அவன் நினைவேடு தூங்கிய பின் காலை அலற சத்தம் கேட்டு கண் முழித்தேன் நேற்று நடந்ததை நினைத்து பார்க்க.
அது கனவு போல தோன்றுகிறது ஆனால் அதுதான் நிஜம். என் மகனிடம் நான் என்னை மனதை இழந்து விட்டேன். இனி அவனுக்காகதான் என் வாழ்க்கை என்று ஒரு முடிவுக்கு வந்தேன்.
[irp posts=”7337″ ]
[irp posts=”7212″ ]
அதன் பின் என் அருகில் திரும்பி பார்க்க என் கணவர் உறங்கி கொண்டிருக்க. அவரை பார்த்து விட்டு என் வாழ்கையின் அடுத்த கட்டத்திற்கு எடுத்து செல்ல போவது உங்கள் மகன்தான் என்னை மன்னித்து விடுங்கள் என்று என் மனத்தில் நானே நினைத்து கொண்டேன்.
சுகம் கண்ட இருவரும், துணிகளைத் துறந்து சுதந்திரமாய் கட்டிலில் படுத்து கண்ணயர்ந்தோம்.
டைனிங் டேபிளில் பேசிக்கொண்டிருந்த காயத்ரியும் விமலும் ஹாலுக்கு வந்து வினோத்திடமும் அனிதாவிடமும் சிறிது நேரம் பேசிவிட்டு..அவரவர் படுக்கைஅறைக்கு சென்றனர்.
” அதுக்கு தான் நான் இருக்கேன்ல நான் உனக்கு புரிய வைக்கிறேன் அந்த சுகத்த” சொல்லிகொண்டு அவளது கைய எடுத்து என் சுன்னியில் வைத்தேன்
பின்பு என்னை பார்த்து சிரித்தாள் என்ன என கேட்டேன் கூற மறுத்தாள். நான் அடம்பிடிக்கவே சரி சொல்கிறேன் என்றாள் “ உன்னோட இது உன் அப்பா இதவிட பெருசா இருக்குடா” என்றாள். எனக்கு புரிந்துவிட்டது இருந்தாலும் அவள் வாயில் அந்த வார்த்தையை வரவைக்க எண்ணினேன்.
மாமியின் புட்டத்தை பிசைந்து அவள் கழுத்தின் மீது முத்தமிட்டுக்கொண்டு இருக்க , அவளிடம் ஆர்வம் குறைந்து சோர்வின் தடங்களே தெரிந்தது. அவளை இன்னும் வற்புறுத்த விரும்பாமல்…அவளை என் பிடியில் இருந்து விடிவித்தேன்..