அவன் அவளைத் திருப்பினான். முழங்கால் மடக்குச்சு, பிட்டத்தைத் தூக்கி, பின்னால இருந்து மொட்டையை விட்டான். ஒரே தள்ளுல முழுசா போச்சு. காவ்யா முகத்தை விரிப்புல பதிச்சு கத்தினா. “ஆஹ்… ஆழமா… புண்டை உடைஞ்சுடும்…!”
அருண் இரண்டு கையாலயும் இடுப்பைப் பிடிச்சு இழுத்து தள்ளினான். ஒவ்வொரு தள்ளுலயும் பிட்டம் அவன் வயித்துல மோதிச்சு. சப்தம் வந்தது. “கத்து. நல்லா கத்து.”
அவர் ட்ரிங்க் கொடுக்க சொல்லினார். ரெண்டு பேரும் உக்காந்தாங்க. கொஞ்ச நேரம் பேசினார். பிறகு நேரா விஷயத்துக்கு வந்தார்.
அரை மணி நேரம் கழிச்சு அவர் மறுபடி தொடங்கினார். “எழுந்திரு. நீ மேல ஏறு.”
காவ்யா காலையில எழுந்தப்போ தயாரிப்பாளர் இன்னும் தூங்கிக்கிட்டிருந்தார். அவள் மெல்ல எழுந்து குளிச்சா. உடல் முழுக்க வலி. தொடைக்குள்ள இன்னும் ஈரம். கழுத்துல, மார்புல அடையாளங்கள் தெரிஞ்சுது. அவள் கண்ணாடியில பார்த்துட்டு உடை போட்டுக்கிட்டா.
அவர் ஒரு கையால அவ மார்பைப் பிடிச்சு பிசைஞ்சார். இன்னொரு கையால காலை தூக்கி தோள்துல வச்சார். இன்னும் ஆழமா போச்சு. “இப்படிதானே நேத்து மீனாட்சி முன்னால கத்தின. இப்போ எனக்கு மட்டும் கத்து.”
காவ்யா மூணாவது முறையா போனா. இப்போ கத்தல் நிற்கல. “ஆஹ்… போதும்… நான்… ஆ…!”
அடுத்த நாள் காலை செட்ல வந்ததும் மீனாட்சி ஏற்கனவே வந்திருந்தா. டிரஸ்ஸிங் ரூம்ல உக்காந்து மேக்கப் போட்டுக்கிட்டிருந்தா. காவ்யா உள்ளே போனதும் அவ கண்ணாடியில பார்த்தபடியே சொன்னா.
தயாரிப்பாளர் சரவணனையும் பார்த்து சைகை பண்ணினார். ரெண்டு பேரும் பேண்ட் கழட்டினாங்க. மொட்டை வெளியே வந்தது.
சாயங்காலம் ஷூட்டிங் முடிந்தது. காவ்யா டிரஸ்ஸிங் ரூமில் உடை மாற்றினாள். லட்சுமி வந்து மெல்லச் சொன்னாள். “கவலைப்படாதடி. இந்தக் ஃபீல்டுல இப்படித்தான். நீ பயப்படாம போ. உன் உடல் ரொம்ப ரெஸ்பாண்ட் பண்ற. அதுவே உன் பலம்.”
காவ்யா பதில் சொல்லவில்லை. அவள் உடல் நடுங்கியது. அவர் விரல்களை வேகமாக அசைத்தார். இரண்டு… மூன்று. அவள் தொடைகள் விரிந்தன. “சார்… வெளியே எல்லோரும்…”