அடுத்து என்ன பேசுவது என்று புரியாமல் குழம்பி போய் நின்றாள்,, அதற்க்குள் எதிர்முனையில் இருந்த நபர் “ ஓகே நான் வச்சிரட்டுமா?” என்றார்
அய்யோ என்ற பதட்டத்துடன் “ சார் சார் வச்சிராதீங்க,, எனக்கு படிக்க உதவிய நீங்க இன்னொரு உதவியும் செய்யனும்னு உங்களை வணங்கி கேட்கிறேன் சார்” என்று வேதனையில் மெலிந்த குரலில் ரஞ்சனா கூறினாள்
இருபத்தியிரண்டு வருடங்களுக்கு முன்பு ரஞ்சனாவும் ஒரு பேரழகி தான்,, ஆந்திரா தமிழ்நாட்டுக்கும் நடுவே குடியாத்தம் சித்தூர் சாலையில், வரதரெட்டிப்பள்ளி ரஞ்சனாவின் சொந்த ஊர்,, அது ஊர் என்பதைவிட பெரிய கிராமம் என்று சொல்லலாம்,
வீடு.. !! சுற்றி வளைத்து வந்து.. நசீமாவை அவர்கள் ஏரியா பக்கத்தில் இறக்கி விட்ட பின்.. நேராக வீட்டுக்குப் போய் விட்டான் சசி.. !! புவி காலேஜ் முடிந்து வருவதற்கு இன்னும் ஒரு மணி நேரத்துக்கு மேல் இருந்தது.. !! அந்த ஒரு மணி நேர இடைவெளியை நசீமாவுடன் கொண்டாட பிளான் செய்து விட்டான். அவளும் அதற்கு ஒத்துக் கொண்டிருந்தாள்.. !!
“ ஓ அப்படியா” என்ற மான்சியின் குரலில் மறைக்க முடியாத ஏமாற்றம் இருந்தது,, இனிமேல் கேன்டீனில் கூட சத்யனை பார்க்கமுடியாது போலருக்கே, என்று எண்ணி மனதுக்குள் குமுறியவாறு அவளுடைய வேலைகளை தொடர்ந்தாள்
அவள் மனம் முழுவதும் சத்யன் நினைவுகளை தவிர வேறு எதுவுமில்லை,, நான் வீட்டுக்குள் வரவில்லை என்றதும் வருந்தியிருப்பானா? அல்லது மனதுக்குள் கோபமாக திட்டியிருப்பானா? எது எப்படியே அவன் மனதில் சந்தோஷம் மட்டும் நிச்சயம் இருந்திருக்காது,, அவன் பிடிவாதம் தளரும் வரையில் அவனை பார்க்காமல் தன்னால் இருக்கமுடியுமா? என்ற கேள்விக்கு பதில் தெரியாமல் தலையனையில் சாய்ந்தாள் மான்சி
கொஞ்ச நேரத்தில் நசீமா.. சசியின் விரலை நனைத்து குளிப்பாட்டி விட்டாள். அவளின் அடி வயிற்றுச் சூடு தகதகவென கொதிக்க.. நசீமாவின் பெண்மைப் பதநீர் கெட்டியான திரவமாக மாறி.. வழிந்து வந்தது..!! அவள் இடுப்பை ஆட்டி.. உடம்பை நெளித்து..
கார் கிளம்பியதும் பின் சீட்டில் அமர்ந்திருந்த பெண்கள் இருவரும் மான்சியின் முகத்தை பார்க்க,, அவள் உதட்டை கடித்து அழுகையை அடக்கிக்கொண்டு இருந்தாள்,, அதையும் மீறி வெளிப்பட்ட கண்ணீர் விழியோரம் எட்டிப்பார்த்தது
காம்பை மெதுவாக அழுத்தி உருட்டிப் பிசைந்தபடி.. நசீமாவின் மூக்கை முத்தமிட்டான் சசி. அவன் நாக்கை நீட்டி அவள் மூக்கைச் சுழற்றி வருடினான். அவள் சிலிர்க்க.. அவளது மூக்கு துவாரத்தில் அவன் நுணி நாக்கை விட்டான். முகத்தை ஆட்டி நசீமா விலக்கிக் கொண்டு.. அவன் தோளில் மூக்கைத் தேய்த்தாள்.
அலட்சியமாக தனது தோளை குலுக்கிய மான்சி “ நான் யாரையும் ப்ளாக்மெயில் பண்ணலை,, காலையில நடந்த மாதிரி மறுபடியும் நடக்காமல் ஒரு சுய பாதுகாப்பு அவ்வளவுதான்,, அதை நீங்க இப்படி நெனைச்சா அதுக்கு நான் பொறுப்பில்லை,, எனக்கு நேரமாச்சு நான் வர்றேன்” என்று அலட்சியமாக பேசி கதவை திறந்துகொண்டு வெளியேறினாள்
“ ம்ஹூம் நமக்கு அந்த வேலையே வேனாம் கார்த்திக்,, மான்சிக்கு என்னைப்பத்தி எல்லா விஷயமும் தெரிஞ்சுருக்கு,, அதனால அனிதாவும் மான்சியும் பேசிக்குவாங்க, நீ உன் வேலை பாருடா மச்சான்” என்றான் சத்யன்