அஞ்சாவதா, உன் புருஷனுக்கு இந்த அஞ்சு நாளும் பொண்டாட்டியா இருந்து, என் கடமையைச் செய்ய கடவுளே வழி காட்டின மாதிரி, அந்த வெள்ளை மலர் என் கையிலே விழுந்தது.
இதெல்லாம்தான், என் மனசார உன் புருஷன் ஆசைப் படி நடந்துக்க நான் தயாரானதுக்கு காரணம்.” என்று சொல்லி முடித்த என்னை சில நொடிகள் சீரியஸாக பார்த்த நீங்க மூனு பேரும், மீண்டும் சகஜ நிலைக்கு வந்து, குடிக்கிறதை கன்டினியூ பண்ணினீங்க.
‘என்னடி இந்த பெருசா இருக்கு. மாப்பிள்ளை தினமும் கசக்குவாரோ. என்ன அளவு பிரா போடுற’ என்று என் அம்மா கேட்கவும் வேட்கப்பட்டு தலை குனிந்த என் அக்கா, ‘சீ போங்கமா. கேட்குற கேள்விய பாரு முலையை தொடாதிங்க மா. எனக்கு கூசுது’ என்று என் அக்கா கூச்ச பட்டாள்.
இந்த முறை கடைசி நேரத்தில் தான் பொங்கலுக்கு ஊருக்கு போக தீர்மானித்தேன். பஸ் ஓடவில்லை. ரயில் நிலையங்களில் நடக்க கூட முடியாத அளவில் கூட்ட நெரிசல். பெண்களும் குழந்தைகளும் முண்டியடித்து கொண்டு செல்லும் போது, அவர்களை இடித்து தள்ளி விட்டு டிக்கெட் கவுண்டரை நோக்கி சொல்ல தயங்கி வெளியே வந்து படிக்கட்டில் அமர்ந்தேன்.
படித்துக் கொண்டிருந்த புத்தகத்தை சடக் என்று முதுக்குப் பின்னால் மறைத்துக் கொண்டு பார்த்தால் நான் போத்தி இருந்த போர்வை, என் பூலை பிடித்து குலிக்கிய குலுக்கலில், விலகி இருக்க என் பூல் நன்றாக விரைத்து முக்கால் அடிக்கும் மேலாக நீளத்தில் ரப்பர் குழாய் போல் விரைத்து ஆடிக் கொண்டிருந்தது.