காலை சூரியன் ஜன்னல் வழியாக என் முகத்தில் பட அவன் என்னை கட்டி பிடித்த படி இருந்தான் . அவனுக்குள் இருந்து கண் விழித்து பார்க்க நான் எங்க இருக்கேன் என்று ரூம் பார்க்க அய்யே. என்று பதரி அடித்து நான் எழுந்து உட்கார
அவனும் கண் விழித்து
[irp posts=”7347″ ]
“என்ன ஆச்சி மதி”
“டேய் நம்ம ஊருல இருக்கோம் அத மறந்து நானும் உன் ரூம் க்கு வந்துட்டன் யாராவது இப்போ பார்த்த என்ன நினைப்பாங்க.”
அடுத்த நாள் காலை ஜன்னல் மூலம் சூரிய வெளிச்சம் என் முகத்தில் விழ. நான் கண் விழித்து பார்த்தேன். என் இடது கை அவனை சுற்றி இருக்க இன்னும் அவன் என் நெஞ்சின் மீது தலை வைத்து சிறு குழந்தை போல் தூங்க.
நான் குனிந்து அவன் துக்கம் கலையாமல் அவன் நெற்றிக் முத்தம் வைத்தேன் கொஞ்சம் நேரம் அவனை பார்த்து கொண்டிருந்தேன்.
அடுத்த நாள் காலை நான் விழிக்கும் போது அவள் மார்பில் என் தலை இருக்க அவள் இடது கை என்னை சுற்றி பிடித்து. கொண்டிருக்க. நான் அவள் இடுப்பில் கை போட்டடு இருந்தேன்.
ஏதோ ஏதோ பேசி கொண்டு அடுத்த அரைமணி நேரத்தில் துணி கடையில் இருந்தேன் நான் கார் பார் செய்ய அவள் முதலில் இறங்கினாள். அவள் இறங்குவதை பார்க்க ஒரு கால கீழே வைத்து குனிந்து இறங்கும் போது அவள் பின் புறம் எனக்கு காட்சி தர அதை பார்த்த படி நான் இறங்கினான்.
நான் என் கட்டிலில் படுத்து இன்று நடந்த சம்பவத்தை நினைத்து பார்த்து சிரிக்க, அதே சுகத்தில் தூங்கினேன்.
நான் ஏன் வரைய மாட்டானு சொன்னாத்துக்கு ஒரு காரணம் இருக்கும், அது வேற யாரும் இல்லங்க என் தங்கச்சி தான், என்னட தங்கச்சி இருக்கானு கேக்றது புரியுது.
அம்மா ஓடி போக்க.
கனவன்:ஆமா டி என்னா பண்ணலாம்.
என்ன அண்ணா ஹ்ம்ம் மச்சான் பார்த்துக்கோ ஏதாவது ஆச்சி குடப்பிடு.