சசிக்கு போதுமெனத் தோன்றியது. இப்போதைக்கு பிள்ளையார் சுழி போட்டாயிற்று. மற்றதை இனி வரும் சந்தர்ப்பங்களில் பார்த்துக் கொள்ளலாம்.
” வா.. !!”
அவன்.. அவளை விட்டு திரும்பி.. முன்னறைக்கு நடக்க.. பின்னாலிருந்து ஓடி வந்து அவனை சட்டென இறுக்கமாக கட்டிப்பிடித்தாள் நசீமா. !!
சிரித்தபடி அதை வாங்கிக் கொண்டாள் நசீமா. சசி அங்கு நடப்பதை வேடிக்கை மட்டும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தவன்.. இப்போது புவியைப் பார்த்துச் சிரித்து.. நசீமாவிடம் சொன்னான்..!!
” நசீ.. நீ ஒரு டம்ளர் காபிதான் இவ தலைல கொட்டிருக்க..!! இன்னும் ரெண்டு டம்ளர் பாக்கி இருக்கு.. அதயும் எடுத்து யூஸ் பண்ணிக்கோ.. !!”
“ அய்யோ ஏன் இவ்வளவு அவசரம்… இரு ரூமுக்கு போகலாம்” என்றது செல்வியின் குரல் ரகசியமாக ஒலித்தது “ ரூமாவது மண்ணாவது…வாயை மூடிக்கிட்டு பேசாம இரு.. எனக்கு இருக்கிற வெறில கடிச்சு கொதறிடுவேன்” இது தேவனின் குரல்…
அவளது முகம் விழுந்துவிட்டது. சுரத்தே இல்லை.
அவனும் மேலே பேசவில்லை.
அவளும் பேசவில்லை.
சசி கண்களை மூடினான்.
மறுபடி கண் திறந்து பார்த்தபோது.. புவி அங்கு இல்லை..!!
தூய வெண்மை நிறப் பாலில் மிதக்கும் கருந்திராட்சை பொண்ற விழிகளை அவனும் உற்றுப் பார்த்தான்.
அவளது விழிகளில் இருந்த பெண்மையின் காந்த சக்தி.. அவனை மெஸ்மரிசம் செய்து அவனது மனதை மயக்கியது.!
வாட்ச்மேன் எனது உடைகளை களட்டினான். பிரந்த மேனிஉடன் கட்டிலில் உட்கார்ந்தேன். அந்த நொன்டி பிச்சைக்காரன் அருகில் வந்து கால்களை விரித்து கூதிக்குள் நாகி விட்டு சுழட்றினான்.
அவனின் கையை பிடித்து இழுத்து வந்து மாப்பிள்ளையை காட்டி கமண்ட் அடித்தேன். அப்போது அவன் விரல்கள் என்னோடு விரல்களும் பினைந்து கொண்டிருக்க என்னுடைய கையின் பின்புறத்தினால் அவனின் சுண்ணியின் தடிமன் கணத்தை மனதுக்குள் அளந்தேன்.
”அவள நா.. பாத்துக்கறேன்.. நீ கவலப்படாத..” என்றாள்.
” என்னமோ.. சரி நான் போகட்டுமா..?”
”ம்..ம்ம்..!” எழுந்தாள் ”ரொம்ப ரொம்ப தேங்க்ஸ்டா..”
“எனது பெயர் ஆனந்த். எனக்கு வயது 18. நான் கணிப்பெறி அறிவியல் படிக்கிறேன். எனது அப்பா அம்மா ஒரு கார் விபத்தில் இறந்து விட்டார்கள். அதனால் நானும் எனது பாட்டியும் தனித்து விட்டோம். எனது அண்ணன் US-ல் இருக்கிறான்