ப்யூட்ட்ரை ஆன் செய்தேன். முன் நாள் இரவு சந்த்ரு எழுதியிருக்கும் கடிதத்தை படிக்க மனம் கிடந்து தவித்தது.
மணியும் வள்ளியும் காரில் ஏறி உக்காந்தனர் .அப்போது காரில் ஒரு காபோர்டில் எதார்த்தமாக விக்கி வீட்டு சாவியை பார்த்தான் .பின் ஏதோ யோசித்து விட்டு வள்ளியிடம் காதில் கிசு கிசுத்தான் .ஏங்க இந்நேரத்துல போயி இப்படி இத அட்வெண்டஜ் எடுத்துக்கிரின்களே என்றாள் .
மேலும் எனக்கு காப்பி கொடுக்கும் போது தன் மார்புகளை என் தோளில் உரசினார்கள்.
சந்த்ருவிற்காக இன்று அலங்கரித்துக் கொள்ள வேண்டும் என்ற ஆசை ஏற்பட்டது. என் ‘கவர்ச்சிகரமான’ உடையை இன்னும் கவர்ச்சிகரமாக செய்து கொண்டேன்.
முன் பக்கமும், பின் பக்கமும் கீழே இறக்கித் தைத்த ஜாக்கெட்டுகளை பிரா தெரியுமளவிற்கு போட வேண்டும் என்றும் முடிவு செய்து கொண்டேன்.
‘ வொய் டியர் ?”
free e-mail வசதி செய்து தரும் உலகப் புகழ் பெற்ற ஒரு internet ஸ்தாபனம் அது.