ஆனால் சத்யன் அன்று முழுவதும் “ அம்மா பாப்பா எப்பம்மா வரும்” என்று கேட்கும் மகனை சமாதானம் செய்ய வழியின்றி தவிப்பதை குறும்புடன் பார்த்து சிரிப்பார் கிருபா
யார் கண்பட்டதோ அவர்களின் சந்தோஷம் நாளுக்கு நாள் தேய ஆரம்பித்தது,, அடிக்கடி சோர்ந்து விழும் மனைவியை எண்ணி வருந்தும் கிருபா, ஒருநாள் மயங்கி விழுந்த மனைவியை கதறியபடியே மருத்துவமனைக்கு தூக்கிச்சென்றார்
என் பெயர் சங்கரன். அதான். நான் தற்போது கோவையில் ஓர் ஆர்ட்ஸ் கல்லூரியில் இரண்டாம் வருடம் படித்து வருகிறேன். நான் படிப்பில் கொஞ்சம் கெட்டிக்காரன் என்பதால் மட்டுமல்ல நல்லாவும் பேசுபவன் என்பதால் எனக்கு நண்பர்கள் கொஞ்சம் அதிகம்.
” அப்போ.. உன்னைவே நான் வாசம் புடிச்சிக்கலாமா ?”
நான் கெஞ்சினேன்
எனக்கு ஜீவென்று ஏறியது எரிய வேகத்தில் என் சித்தியின் மேல் படுத்து புடவையுடன் அவர் முலையின் மெல்ல அழுத்தினேன், அப்பப்பா என்ன இது கல்லு மாதிரி இருக்கு என்று நினைத்து கொண்டே புடவையை விலகினேன். 38 இன்ச் முலை விண்ணென்று இருந்தது.
இனிமை நாம நெனச்சமாதிரில்லாம் வெளயாடலாண்டி ..என்ன ஓக்கேவா .’ ஆசிக் சொல்லச்சொல்ல எனக்கு வானில் பார்ப்பதுபோல இருந்தது..வறண்ட பூமில மழை பெய்யற பீலிங்.இது கனவா இல்ல நிஜமா..நான் கதறி கதறி அழ ஆரம்பித்தேன்.
என் பெயர் கண்ணன் எனக்கு வயது 27 சென்னையில் ஒரு தனியார் நிறுவனத்தில் பணிபுரிகிறேன். எனது ஊர் திருச்சி பக்கத்தில் சிறிய கிராமம். என்னுடைய அப்பா இறந்து விட்டார். அதற்கு பிறகு என்னுடைய அம்மாவின் தங்கை( அதாங்க சித்தி ) வீட்டுக்காரர் தான் எங்களுக்கு எல்லாம்.
வேகமாக உள்ளபோய் என்னோட நைட்டிய எடுத்து வந்தான்.நான் அதற்குள் என் ட்ரெஸ்க்களை அவுத்துட்டு,ஆசிக் கொண்டுவந்த டவலை மட்டும் கட்டிக்கொண்டு,ஆசிக்கை தலையை துவட்டிவிட சொன்னேன்.பின் பக்கமாக ஆசிக் என் தலையை துவட்ட, நான் அவனை பெட்ரூம் பக்கமாக கூட்டிபோனேன்.
என் பெயர் மும்தாஜ்..வயசு 40..எனக்கு ஒரே பையன் பேரு ஆசிக்.அவன் வயசு 20..இப்பதான் காலேஜ் முடிச்சான்..என் கணவர் விபத்தில் இறக்க அவரது அரசுப்பணி எனக்கு கிடைச்சது.என் செல்ல மகன் ஆசிக்கை நான் ராஜா போலெ பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறேன்.
அவள் போகாமல் நின்று அவனையே திகைப்புடன் பார்த்தாள்,, அவன் சொன்னதன் அர்த்தம் புரியாத குழப்பம் அவள் முகத்தில் தெரிந்தது