சசி தன் நண்பன் கல்யாணின் வீட்டுக்கு அடிக்கடி வந்து போகும் நாட்களில், அவன் தங்கை பிரியாவின் மீது ஏற்பட்ட ஈர்ப்பு நாளுக்கு நாள் அதிகரித்துக் கொண்டிருந்தது. கல்யாணின் திருமணத்திற்கு முந்தைய நாள், அந்த பெரிய கிராமத்து திருமண விழா அவர்களின் வாழ்க்கையில் ஒரு புதிய திருப்பத்தை ஏற்படுத்தியது. சசி கோயம்புத்தூர் அலுவலகத்தில் இருந்து காரில் புறப்பட்டான். வழியெல்லாம் பிரியாவின் முகம் அவன் மனதில் சுழன்று கொண்டிருந்தது. அவள் அணியும் சேலை, அவள் புன்னகை, அவள் கண்களில் தெரியும் அந்த கூச்சம் – எல்லாம் அவனை உள்ளுக்குள் கிளறிவிட்டது.
திருமண வீடு முழுக்க மக்கள் நிறைந்திருந்தது. மணமேடை அலங்கரிக்கப்பட்டு, விளக்குகள் ஒளிர்ந்து, பூக்களின் மணம் காற்றில் கலந்திருந்தது. சசி உள்ளே நுழைந்ததும், கல்யாண் அவனை வரவேற்றான். “டா சசி, வா வா… நீ வரலைன்னா எனக்கு எல்லாம் பூர்த்தியே இல்லை” என்றான் கல்யாண். சசி சிரித்தபடி அவனை அணைத்தான். ஆனால் அவன் கண்கள் தேடியது பிரியாவைத் தான். அங்கே, பெண்கள் பக்கம், பிரியா தன் அம்மாவுடன் நின்றிருந்தாள். அவள் அணிந்திருந்தது அழகிய பச்சை நிற சேலை. சேலையின் தலைப்பு கொஞ்சம் நழுவி, அவள் மெல்லிய இடுப்பு வளைவு தெரிய, அவள் மார்பகங்களின் அசைவு ஒவ்வொரு அசைவிலும் சசியின் கண்களை இழுத்தது.
பிரியா சசியைப் பார்த்ததும், அவள் முகம் சிவந்தது. “அண்ணா… வந்துட்டீங்களா?” என்று மெல்லிய குரலில் கேட்டாள். சசி அருகில் வந்து, “ஆமா பிரியா, உன் அண்ணன் திருமணம் இல்லையா? நான் எப்படி வராம இருப்பேன்?” என்றான். அவர்கள் பேசும் போது, சசியின் கண்கள் பிரியாவின் சேலை வழியே அவள் உடலின் ஒவ்வொரு வளைவையும் ரசித்துக் கொண்டிருந்தன. பிரியா கூச்சத்துடன் தலையைக் குனிந்தாள். அவள் கழுத்தில் தெரியும் மெல்லிய வியர்வைத் துளிகள், சசியின் உள்ளத்தை உசுப்பேற்றின.
திருமண சடங்குகள் தொடங்கின. மணமேடையில் கல்யாண் அமர்ந்திருந்தான். பெண்கள் அனைவரும் சுற்றி நின்று பாட்டு பாடினர். பிரியா அங்கே நின்று கொண்டிருந்தாள். சசி அவளுக்கு அருகில் ஒரு நாற்காலியில் அமர்ந்தான். “பிரியா, இந்த சேலை உனக்கு ரொம்ப அழகா இருக்கு” என்று மெல்லிய குரலில் சொன்னான். பிரியா சிரித்தாள். “அண்ணா… நீங்க எப்பவும் இப்படி புகழ்ந்துட்டு…” என்றாள்.
அப்போது ஒரு குழந்தை ஓடி வந்து, பிரியாவின் சேலை தலைப்பை இழுத்தது. சேலை கொஞ்சம் நழுவி, அவள் மார்பகங்களின் மேல் பகுதி சற்று தெரிய, பிரியா வேகமாக சரி செய்தாள். ஆனால் அந்த ஒரு நொடியில் சசியின் கண்கள் அங்கே பதிந்து விட்டன. அவன் உடல் முழுக்க ஒரு சூடு ஏறியது. “என்ன இவள்… இவ்வளவு அழகா இருக்காளே… கல்யாண் தங்கைன்னு தெரியாம இருந்தா…” என்று மனதுக்குள் நினைத்தான்.
சடங்குகள் முடிந்த பிறகு, இரவு விருந்து நேரம். அனைவரும் உணவு அருந்தினர். சசி பிரியாவுக்கு அருகில் இடம் பிடித்து அமர்ந்தான். “பிரியா, இந்த திருமணத்தில் உன் அழகு எல்லாரையும் மிஞ்சுது” என்றான். பிரியா கூச்சத்துடன், “அண்ணா… வேண்டாம்… எல்லாரும் பார்க்கிறாங்க” என்றாள். ஆனால் அவள் கண்களில் ஒரு புதிய ஒளி தெரிந்தது. உணவு சாப்பிடும் போது, சசியின் கை தற்செயலாக பிரியாவின் கையைத் தொட்டது. அந்தத் தொடுதலில் இருவருக்கும் மின்சாரம் பாய்ந்தது போல் இருந்தது. பிரியா விரலை இழுத்துக் கொண்டாள், ஆனால் அவள் முகம் சிவந்து, சுவாசம் கொஞ்சம் வேகமாகியது.
