வெயில் நெருப்பா அடிக்குது. புயல் போய் 24 மணி நேரம் கூட ஆகல. ஆனா ECR ரோடு நார்மல். பங்களா கார்டன் மட்டும் குப்பை. ஓலை, கிளை, உடைஞ்ச பூந்தொட்டி.
‘டிங்-டாங்’. கேட் பெல்.
சசி லுங்கி மட்டும் கட்டிட்டு வந்தான். உடம்பெல்லாம் வேர்வை. கரண்ட் இன்னும் வரல. ஃபேன் இல்ல.
கேமரால பார்த்தான். ஒரு பொண்ணு. காலேஜ் பேக். கையில சின்ன கவர். முகத்துல டென்ஷன். வேர்த்து வழியுது.
வானம் கறுப்பா இல்ல. சாம்பல் கலர்ல இருந்துச்சு. காத்து அடிச்சா சின்ன புள்ளைங்க பறந்துடும் போல. ECR ரோடு வெறிச்சோடி கிடந்துச்சு. வானிலை அறிக்கை: புயல் கரை கடக்க போகுது.
“…அதான் டி சொர்க்கம்,” சசி பல்ல கடிச்சுட்டு சொன்னான். இடுப்பு வேகம் கூடுச்சு. ‘தப்… தப்… தப்…’ ரூம் முழுக்க எதிரொலிக்குது.
உடம்பு விறைச்சுது. சசியோட விரல் பட்டதும் அகிலாவுக்கு மூச்சு அடைச்ச மாதிரி இருந்துச்சு. இதுவரைக்கும் அப்பா கூட அவ முகத்த தொட்டது இல்ல. இப்போ ஒரு ஆம்பளை, அதுவும் கஞ்சா விக்குறவன், அவ மார்ல கை வைக்குறான்.
நிலா முத்தம்


