” உன்னை பெத்த வயிறுன்னா… அப்படித்தான் இருக்கும்…. உனக்கு பிடிச்சிருக்கு இல்ல? ” என்று அவனை ஆசையுடன் கொஞ்சி கேட்டேன்.
சந்த்ரு ஒரு கணம் என் கண்களை ஊடுருவிப் பார்த்து விட்டு அப்படியே அடுத்த கணம் என் உதடுகளில் அழுத்தி முத்தம் கொடுத்தான். முத்தம் கொடுத்த போது தன் கைகளை சும்மா வைத்துக் கொண்டிருக்காமல் என் மார்புகளைப் பிடித்து மெள்ள பிசைந்து விட்டான்.
இந்த முறை அவளை நாய் போல் நிக்க வெச்சு பின்னல் போய் என் பூளை சொருகினேன். அவள் இது போல ஒத்தது இல்லை போல இருக்கு. டேய் புதுசா இருக்கு. ஆனால் கஷ்டமா இருக்குடா. வேண்டாம்டா இந்த விழ பரிட்சை. அக்கா சும்மா இருங்கா.
அந்த இன்ப பிரவாகத்தை அனுபவித்துக் கொண்டே கொஞ்சம் கொஞ்சமாக திரும்பினேன். சந்த்ரு நீட்டிய கைகளை பின் வாங்காமல் இஇருந்ததால் என் தொடைகளை வருடி, முன் பக்கம் என் பெண்மையிலும் கை வைத்தான். அவன் அதில் அதிகம் அழுத்துவதற்கு முன் நான் இன்னும் கொஞ்சம் பின் வாங்கி, மீண்டும் கைகளை கொண்டு என் முலைகளை இறுக்கினேன்
நான் ஒரு கல்லூரி மாணவி. என் மார்புகள் சின்னதாக இருப்பதால், என் கூடப் படிக்கும் பெண்களும், தெருவில் நடந்து போகும்போது ஆண்களும் கிண்டல் செய்கிறார்கள். “அயர்ன் பாக்ஸ்” “ப்ளே கிரவுண்ட்” என்று காது பட பேசுகிறார்கள். என் மார்புகளை எப்படி பெரிசாக்குவது? தயவு செய்து சொல்லுங்கள், உங்களுக்குப் புண்ணியமாகப் போகும்!
சந்த்ரு கொடுத்த அந்த முத்தம் எங்கள் இருவருக்கும் இடையில் இஇருந்த கடைசி இடைவெளியையும் நிறப்ப நான் மனம் திறந்து என் பிள்ளைக்கு என்னை விருந்து படைக்க தயாரானேன். சந்த்ரு என்னை மிகுந்த காதலுடன் பார்த்து
“அம்மா…….. I love you அம்மா……”என்றான்.
அவள் சொலுவது நூத்துக்கு நூறு உண்மை என்று தெரிந்தது. நடக்க நடக்க கல்லும் கரையும், ஒக்க ஒக்க
மார்புகள் விம்மி வெளியே வந்து விடும் போல தெரிந்தது. நோன்புக்கு வரும் யாரும் பார்த்து விட்டால்? அதைப் பற்றி கவலைப் படவில்லை.
மேலே என் கல்யாண பட்டு புடவையை கட்டிக் கொண்டதும், மார்புகள் புடவையின் உள்ளே மறைந்தன. வழக்கம் போல தொப்புளுக்கு கீழே நன்றாக இறக்கி கொசுவத்தை செருகி கொண்டேன்.
நான் அன்பரசன். வயது இருபத்தி எட்டு. புதுக்கோட்டை அருகில் உள்ள ஒரு பள்ளியில் ஆசிரியராக பணியாற்றுகிறேன். கல்யாணம் ஆகி ஒரு பையன் இருக்கிறான். மனைவி இரண்டாவது குழந்தை பிறப்புக்காக அவள் அப்பா வீட்டுக்கு திண்டுக்கல் போய் இருக்கிறாள்.
சே…..சிவ பூஜையில் கரடி நுழைந்தது போல இந்த நேரத்தில் யாரது என்று எரிச்சல் ஏற்பட்டது. சந்த்ரு இன்னும் தன் பிடியை விடவில்லை.
நான் வலுக்கட்டாயமாக அவனை விலக்கிக் கொண்டு ஒரு டவலை எடுத்து தோளில் போட்டுக் கொண்டு, வாசலுக்குச் சென்றேன்.
நான் அப்போது பொறியியல் 3 -ம் ஆண்டு படித்துக் கொண்டிருந்தேன். பொதுவாக கல்லூரியில் சேர்ந்தவுடன் நம் பக்கத்தில் அமர்ந்திருக்கும் நண்பர்களிடம் தான் முதலில் நட்பாவோம். ஆனால் அந்த நட்பு பெரும்பாலும் நீடிப்பதில்லை.