விருந்து முடிந்த பிறகு, இசை விழா தொடங்கியது. இளைஞர்கள் அனைவரும் ஆடினர். பிரியா தன் நண்பிகளுடன் ஆடிக் கொண்டிருந்தாள். சசி அவளைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவள் சேலையின் இடுப்புப் பகுதி அசையும் போது, அவள் வளைவுகள் தெளிவாகத் தெரிந்தன. சசி அவளை அருகில் அழைத்தான். “பிரியா, ஒரு டான்ஸ் ஆடலாமா?” என்றான். பிரியா முதலில் தயங்கினாள், பிறகு சம்மதித்தாள். இருவரும் ஆடும் போது, சசியின் கை பிரியாவின் இடுப்பில் மெல்ல படர்ந்தது. “அண்ணா…” என்று முணுமுணுத்தாள் பிரியா. ஆனால் அவள் உடல் அந்தத் தொடுதலை விரும்பியது போல் இருந்தது. அவர்கள் நெருக்கமாக ஆடினர். பிரியாவின் மார்பகங்கள் சசியின் மார்பை மெல்லத் தொட, இருவரின் சுவாசமும் வேகமடைந்தது.
இசை முடிந்த பிறகு, இரவு நேரம். வீடு முழுக்க கூட்டம். சிலர் தூங்கச் சென்றனர். சசி பிரியாவைத் தனியாக அழைத்துச் சென்றான். “பிரியா, கொஞ்சம் பேசலாமா? இங்கே சத்தம் அதிகம்” என்றான். அவர்கள் வீட்டின் பின்புற தோட்டத்திற்கு சென்றனர். அங்கே இருள் சூழ்ந்திருந்தது. சில விளக்குகள் மட்டும் ஒளிர்ந்தன. பிரியா சேலையை சரி செய்தபடி நின்றாள். “அண்ணா… என்ன பேசணும்?” என்றாள். சசி அவளுக்கு அருகில் நின்றான். “பிரியா, உன்னை முதல் நாள் பார்த்ததில் இருந்து என் மனசு உன்னை நினைச்சு தவிக்குது. உன் புன்னகை, உன் பார்வை… எல்லாம் என்னை உசுப்பேற்றுது” என்றான் மெல்லிய குரலில்.
பிரியா தலையை குனிந்தாள். அவள் இதயம் படபடத்தது. “அண்ணா… நான் கல்யாண் தங்கை… இது சரியில்லை” என்றாள். ஆனால் அவள் குரலில் தயக்கம் இருந்தது. சசி அவள் கையைப் பிடித்தான். “பிரியா, உணர்ச்சிகளை யாரும் கட்டுப்படுத்த முடியாது. உன் உடல் என்னை அழைக்குது… உன் கண்கள் சொல்றது…” என்றான். அவன் கை பிரியாவின் கையை மெல்ல இறுக்கியது. பிரியா சுவாசம் வேகமாகியது. அவள் மார்பகங்கள் ஏறி இறங்கின. சசி அவளை நெருக்கமாக இழுத்தான். அவர்கள் உடல்கள் ஒன்றை ஒன்று தொட, ஒரு சூடான உணர்வு பரவியது.
அப்போது தூரத்தில் இருந்து சிலர் வரும் சத்தம் கேட்டது. பிரியா பயந்து பின்வாங்கினாள். “அண்ணா… யாராவது பார்த்துடுவாங்க” என்றாள். சசி சிரித்தான். “பயப்படாதே… நம்ம ரகசியம் நமக்குத்தான்” என்றான். அவர்கள் மீண்டும் உள்ளே வந்தனர். ஆனால் அந்த இரவு முழுக்க, பிரியாவின் மனதில் சசியின் தொடுதல், அவன் பார்வை, அவன் வார்த்தைகள் – எல்லாம் சுழன்று கொண்டிருந்தன. அவள் படுக்கையில் புரண்டாள். அவள் உடல் சூடாக இருந்தது. “என்ன இது… அண்ணாவோடு இப்படி உணர்கிறேனே…” என்று நினைத்தாள்.
மறுநாள் காலை, திருமணம் முடிந்த பிறகு, அனைவரும் புகைப்படம் எடுத்துக் கொண்டனர். சசி பிரியாவுக்கு அருகில் நின்றான். புகைப்படக்காரர் “நெருங்கி நில்லுங்க” என்றான். சசி பிரியாவின் இடுப்பில் கை வைத்தான். அந்தத் தொடுதலில் பிரியா உடல் நடுங்கியது. அவள் சேலையின் தலைப்பு கொஞ்சம் நழுவ, சசியின் கண்கள் அங்கே சென்றன. புகைப்படம் எடுத்த பிறகும், சசி அவள் இடுப்பில் இருந்து கையை எடுக்கவில்லை. “பிரியா… இன்று இரவு உன்னைப் பார்க்கணும்” என்று காதோரம் முணுமுணுத்தான்.
பிரியா முகம் சிவக்க, “அண்ணா… பாருங்க… எல்லாரும் இருக்காங்க” என்றாள். ஆனால் அவள் கண்களில் ஆசை தெரிந்தது. திருமண விழா முடிந்த பிறகு, சசி வீட்டுக்குப் புறப்பட்டான். ஆனால் அவன் மனதில் பிரியாவின் உடல், அவள் தொடுதல், அந்த இரவு தோட்டத்தில் நடந்தவை – எல்லாம் தொடர்ந்து அவனை உசுப்பேற்றிக் கொண்டிருந்தன.
