அடுத்த நாள் காலை யாரோ கதவை தட்டும் சத்தம் கேட்டு நான் முழித்து பார்க்க அவள் என் கட்டி பிடித்து தூங்கி கொண்டிருந்தாள். அவளை பார்த்து கொண்டிருக்கி. வெளியே இருந்து பாட்டி சத்தம் கொடுக்க.
சுமதி சுமதி என்று கதவை தட்ட அப்போதுதான் எனக்கு எங்கே இருக்கோம் என்ற உணர்வு வர நான் உடனே பதறி. அவளை எழுப்ப அவள் தூக்கத்தில்.
“மாமா இன்னும் கொஞ்ச நேரம் தூங்கலாம். “
நான் சாவிய வாங்கி கொண்டு பைக்கில் ஏறி உதைக்க. அதன் சத்தம் கேட்டு அங்க உள்ளவர்கள் அனைவரையும் திரும்பி பார்க்க வைத்தது. நான் செல்லும் பாதை எங்கும் அந்த பைக் சத்தம் கேட்டு சிலர் என்னை பார்த்தார்கள். நான் கோவிலில் வண்டி சத்தம் கேட்டு அங்கு பேசி கொண்டிருந்த இருந்த என் பெரியப்பா என்னை பார்க்க நான் அவரை பார்த்த படி வண்டியை நிறுத்தி விட்டு இறங்கி அவர் அருகில் செல்ல.
BULL BOY ஆக இருப்பதிலும் சிறிது கடினம் தான் அந்த சேவையில் எவ்வளவு இன்பம் இருக்கிறதோ அதேபோல் துன்பங்களும் நிறைந்திருக்கும்.
அவன் நினைவேடு தூங்கிய பின் காலை அலற சத்தம் கேட்டு கண் முழித்தேன் நேற்று நடந்ததை நினைத்து பார்க்க.
நான் குனிந்து அவன் துக்கம் கலையாமல் அவன் நெற்றிக் முத்தம் வைத்தேன் கொஞ்சம் நேரம் அவனை பார்த்து கொண்டிருந்தேன்.
அவள் முகத்தை பார்த்த படி நான் மொபைல் எடுத்து பார்க்க, அப்பா என்று வர நான் அட்டன் செய்து பேசா, அவர்.
ஏதோ ஏதோ பேசி கொண்டு அடுத்த அரைமணி நேரத்தில் துணி கடையில் இருந்தேன் நான் கார் பார் செய்ய அவள் முதலில் இறங்கினாள். அவள் இறங்குவதை பார்க்க ஒரு கால கீழே வைத்து குனிந்து இறங்கும் போது அவள் பின் புறம் எனக்கு காட்சி தர அதை பார்த்த படி நான் இறங்கினான்.
நான் என் கட்டிலில் படுத்து இன்று நடந்த சம்பவத்தை நினைத்து பார்த்து சிரிக்க, அதே சுகத்தில் தூங்கினேன்.
நான் ஏன் வரைய மாட்டானு சொன்னாத்துக்கு ஒரு காரணம் இருக்கும், அது வேற யாரும் இல்லங்க என் தங்கச்சி தான், என்னட தங்கச்சி இருக்கானு கேக்றது புரியுது.
அம்மா கதவை திறக்க பெரிய அதிர்ச்சி ஹேமா பக்கத்தில் என் அண்ணன்.